อีกเพียง 2 ขั้น Lisa ก็จะถึงระดับ Michael Jackson

เช็คเปียร์ กลายเป็นศิลปินระดับโลก ในช่วงที่อังกฤษเรืองอำนาจ
ไมเคิล แจ็คสัน โด่งดังระดับโลก ไปพร้อมกับแบรนด์เป๊บซี่ (Pepsi) ในช่วงที่อเมริกา เรืองอำนาจ
ลิซ่า อาจจะเป็นคำตอบของโลก ในยุคที่ชาวโลกกำลังตามหาความอบอุ่นทางจิตใจ
ในบริบทโลกยุคสงคราม และทุนนิยม ที่เงินมีอำนาจกำหนดชีวิตผู้คน

สิ่งที่ลิซ่า ยังต้องพัฒนาต่อ มีเพียง 2 ขั้น
1. ท่าเต้นที่สง่างามและเป็น signature ของลิซ่าเอง เช่นเดียวกับ ไมเคิล
ที่มีท่าเต้นประจำตัว แม้คนอื่นจะเต้นได้ แต่ก็ทำไม่ได้ระดับที่โด่งดังเท่าเขา
ท่าเต้นที่ดี ไม่จำเป็นต้องยาก แต่มีเสน่ห์ สวยงามในท่วงท่า ผสานสีหน้าการถ่ายทอด
เป็นท่าเต้นที่ส่งให้นักแสดงดูเหนือจริง ท่าโพสต์งดงาม และมีจังหวะการรั้งรอที่สร้าง golden moments

2. เนื้อร้อง เห็นด้วยอย่างยิ่ง ที่จะต้องใช้เนื้อร้องภาษาอังกฤษ
เพราะเป็นภาษาที่คนใช้มากที่สุดในโลก หรือ ภาษากลาง
แต่ไม่แน่ใจ ยังจำเป็นไหม ต้องใช้นักเขียนเพลงที่มาจากสังคมที่สิ้นหวัง อย่างสังคมอเมริกันอยู่
จำเป็นไหม ที่ต้องจ่ายค่าจ้างแพงๆ เพื่อให้ได้เพลงที่ออกมาในโทน dark
และใช้ภาษาแสลง ที่คนทั่วโลกไม่อิน

ลองดูเพลงของ ไมเคิล ไม่ต้องดูไกลขนาดเพลงรักโลก อย่าง "Heal the World"
แต่เพลงรักธรรมดาๆ ทีมไมเคิล ก็เขียนได้กินขาด
"Another day has gone
I'm still all alone
How could this be?
You're not here with me
You never said goodbye
Someone tell me why
Did you have to go?
and leave my world so cold"
บทกวี !
หลายคนค้านว่า เพลงสมัยใหม่ ไม่ได้แต่งแบบนี้ เนื้อร้องต้องกลวง ดนตรีต้องงง
อย่าเอาความใหม่ มาครอบคำว่า คุณภาพ
เพราะเพลงที่มีคุณภาพคือ ตำนานที่ฆ่าไม่ตายด้วยกาลเวลา
อย่างเพลง APT. ของโรเซ่ ก็มีศักยภาพที่จะฮิตไปอีกหลายปี

ลองนึกถึงเพลงใหม่อย่าง "โกดำ"
เป็นกระแสไวรัลได้ รวมถึงทำให้การสื่อสารส่งถึงผู้ฟังได้แบบเต็มๆ  
จังหวะดี ดนตรีเด่น เนื้อร้องเข้าถึงง่าย

แนะนำ ลองใช้บริการนักเขียนเพลงชาวไทย ดูบ้าง
เขาอาจจะมี AI ช่วยในการทำเพลง ซึ่งอันนี้ ต้องดูเรื่อง กม ลิขสิทธิ์
อย่างเพลง "We Stand for Thailand" ในช่องยูธูป โจ๊ะ1977
ถ้าเขาไม่ถนัดแค่ ร็อค แต่ทำได้ถึงขั้นแนวเพลงแรพในปัจจุบันด้วย
ลิซ่า จะประกาศความคิดของเธอออกมาได้อย่างน่าประทับใจยิ่งขึ้น
ผ่านบทเพลง ที่ไม่จำเป็นต้องร้องเสียงดีแบบนักร้องประกวด
แต่เป็นแนวการใช้เสียงที่คนทั่วโลกร้องตามได้
และเป็นสารที่มีคุณค่าที่จะร้องออกมา

นักเขียนเพลงไทยคมๆ อย่าง
อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์
วิเชียร ตันติพิมลพันธ์ 
นิติพงษ์ ห่อนาค
นิ่ม สีฟ้า
น่าจะลองใช้บุคลากรเหล่านี้นำมาร่วมงาน ประยุกต์เข้ากับเพลงยุคใหม่
สิ่งที่จะได้ คือ การถ่ายทอดสปิริตอันงามสง่า ทำให้ผู้ร้องเลอค่ายามถ่ายทอดบทเพลง

การเป็น Global Icon ไม่ใช่แค่เสื้อผ้าที่นำแฟชั่น แต่รวมถึงความกล้าที่จะตัดสินใจ
การเป็นผู้นำ ไม่ใช่ผู้ตามเทรน หาเส้นทางสร้างผลงานที่ชัดเจนในเอกลักษณ์เฉพาะตัว
มากกว่า  เครื่องหมาย / เครื่องประดับ มันคือ message จากใจของศิลปิน
ที่รังสรรร่วมกับองค์ประกอบศิลป์หลายด้าน
เพื่อส่งมอบบันเทิงที่ดึงความเป็นไทยผสานกับดนตรีและเนื้อร้องร่วมสมัย
เพื่อบอกชาวโลกว่า คิดแบบคนไทย เหตุใดจึงได้ความสุขสันติภาพ
ไม่ว่าการให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ ความเข้มแข็งของชุมชน
รักสงบแต่รบไม่ขลาด เกรงใจ สบายๆ ใจเย็นๆ ใจดี อร่อย
Bend, but not break สังคมไทยเชื่อว่าประพฤติเป็นดั่ง
ต้นอ้อล้อลม/ไผ่ลู่ลม ดีกว่าไม้ใหญ่ที่แข็งแต่เมื่อเจอพายุก็หักโค่นได้ ฯลฯ
รวมถึงความละเอียดอ่อนแบบเอเชียในแง่ความรักผู้อื่น

อัลบั้มแรก ลิซ่า มีประสพการณ์ครั้งแรก ในการเป็นศิลปินเดี่ยว
ช่วงเวลาไม่กี่ปี เราได้เห็นว่า ก้าวย่างที่แข็งแกร่งขึ้น
หากลดจุดอ่อนได้ เชื่อว่า คุณภาพงาน จะทำให้เธอ
คือ ศิลปินอันดับ 1 ของโลก คนต่อไป