ขออนุญาตเกริ่นนะคะ ณ ปัจจุบันหนูยังเรียนม.ปลาย เรื่องนี้เกิดมาหลายเดือนแล้วค่ะ
(ตอนประถม) เมื่อก่อนเพื่อนพ่อหนูมีกิ้กหนูก็ดีใจมากว่า ดีใจที่พ่อเราไม่เป็นแบบผู้ชายคนอื่นที่เป็นกัน ดีใจที่เรามีพ่อแม่ที่เข้าใจเราได้มากขนาดนี้ จนวันหนึ่งตอนม.ต้น หนูเห็นแชทพ่อคุยกับคนนั้นโดยบังเอิญ คิดว่าเขาสองคนพูดกันเล่น จนกระทั้งเลื่อนถึงแชท “ ผัวคิดถึงเมียมั้ย “ พ่อส่งกลับด้วยสติ้กเกอร์คิดถึงครับ หนุตกใจมาก มือมันสั่นไปหมด แต่ไม่ยอมบอกแม่ตั้งแต่วันนั้น เพราะหนูกลัวครอบครัวพัง หนูยังอยู่กับพ่อแม่ยังไม่ถึงครึ่งชีวิตของหนูเลย
(ตอนมอปลาย) จนหลายปีผ่านมาแม่รู้ความจริงด้วยตัวเอง และแม่บอกหนูทั้งหมดโดยไม่ปกปิดทั้งหมด รวมถึงเขาอยู่ด้วยกันมา 5 ปี หนูเองก็ไม่คิดว่าจะนานขนาดนี้ 😭 ตั้งแต่วันนั้นเด็กมอปลายอย่างเรา โลกมันพังไปทั้งไปทั้งหมด เล่าให้ใครฟังก็ไม่ได้ ไม่อยากให้คนอื่นมองครอบครัวเราในทางที่แย่ พ่อไม่ยอมรับจนกระทั้งทำพฤติกรรมที่เราไม่คิดว่าจะได้เห็นออกมา ความรู้สึกของเราที่มีต่อพ่อมันเปลี่ยนไป เขายังรักเราจริงมั้ย ถ้าเขารักเราจริงเขาจะไม่เลือกผู้หญิงเข้ามาในชีวิต แต่เราก็พยามยามคิดในแง่ดีว่าอย่างน้อยเงินพ่อเราก็ไม่ได้ให้ใคร จนเจอสลิปหลักฐานบางอย่างว่าพ่อให้เงินฝั่งนั้นไปเยอะมากหลายแสนเลยละะ (เป็นเงินที่มาจาการกู้) เผลอๆเยอะกว่าที่เราได้จากตอนขอพ่อแต่ละครั้งอีก มีแต่เงินแม่ที่ใช้จ่ายให้เราอยู่ในทุกๆวัน เดือนทั้งเดือนนั้นเราไม่เคยมีความสุขเลย นอนร้องไห้ทุกคืน จาบ้าา เพราะไม่อยากเก้บความรู้สึกเอาไว้ อยากปล่อยไปทั้งหมด ห้องน้ำคือเซฟโซนของหนู หนูอยากเป็นคนเข้มแข็งในสายตาครอบครัว แต่ดีที่ยังมีปู่กับย่าที่ยังฮีลใจได้อยู่บ้าง
หนูดีใจมากที่จัดการความรู้สึกตัวเองได้ดีมากขนาดนี้ ไม่จมเศร้าตลอดเวลา ไปโรงเรียนก็ไปยิ้มแย้ม แต่ก็แอบเอากลับมาคิดอยู่บ้าน เพราะคิดไว้เสมอว่าเป้าหมายในอนาคตเราใหญ่กว่านั้น ถ้าเป็นไปได้ เราอยากโตเร็วๆ มีอนาคตดีๆ ซื้อบ้านสักนึงหลัง อยากแยกออก ไม่อยากอยู่ในปัญหานี้แล้ว ขอบคุณๆทุกๆคนนะคะที่อ่านมาถึงตรงนี้ 🥹🙏🏼 หนูรู้สึกว่าการพิมพ์ การระบายอะไรแบบนี้ออกมารุ้สึกดีมากๆ ขอบคุณพี่ทุกคนๆที่เข้ามาอ่านและเป็นกำลังใจล่วงหน้านะคะะ
