ช่วงที่ผ่านมาผมเรียนหนักมาก นั่งปั่นโปรเจกต์เขียนโค้ดจนดึกแทบทุกวัน พอหัวตันหรือเจอปัญหาแก้ไม่ตกมันก็กลายเป็นความเครียดสะสม อาการมันอึดอัดอยู่ข้างใน(มันแน่นอกแต่ยกไม่ออก) จะทักหาเพื่อนก็ดึกเกินไปจนเกรงใจ จะไปโพสต์ระบายลงโซเชียลส่วนตัวก็ไม่อยากให้ครอบครัวมาเห็นแล้วต้องเป็นห่วง หรือบางทีเราก็แค่กังวลสายตาคนรู้จัก กลัวว่าจะกลายเป็นเรื่องเอาไปพูดลับหลัง เพราะบางความรู้สึกเราแค่อยากบ่นทิ้งแล้วให้มันจบไป ไม่ได้อยากให้ใครมาจดจำว่าเรากำลังอ่อนแอ
ผมเลยลองเสิร์ชหาพวกเว็บหรือพื้นที่ระบายความในใจแบบไม่ระบุตัวตนดู ก็พบว่าพอมีให้ใช้อยู่บ้าง แต่ด้วยความที่ผมอยากได้รูปแบบการคุยที่ตอบโจทย์ความต้องการลึกๆ ของตัวเองมากขึ้น เช่น อยากให้มีระบบแบ่งบทบาทชัดเจนไปเลย วันไหนเราดิ่งมากๆ ก็เข้าไปเป็นผู้ระบาย แต่บางวันที่เราโอเคขึ้น เราอาจจะแค่อยากเป็นผู้รับฟัง เงียบๆ เพราะบางครั้งคนที่กำลังเครียด เขาไม่ได้ต้องการคำแนะนำหรือคนมาช่วยแก้ปัญหาเสมอไป แค่ต้องการคนรับฟังจริงๆ บวกกับอยากได้ระบบแชทที่เสถียร เวลาเน็ตกระตุกหรือเผลอสลับหน้าจอแล้วบทสนทนาต้องไม่หายกลางทางให้เสียความรู้สึก ไม่ก็คอมมูนิตี้ที่มันไม่เหมือนที่เจอมา
ด้วยความที่พอจะเขียนระบบได้ ผมเลยตัดสินใจเอาความต้องการตรงนี้มาทำโปรเจกต์เว็บใช้งานเองดู ตั้งใจปั้นให้เป็นพื้นที่ปลอดภัย ชื่อว่าเว็บ Soulis หรือ
soulis.in.th โดยใส่ฟีเจอร์กันแชทหลุดและแยกระบบผู้ฟังกับผู้ระบายตามที่ตั้งใจไว้ ตอนนี้ระบบเสร็จสมบูรณ์แล้ว พอใช้งานจริง ผมเองก็ชอบแวะเข้าไปนั่งสวมบทเป็นผู้รับฟังฮีลใจคนอื่นเวลาว่างๆ ซึ่งการได้ช่วยรับฟังปัญหาคนอื่น มันก็ช่วยให้เราจัดการความรู้สึกตัวเองได้ดีขึ้นในอีกมุมนึงด้วย
จากเรื่องนี้ เลยอยากชวนทุกคนมาแลกเปลี่ยนมุมมองกันว่า เวลาที่เจอความเครียดหนักๆ อึดอัดใจแต่ไม่อยากเล่าให้คนใกล้ตัวฟัง มีวิธีจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงกันบ้าง ปกติใช้วิธีระบายความเครียดออกไปทางไหน หรือถ้าใครสนใจอยากลองหาพื้นที่พักใจ แวะไปลองเล่นเว็บที่ผมทำไว้ได้เลย ถ้ามีข้อเสนอแนะหรือมุมมองอะไรที่อยากแนะนำเพื่อนำไปปรับปรุงระบบให้มันดีขึ้น ผมยินดีรับฟังเต็มที่
เวลาเครียดหนักๆ แต่ไม่อยากเล่าให้คนรู้จักฟัง จัดการความรู้สึกกันยังไงบ้าง ชวนมาแชร์กัน
ผมเลยลองเสิร์ชหาพวกเว็บหรือพื้นที่ระบายความในใจแบบไม่ระบุตัวตนดู ก็พบว่าพอมีให้ใช้อยู่บ้าง แต่ด้วยความที่ผมอยากได้รูปแบบการคุยที่ตอบโจทย์ความต้องการลึกๆ ของตัวเองมากขึ้น เช่น อยากให้มีระบบแบ่งบทบาทชัดเจนไปเลย วันไหนเราดิ่งมากๆ ก็เข้าไปเป็นผู้ระบาย แต่บางวันที่เราโอเคขึ้น เราอาจจะแค่อยากเป็นผู้รับฟัง เงียบๆ เพราะบางครั้งคนที่กำลังเครียด เขาไม่ได้ต้องการคำแนะนำหรือคนมาช่วยแก้ปัญหาเสมอไป แค่ต้องการคนรับฟังจริงๆ บวกกับอยากได้ระบบแชทที่เสถียร เวลาเน็ตกระตุกหรือเผลอสลับหน้าจอแล้วบทสนทนาต้องไม่หายกลางทางให้เสียความรู้สึก ไม่ก็คอมมูนิตี้ที่มันไม่เหมือนที่เจอมา
ด้วยความที่พอจะเขียนระบบได้ ผมเลยตัดสินใจเอาความต้องการตรงนี้มาทำโปรเจกต์เว็บใช้งานเองดู ตั้งใจปั้นให้เป็นพื้นที่ปลอดภัย ชื่อว่าเว็บ Soulis หรือ
soulis.in.th โดยใส่ฟีเจอร์กันแชทหลุดและแยกระบบผู้ฟังกับผู้ระบายตามที่ตั้งใจไว้ ตอนนี้ระบบเสร็จสมบูรณ์แล้ว พอใช้งานจริง ผมเองก็ชอบแวะเข้าไปนั่งสวมบทเป็นผู้รับฟังฮีลใจคนอื่นเวลาว่างๆ ซึ่งการได้ช่วยรับฟังปัญหาคนอื่น มันก็ช่วยให้เราจัดการความรู้สึกตัวเองได้ดีขึ้นในอีกมุมนึงด้วย
จากเรื่องนี้ เลยอยากชวนทุกคนมาแลกเปลี่ยนมุมมองกันว่า เวลาที่เจอความเครียดหนักๆ อึดอัดใจแต่ไม่อยากเล่าให้คนใกล้ตัวฟัง มีวิธีจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงกันบ้าง ปกติใช้วิธีระบายความเครียดออกไปทางไหน หรือถ้าใครสนใจอยากลองหาพื้นที่พักใจ แวะไปลองเล่นเว็บที่ผมทำไว้ได้เลย ถ้ามีข้อเสนอแนะหรือมุมมองอะไรที่อยากแนะนำเพื่อนำไปปรับปรุงระบบให้มันดีขึ้น ผมยินดีรับฟังเต็มที่