สุดท้ายก็กลายเป็นอดีตอันล้าสมัยไม่มีอะไรจีรังยั่งยืน ในปัจจุบันใครเคยไปร่วมขบวนการและเปลี่ยนความคิดในหัวไปแล้วคงนั่งขำตัวเองอยู่ทุกวันนี้ ก็ขนาดหัวขบวนเขายังไปจับมือกันมั่วไปหมดแล้ว แดงก็ไปเป็นฐานรองมือรองเท้าน้ำเงิน ส้มเองก็หันมายึดหลักแกรนด์คอมโพรไมซ์ ทุกวันนี้ก็มีแต่ระบบน้ำเงินกินรวบทุกอย่างทางการเมือง เหมือนแชมป์ที่ทุกคนอยากโค่น ว่ากันไปตามแต่สถานการของประเทศและผู้นำฝ่ายใหนจะมีความสามารถมากพอ ถ้าคุณไม่ต้องการระบบน้ำเงินและอยากให้ประเทศของเราดีขึ้นปรับปรุงพัฒนามากขึ้นก็ต้องเลือกส้มเพราะเหลือเพียงพรรคเดียวและยังเติบโตอีกได้เพราะแดงนั้นก็เรียกว่าหมดสภาพทางการเมืองไปแล้วรอวันล่มสลาย ขออย่าได้คิดอะไรกันเล็กน้อยถ้ามัวแต่คิดเล็กคิดน้อยไม่ยอมรับความเห็นต่าง ไม่มูฟออนกับทุกเรื่องในอดีตก็ต้องกลายเป็นคนตกยุคในขณะที่คนอื่นเขาก้าวหน้าไปไหนต่อไหนแล้ว ก่อนอื่นเรื่องผู้ว่ากทม ขอให้เลือก ดร.โจ เรื่องคณะทำงานผมมองว่าเรื่องแนวคิดและการกระทำในอดีตมันไร้สาระจะเป็นใครมีอุดมการอย่างไรถ้าเข้ามาก็ต้องทำงาน สร้างผลงานให้ชนะใจประชาชนไม่งั้นเขาก็อยู่ไม่ได้ ระยะทางพิสูจน์ม้ากาลเวลาพิสูจน์คน นี่ม้ายังไม่ทันออกวิ่ง คนยังไม่ได้มีโอกาสเข้ามาทำงานซะทีจะให้รู้ได้อย่างไรว่าดีจริงทำงานได้หรือไม่
เหลืองแดงหน้ากากขาวเสื้อหลากสีพธมนปกนปชกปปสฯลฯ