ทำไมคนบางคนรับไม่ได้เวลาที่รุ่นน้องที่ทำงานพูดหาห้วนๆใส่ทั้งที่จริงก็เป็นพนักงานเหมือนๆกันเเละควรรับได้ด้วย

เเค่สงสัยเฉยๆนะครับ ว่าทำไมคนบางคนรับไม่ได้โดยเฉพาะในสังคมคนที่ทำงานในออฟฟิศ เวลาที่รุ่นน้องที่อายุน้อยทำงานพูดหาห้วนๆใส่ทั้งมี่จริงก็เป็นพนักงานเหมือนๆกันเเละควรรับได้ด้วย

ก็งง จะถือตัวอะไรกันนักหนา ทำไมถึงไม่ยอมให้รุ่นน้องในที่ทำงานพูดหาห้วนๆใส่เหมือนในสังคมโรงเรียน, เเละมหาลัยที่รุ่นน้องสามารถพูดจาเเบบห้วนๆไม่ต้องพูดจามีหางเสียงตลอดกับรุ่นพี่ได้ ก็งงทำไมคนบางคนต้องถือตัว,ยิ่งยโสขนาดนี้ขนาดวัฒนธรรมองกรค์เเละวัฒนธรรมของฝรั่งยังไม่มีระบบรุ่นพี่รุ่นน้องที่เข้มงวดเลย เเบบรืนพี่กับรุ่นน้องสามารถเป็นเพื่อนกันได้ขอเเค่ให้เกรียรติซึ่งกันเเละกันในฐานะเพื่อนร่วมงาน

ขนาดในสังคมการทำงานของสายงานที่ใช้เเรงงานเช่นรปภ, ไลน์ผลิตโรงงาน, เเม่บ้าน , ช่าง, เเละขนส่ง รุ่นน้องยังพูดหาห้วนๆกับรุ่นพี่ เช่น เอาอะไรพี่, อันนี้หรือเปล่าพี่, พี่ผมงง, พี่ช่วยผมหน่อย, พี่ผมขออันนี้ได้เปล่า ได้เลย ไม่จำเป็นต้องพี่ครับ/พี่ค่ะอะไรเเบบนี้เลย
คนในสังคมออฟฟิศควรจะรับได้กับการที่รุ่นน้องในที่ทำงานพูดหาห้วนๆใส่ๆเหมือนในสังคมสังคมการทำงานของสายงานที่ใช้เเรงงานเช่นรปภ, ไลน์ผลิตโรงงาน, เเม่บ้าน , ช่าง, เเละขนส่งบ้างนะครับ คนเราเสมอภาพเเละเท่าเทียมกัน ไม่ต้องไปสนใจเรื่องตำเเหน่ง,ชนชั้นสถานะอะไรขนาดนั้นหรอกครับ ทำตัวให้เป็นกันเอง เหมือนในโรงเรียนเเละมหาลัยด้วยก็ยังดี

ในทางจิตวิทยาคนที่รับไม่ได้กับการที่รุ่นน้องในที่ทำงานพูดหาห้วนๆเเบบไม่มีหางเสียงใส่เขาเป็นคนเเบบไหน, เป็นคนมีมายเซ็ตเเบบไหน, ทำไมถึงถือตัวเเละหยิ่งเเละมีอีโก้ขนาดนี้ งงมาก ขนาดผมยังรับได้เลยเวลารุ่นน้องในที่ทำงานพูดหาเเบบไม่มีหางเสียงใส่ เช่น อันนี้หรอพี่, เอาอะไรหรอพี่, พี่อันนี้ทำไง, พี่ผมขออันนี้ได้เปล่าไม่เห็นจำเป็นต้องพี่ครับ/พี่ค่ะ อะไรเเบบนี้เลยเเม้เเต่นิดเดียว