ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ คุยกับวุ่นน้องที่ทำงานมาสักพักยอมรับว่าคุยกันดี แต่อยู่ดีน้องเขาเจียบไปเละอีกวันพิมพ์มาบอกว่าขอคุยแค่ที่ทำงาน คือตอนนี้ทำตัวไม่ถูกแทบไม่มองหน้ากันเลย พอเราเห็นหน้าเขาจะหลบทันที่ ไม่ได้รู้สึกว่าเกลียดเขาหรือโกรธ แต่อยู่ดีๆไม่กล้าจะสบตาเขา พอดีเพื่อนอีกคนถามว่าเราแอบชอบรุ่นน้องหรือป้าว ถ้าไม่มีอะไรก็ทำตัวปกติสิ แต่ในใจคือคิดว่าไม่ได้ชอบ แต่ก็ยังงงกับตัวเองว่าทำไมต้องเสียใจที่เขาบอกว่าขอคุยแค่ที่ทำงาน มันเลยทำตัวไม่ถูกเวลาเจอเขา ยังไม่พร้อมจะคุยหรือมองหน้าเขาเหมือนที่เคยคุยกันเมือก่อน มันหนักสุดที่ต้องเจอกันทุกวัน มันเป็นอาการที่เราแอบชอบเขาหรือป้าวค่ะ แต่ก็เคยมีความรู้สึกแบบนี้กับเพื่อนผู้หญิงเหมือนกันนะค่ะ ตอนถูกหักหลัง ก็หลบตาไม่มองหมือนกัน
หลบหน้าเพื่อนร่วมงาน