อยากย้อนเวลากลับไป

เราอยากย้อนเวลากลับไปบอกตัวเองในตอนนั้นว่าอย่าไปคุยอย่าไปสนใจอย่าไปหลงรักคนๆนี้เลยเพราะในตอนนี้มันเจ็บใจมากๆตลอดระยะเวลา3ปีที่ผ่านมาเราทุ่มเทให้เค้าทุกอย่างทั้งหาเวลาไปหาและดูแลคอยเป็นคนส่งของกินให้ถึงที่ทำงานพร้อม support เสมอเราอยากไปเที่ยวกับเขาก็ไปไม่ได้เพราะเขาบอกว่าทำงานให้เข้าใจเขาหน่อย เราก็โอเครแต่มันก็มีน้อยใจบ้าง เคยวางแผนด้วยกันว่าจะไปเที่ยวที่ๆนึงด้วยกันแต่สุดท้ายเขาก็ไม่ไปกับเราเพราะทำงานเราก็ได้แต่นอนรออยู่ที่โรงแรมรอไปรับเขากลับ เคยมีอยู่ครั้งนึงที่เขาลาหยุดงานครึ่งวันบ่ายมาหาเราเพราะเขาทำเราร้องไห้นั่นแหล่ะคือครั้งแรกที่เขาลาหยุดงาน เรารู้สึกน้อยใจเวลาเขาลาหยุดเพื่อไปเที่ยวกับน้องเขาได้แต่เขาลาหยุดเพื่อไปเที่ยวกับเราไม่ได้ เวลาโทรหากันเราต้องกลับห้องมาคุยกับเขาเพราะเขาไม่ชอบเสียงรอบข้างเรา(มันคือเสียงเพื่อนเราคุยกัน)เราก็โอเครเข้าใจ ส่วนเรายังไงก็ได้ไม่ติดมีเสียงรอบข้างจากฝั่งเขาเราก็ไม่ได้ว่าไรหรือมีเสียงคุยแทรกเราก็ไม่ซี เขาไม่ชอบนั่นนี้เราก็พยายามปรับพยายามเข้าใจตามใจเขาตลอดยอมเขาตลอดเรื่อยมาจนมันเริ่มไม่เป็นตัวเองกลัวว่าตัวเองจะคุยไม่เข้าหูเขาแล้วเขาอารมณ์เสียกลัวทำตัวงี่เง่าใส่เขากลัวโทรไปแล้วเขาว่า กลัวไปหมดกลัวเสียเขาไปเพราะเขาสามารถบอกเลิกได้ง่ายๆเลยส่วนเราไม่เคยบอกเลิกเขาเลยแต่เขาก็มาขอคืนดีเราก็โอเครคบกันต่อ เขาเคยถามว่าเราคิดมากไหมเรื่องที่เขาไม่เคยมาหาเราเลยมีแต่เราที่ไปหาเขาอยู่ฝ่ายเดียว นั่งรถน่าจะ6-7ชั่วโมงค่าใช้จ่ายทุกอย่างเราออกเองหมดรวมถึงค่ากินเขาด้วยไม่อยากเป็นภาระเขา เรากับเขาอยู่คนล้ะจังหวัดกันเราบอกว่าไม่คิดมากมีเวลาค่อยไปก็ได้นั่นแหล่ะตลอด 3ปีมีแต่เราที่ไปหาเขาทำงานเก็บเงินเพื่อที่จะอยากไปเที่ยวสถานที่ต่างๆกับเขา สรุปได้อยู่แต่ห้อง วันเกิดปีนี้ของเราเขาก็ลืมแถมเรายังโดนว่าอีกเพราะเราอยากเปิดกล้องคุยกับเขาเพราะทุกทีได้แต่โทรคุยกัน โทรศัพท์เขามีปัญหาแบตเสื่อมเราก็ให้โทรศัพท์เราไปใช้เพราะเราอยากโทรคุยกับเขาสายชาจพังเราก็ซื้อให้หลายๆสายให้เขาไว้ใช้เราทุ่มเทกับเขาเพราะเรารักมากๆ เราวาดฝันวาดอนาคตไว้กับเขาแต่อนาคตเขาดันไม่มีเราอยู่ในนั้นเลยซึ่งนั่นแหล่ะตอนนั้นเรามองข้ามเรื่องนี้ไปเพราะไม่อยากเสียเขาไป เขาหงุดหงิดง่ายมากกับเราเขาเคยบังคับเราให้ไปซื้อของที่เซเว่นตอนดึกๆคนเดียวเรากลัวมากเป็นคนกลัวผี😅ซึ่งอีกตามเคยเราก็ยอมเขา จนปัจจุบันนี้เขาบอกเลิกเราไปแล้วเหตุผลเพราะเราไม่กล้าพูดในสิ่งที่เรารู้สึกเพราะกลัวเขาอารมณ์เสียใส่แล้วก็อีกเรื่องน่าจะเป็นที่เราหน้าตาผิวพรรณไม่ได้ดีด้วยเพราะเราทำงานโดนแดดบ้างลืมทากันแดดบ้างไรงี้มีแผลเล็กๆน้อยๆตามตัวเพราะไม่ค่อยระวังตอนทำงาน สายสุดท้ายที่ได้โทรคุยกันเขาไล่เราและตะคอกใส่ซึ่งตลอดระยะเวลาที่คบกันมาเขาไม่เคยเป็นแบบนี้เลยหรือว่าเรามองข้ามกันนะ😁มันแบบเจ็บสุดๆเลยสิ่งที่เราทำมา คอยถนอมเขาให้กำลังใจทำทุกๆอย่างให้เขามันเละไม่มีชิ้นดีเลย มันเจ็บใจเขาไม่เห็นค่าเราเลย แต่ปัจจุบันนี้ก็หลุดพ้นแล้วกับความรักที่เราทุ่มเทให้เขาฝ่ายเดียว มีบ้างที่นึกถึงแต่ไม่ได้คิดถึงหรอก555น่าจะแค้น🤣