คนกินอาหารยาก เริ่มเป็นต้นอายุเท่าไรกัน มีหายกันบ้างไหม เป็นปัญหาการอยู่ร่วมกับคนอื่นไหมคะ

ที่จริงตอนเด็กเล็กไม่เข้าเรียน เราเป็นค่ะ แม่จะเล่าเสมอ แม่ต้องคอยหลอกล่อให้กินข้าว กินนั่นนี่
นอกจากไม่ค่อยกินข้าวแล้ว ยังอมข้าวด้วย
วลีของอาม่าคือ อา(ชื่อ)ลื้อกินข้าวนับเม็ดได้เลย

แล้วแม่ต้องหลอกล่อเรากินข้าวตลอดถึงประมาณ ป.4 ได้
ด้วยวลี " คำสุดท้าย "  หลอกจนกินหมดจานจนได้
แต่ตามประสาเด็ก คือกินไปวิ่งเล่นไป

พอม.1 ทำอาหารกินเอง จ่ายตลาดเอง หลังเลิกเรียน เลี้ยงน้องด้วย
ทำให้กินง่ายขึ้น แต่ก็ยังมีไม่กินหมูมัน ผักบางอย่าง
และเราก็เริ่มเล่นกับน้องๆ ลูกพี่ลูกน้อง น้องๆ แถวบ้าน
กลายเป็นทำอาหารแล้วเด็กๆ มากินด้วย ต่อแถวป้อนข้าว เด็กๆ วิ่งเล่น แล้วมาต่อแถวกินข้าวกับข้าวที่เราทำ

แต่อาหารก็ง่ายๆ เพราะคำนวนตามงบจำกัด

พอโตกว่านี้วัยรุ่นแม่ก็จะไม่ใจดีแล้ว สอนว่า ถ้าไปบ้านคนอื่น เราไม่สามารถเลือกกินได้ มีอะไรให้กินต้องกิน ไม่อย่างนั้นจะอด
ก็เลยต้องหัดกินอาหาร

ทุกวันนี้กินแทบหมดทุกอย่างแล้ว นอกจากของดิบและของประหลาดๆ เกินไป 55555555

แต่ก่อนพวกต้มเครื่องในต้มเลือดหมูไม่กินนะ
แต่แปลกประถมมีร้านอีสานแถวบ้าน เขาต้มแบบอีสาน ก็กินได้ แต่นานๆ จะกินสักที ส่วนใหญ่กินแต่ตำไทยใส่ปู สมัยถุงละ 5 บาท
555555555 รู้สึกว่าร้านทำอร่อยมากกกกกกก

ผัดตับนี่ยี้มากสมัยก่อน คาวกินไม่ลง จะอาเจียน หอยแคลงลวกแบบเลือดเยอะที่แม่กินเรากินไม่ได้ ต้องลวกสุกมากหน่อย


หนังไก่ก็กินไม่ได้ กินได้แต่หนังไก่ย่าง พวกปีกไก่ย่างอร่อยมาก ถ้าเอามาผัด มาต้ม นี่ขย้อนกันเลยทีเดียว

ทุกวันนี้ได้ละ

หลังจากย้ายมาอยู่กทม. อยู่หมู่บ้านมีเพื่อนบ้านรู้จักหลายหลังในซอยเดียวกัน
สะตอก็ชอบแล้วจากแต่ก่อนกินไม่ได้ มันเหม็น วันหนึ่งเพื่อนบ้านเป็นคนใต้ ทำสะตอผัดกุ้งหมูกะปิ มาให้ทาน
โอ้โห เปิดโลก ชอบมากกกกกก เขาทำได้อร่อยมากกกกกก
แล้วเราไม่ค่อยไปไหน ก็หาร้านอาหารที่ทำแบบเพื่อนบ้านไม่ได้ อยากกินจริงๆ รสมือนี้

ทุกวันนี้ก็ไม่กินของดิบนะ ไม่ไหวขอสุกดีกว่า 555

แล้วแบบเจอคนข้างกาย เริ่มมีปัญหาการกินยาก เลือกมาก เรื่องเยอะ
เหมือนเป็นเวรกรรมสมัยเด็กหรือไงเนี่ย 555555555