ความในใจของลูกสาวที่พ่อมีเมียน้อย
(ตอนประถม) เมื่อก่อนเพื่อนพ่อหนูมีกิ้กหนูก็ดีใจมากว่า ดีใจที่พ่อเราไม่เป็นแบบผู้ชายคนอื่นที่เป็นกัน ดีใจที่เรามีพ่อแม่ที่เข้าใจเราได้มากขนาดนี้ จนวันหนึ่งตอนม.ต้น หนูเห็นแชทพ่อคุยกับคนนั้นโดยบังเอิญ คิดว่าเขาสองคนพูดกันเล่น จนกระทั้งเลื่อนถึงแชท “ ผัวคิดถึงเมียมั้ย “ พ่อส่งกลับด้วยสติ้กเกอร์คิดถึงครับ หนุตกใจมาก มือมันสั่นไปหมด แต่ไม่ยอมบอกแม่ตั้งแต่วันนั้น เพราะหนูกลัวครอบครัวพัง หนูยังอยู่กับพ่อแม่ยังไม่ถึงครึ่งชีวิตของหนูเลย
(ตอนมอปลาย) จนหลายปีผ่านมาแม่รู้ความจริงด้วยตัวเอง และแม่บอกหนูทั้งหมดโดยไม่ปกปิดทั้งหมด รวมถึงเขาอยู่ด้วยกันมา 5 ปี หนูเองก็ไม่คิดว่าจะนานขนาดนี้ 😭 ตั้งแต่วันนั้นเด็กมอปลายอย่างเรา โลกมันพังไปทั้งไปทั้งหมด เล่าให้ใครฟังก็ไม่ได้ ไม่อยากให้คนอื่นมองครอบครัวเราในทางที่แย่ พ่อไม่ยอมรับจนกระทั้งทำพฤติกรรมที่เราไม่คิดว่าจะได้เห็นออกมา ความรู้สึกของเราที่มีต่อพ่อมันเปลี่ยนไป เขายังรักเราจริงมั้ย ถ้าเขารักเราจริงเขาจะไม่เลือกผู้หญิงเข้ามาในชีวิต แต่เราก็พยามยามคิดในแง่ดีว่าอย่างน้อยเงินพ่อเราก็ไม่ได้ให้ใคร จนเจอสลิปหลักฐานบางอย่างว่าพ่อให้เงินฝั่งนั้นไปเยอะมากหลายแสนเลยละะ (เป็นเงินที่มาจาการกู้) เผลอๆเยอะกว่าที่เราได้จากตอนขอพ่อแต่ละครั้งอีก มีแต่เงินแม่ที่ใช้จ่ายให้เราอยู่ในทุกๆวัน เดือนทั้งเดือนนั้นเราไม่เคยมีความสุขเลย นอนร้องไห้ทุกคืน จาบ้าา เพราะไม่อยากเก้บความรู้สึกเอาไว้ อยากปล่อยไปทั้งหมด ห้องน้ำคือเซฟโซนของหนู หนูอยากเป็นคนเข้มแข็งในสายตาครอบครัว แต่ดีที่ยังมีปู่กับย่าที่ยังฮีลใจได้อยู่บ้าง
หนูดีใจมากที่จัดการความรู้สึกตัวเองได้ดีมากขนาดนี้ ไม่จมเศร้าตลอดเวลา ไปโรงเรียนก็ไปยิ้มแย้ม แต่ก็แอบเอากลับมาคิดอยู่บ้าน เพราะคิดไว้เสมอว่าเป้าหมายในอนาคตเราใหญ่กว่านั้น ถ้าเป็นไปได้ เราอยากโตเร็วๆ มีอนาคตดีๆ ซื้อบ้านสักนึงหลัง อยากแยกออก ไม่อยากอยู่ในปัญหานี้แล้ว ขอบคุณๆทุกๆคนนะคะที่อ่านมาถึงตรงนี้ 🥹🙏🏼 หนูรู้สึกว่าการพิมพ์ การระบายอะไรแบบนี้ออกมารุ้สึกดีมากๆ ขอบคุณพี่ทุกคนๆที่เข้ามาอ่านและเป็นกำลังใจล่วงหน้านะคะะ