แก่แล้ว เลยอ่าน วันพีซไม่สนุก ?

พวกที่ชอบบอกคนอื่นแก่ขึ้น เลยอ่านวันพีซไม่สนุก

ผมเลยมาคิดๆดู ทำไมผมถึงเลิกอ่าน

ก็ความสนุกมันลดลงไม่น่าติดตาม จะหลอกตัวเองไปเพื่อ ?

ความรู้สึกผม จุดเริ่มต้นมันเริ่มมาจาก การเปลี่ยนผลยางเป็น ผลนิกะ นี่มัน นิกะ ล่าข้ามศตวรรษชัดๆ การ์ตูนบ้าบออะไร แพ้ไปแล้ว มาวางอนาคต 800ปี จะฟื้นคืนชีพมาแก้แค้นเอาคืน อิม

ถามว่ารู้ได้ไง คือพี่แกกลัวลืม เลยสลักความแค้นไว้ให้ต้วเองอ่าน ตอนกลับชาติมาเกิด ในหินโพเนกลีฟ จำได้แล้วเว้ยเฮ้ย แถมให้ตัวละครมาบิ้วเป็นระยะ เขากลับมาแล้ว หรือว่าเป็นเค้า ขอโทษนะ จอยบอย
นับไทม์ไลน์ 800ปี แบบไทยๆคือ แพ้ยุคกรุงสุโขทัย กลับชาติมาแก้แค้นเอาคืน ในปี 2569 (นี่ดูทรงน่าจะข้ามไปปี 2570แล้ว) คนในเรื่องเขาก็ทนอยู่กันมาได้ ตั้ง 800 ปี

แล้วอิม เค้าก็อายุยืนรอซะด้วย ลองคิดขำๆ ถ้าอิม แก่ตายไปเองปีที่ 700 ลูฟี่+นิกะ มันจะเกิดมาทำไม เกิดมาเพื่ออะไร ถามจริ๊ง อดแก้แค้นเอาคืน เป็นไอ้ขี้แพ้ทุกภพ ทุกชาติไป

แล้วกาน์ตูนก็โคตรยาว จะให้ย้อนอ่านตั้งแต่เล่ม 1 มาจนปัจจุบันและไปต่อจนจบคงไม่ไหว

บ่องตง ทุกวันนี้ยังอ่าน ดราก้อนบอล รวดเดียวถึงภาคบู สนุกอยู่เลย จอมเก บลู ล่าอสุรกาย แม้แต่โดเรม่อน โคนัน(เป็นคดีจนในตอน) ก็อ่านซ้ำ สนุกได้อยู่

ส่วน วันพีซ แค่อ่านสปอยยังรู้สึกเสียดายเวลาชีวิต

ขอโทษนะ จอยบอย