รู้สึกว่า บางคนพออายุเยอะ เรื่องเยอะ ปัญหาเยอะ ไปหรือเปล่า

เมื่อวันเสาร์สั่งไรเดอร์อาหารเหนือมากิน ของสุกหมดนะ แต่เผ็ดน้อยจริงๆ นะ
เรากินสบายๆ แต่อีกคนตกดึกนอนหลับไปแล้ว ลุกขึ้นมาปวดท้องบิด เพราะอาหารเผ็ด / สำหรับเราไม่มีผลอะไร

อาหารที่กินนี่อาหารเหนือ ( จริงๆ ร้านนี้เรากินหลายหนแล้วหลายปีแล้ว แค่คนละแอ๊พ )
- น้ำพริกหนุ่ม เราว่าไม่เผ็ด จากเคยกินร้านอื่นเผ็ดกว่านี้
- ลาบหมู
- แกงโฮ๊ะ
- แกงฮังเล

แต่ก่อนเวลาปวดท้อง ต้องพวกยาตรากระต่ายบิน ซื้อติดบ้าน ตอนนี้กลายเป็นต้องซื้อยาหอมตราเด็ดในพานทอง
แก้อาการปวดท้องเวลากินอาหารเผ็ด ปวดท้องบิด
เป็นคนแก่ไปละ 5555555555


คิดว่าอายุเยอะทำให้กินเผ็ดได้ลดลง หรือ เมื่อพยายามกินเผ็ดลดลง ทำให้กินเผ็ดไม่ค่อยได้

ถ้าทำผัดกะเพราะกินเอง เราใส่พริกแค่ 1-2 เม็ด ของอีกคนตบพริกเม้ดเล็ก ใส่ทีหลังตอนใกล้สุกแทน ผัดคนละถ้วยเลยจบๆ

และตอนแม่เรายังไม่เสียชีวิต ก็เริ่มกินอาหารยาก อะไรก็แพ้ อะไรก็กินแล้วมีปัญหาท้องไปซะแทบจะไม่เหลืออะไรให้ปรุงละ
อย่างซีอิ๊วขาว น้ำปลา ยี่ห้อปกติที่เคยกินกัน ก็ว่ากินไม่ได้
งงมาก ปรุงไม่ถูกเลย

หรือบางทีซื้ออาหารตามร้านมาให้กิน ก็ว่าอร่อย ดีอกดีใจ ชอบใจ พอมีโอกาสซื้อให้กินอีกบอกไม่อร่อยกินไม่ได้ ซะงั้น

ถ้าใครไม่เคยเลี้ยงดูแม่เรื่องเยอะตอนอายุเยอะ อาจจะไม่เข้าใจ
ด้วยนิสัย + ปัญหาสุขภาพของแม่กับโรคประจำตัว

จริงๆ เราเคยมีปัญหาโรคกระเพาะรักษาอยู่นานไม่หาย หมอขอให้ส่องกล้องหรือกลืนแป้ง แม่เลยไม่ให้รักษา พากลับบ้านเลย 555
แม่กลัวมีผลข้างเคียง ทำให้เรากินอะไรยาก ปวดท้องบ่อย

ตอนนี้เหมือนจะหายแล้ว หลังจากปี 67-68 เรากินยาโรคกะเพาะก่อนกินข้าวเช้า + ยาร้อนสารพัดแบบ + ยาหอมตัวนี้เวลามีอาการ

กรดไหลย้อนก็หายหมดแล้ว ก่อนจะหายเคยคิดจะไปตรวจ คิดว่ามีเชื้อไพโรไลน์อะไรเนี่ยแน่ๆ  

เราพยายามงดของเผ็ด ของทอดด้วย นานๆ จะกินที

ก่อนหน้ากินยาหอมแทบทุกวันเลย เพราะปัญหากะเพาะ


มีใครเป็นแบบนี้ไหม เด็กๆ กินง่าย โตแล้วกินยากไปเสียหมด อะไรก็กินไม่ได้ตามอายุ

ยาหอมนี่ ยี่ห้ออะไรก็ได้นะสำหรับบางคน เวลาเกิดปัญหาท้องบิด ท้องเสีย เผ็ดอาหาร
ถ้าเป็นไม่มาก 2 ช้อน เข้มๆ หายเลย