ขออนุญาตระบายและฟังคำแนะนำจากเพื่อนๆในนี้ค่ะ อาจเป็นเรื่องในครอบครัวของตัวเอง แต่มันเกินความที่จะรับไหวแล้ว เลยอยากมาถามขอคำแนะนำค่ะ
เราทะเลาะกับแม่เรื่องเงินเดือนของเรา เรามีเงินเดือนแต่ละเดือน 16,000+ แค่นั้น ส่งรถ 9,000+ และค่าอื่นๆอีกเยอะ รวมๆ 1 เดือนค่าใช้จ่ายตก 20,000+ หาใช้จ่ายอะไรเองคนเดียว โดยที่ไม่บอกไม่เล่าให้แม่ฟัง และเราก็ยอมรับว่าตั้งแต่มีรถมาเราแทบจะไม่ได้เอาเงินให้แม่ใช้เลย มีแค่บางครั้งที่พอมีแบ่งให้เราก็แบ่ง และวันนี้ทางแม่มีปัญหาเรื่องเงินแล้วเราไม่สามารถจะช่วยแม่ได้ ก็เลยเริ่มมีปากเสียงกัน แม่พูดกับเราว่า เงินเดือนออกมาจ่ายแค่รถ ที่เหลือเอาไปใช้อะไรหมด อธิบายมาสิ เราเลยตอบว่า แม่บางทีมันก็เป็นเรื่องส่วนตัวขอไม่บอกได้ไหม แล้วแม่ก็บอกว่าเดี๋ยวนี้มีเรื่องส่วนตัวกับแม่หรอ ถ้ามันเป็นเรื่องส่วนตัวมากต่อไปก็ไม่ต้องมาขอความช่วยเหลือกัน เราเข้าใจว่าแม่เลี้ยงเรามากว่าจะโตได้จนถึงทุกวันนี้ เข้าใจทุกอย่าง เวลาแม่โมโห ด่า อะไรมา เราเลือกที่จะเงียบไม่พูดตอบ ฟังแบบเงียบๆ แต่พอถ้าเราเริ่มพูดบ้างแม่ก็จะด่าเรา และคนที่ซวยต่อไปก็คือพ่อจะเจอพ่วงไปด้วย การที่เราไม่สามารถช่วยแม่ได้ เราจะเป็นลูกอกตัญญูไหมคะ เราเคยเป็นซึมเศร้ามา เพราะเรื่องต่างๆจากแม่ เรื่องเดิมๆ คิดวนๆซ้ำๆ อยู่คนเดียว และถามตัวเองว่า พูดแค่นี้ทำไมมันร้ายแรงจัง บางคำคนเป็นแม่ที่ไม่ควรพูด ก็พูดแทงใจเรา เราก็เก็บ รอบรับอารมณ์แม่ เพราะไม่อยากตอบกลัวแม่จะเสียใจ แต่วันนี้เราเหนื่อย ตั้งแต่เด็กจนโต แม่ให้ทำอะไร ไม่ชอบอะไร เราไม่เคยขัด ตามใจแม่ตลอด แต่พอเรามีปากมีเสียงตอบกลับไป กลับทำให้เราเป็นลูกอกตัญญูเลยหรอ และอีกหลายๆเรื่องที่อยู่ในใจมาโดยตลอด
ความในใจ
เราทะเลาะกับแม่เรื่องเงินเดือนของเรา เรามีเงินเดือนแต่ละเดือน 16,000+ แค่นั้น ส่งรถ 9,000+ และค่าอื่นๆอีกเยอะ รวมๆ 1 เดือนค่าใช้จ่ายตก 20,000+ หาใช้จ่ายอะไรเองคนเดียว โดยที่ไม่บอกไม่เล่าให้แม่ฟัง และเราก็ยอมรับว่าตั้งแต่มีรถมาเราแทบจะไม่ได้เอาเงินให้แม่ใช้เลย มีแค่บางครั้งที่พอมีแบ่งให้เราก็แบ่ง และวันนี้ทางแม่มีปัญหาเรื่องเงินแล้วเราไม่สามารถจะช่วยแม่ได้ ก็เลยเริ่มมีปากเสียงกัน แม่พูดกับเราว่า เงินเดือนออกมาจ่ายแค่รถ ที่เหลือเอาไปใช้อะไรหมด อธิบายมาสิ เราเลยตอบว่า แม่บางทีมันก็เป็นเรื่องส่วนตัวขอไม่บอกได้ไหม แล้วแม่ก็บอกว่าเดี๋ยวนี้มีเรื่องส่วนตัวกับแม่หรอ ถ้ามันเป็นเรื่องส่วนตัวมากต่อไปก็ไม่ต้องมาขอความช่วยเหลือกัน เราเข้าใจว่าแม่เลี้ยงเรามากว่าจะโตได้จนถึงทุกวันนี้ เข้าใจทุกอย่าง เวลาแม่โมโห ด่า อะไรมา เราเลือกที่จะเงียบไม่พูดตอบ ฟังแบบเงียบๆ แต่พอถ้าเราเริ่มพูดบ้างแม่ก็จะด่าเรา และคนที่ซวยต่อไปก็คือพ่อจะเจอพ่วงไปด้วย การที่เราไม่สามารถช่วยแม่ได้ เราจะเป็นลูกอกตัญญูไหมคะ เราเคยเป็นซึมเศร้ามา เพราะเรื่องต่างๆจากแม่ เรื่องเดิมๆ คิดวนๆซ้ำๆ อยู่คนเดียว และถามตัวเองว่า พูดแค่นี้ทำไมมันร้ายแรงจัง บางคำคนเป็นแม่ที่ไม่ควรพูด ก็พูดแทงใจเรา เราก็เก็บ รอบรับอารมณ์แม่ เพราะไม่อยากตอบกลัวแม่จะเสียใจ แต่วันนี้เราเหนื่อย ตั้งแต่เด็กจนโต แม่ให้ทำอะไร ไม่ชอบอะไร เราไม่เคยขัด ตามใจแม่ตลอด แต่พอเรามีปากมีเสียงตอบกลับไป กลับทำให้เราเป็นลูกอกตัญญูเลยหรอ และอีกหลายๆเรื่องที่อยู่ในใจมาโดยตลอด