มีเพื่อนแต่ทำไมยังรู้สึกเหงาอยู่

สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องที่สงสัยมากๆ คิดวนไปวนมามาหลายเดือน แล้วก็อธิบายความรู้สึกไม่ถูกค่ะ จขก.เป็นนักเรียนม.ปลาย ต่างจังหวัด ในช่วงขึ้นมามอปลายใหม่ๆ เราก็มีเพื่อนสนิทค่ะสองสามคน ที่สนิทมากๆ แต่เริ่มมารู้สึกว่าเราก็รู้จักหลายคน แต่ไม่รู้ทำไมมันถึงรู้สึกเหงาลึกๆ เคยคิดว่ามันเป็นความรู้สึกของคนกำลังจะโตเป็นผู้ใหญ่แต่เราก็ยังสับสนค่ะ

เราไม่ค่อยได้ตามโซเชียลหรือทำบลาๆที่เขาว่ากันว่าเป็นgen z core อย่างสุขสันต์วันเกิดในไอจี ลงโน้ต สำหรับเราแอพพวกนี้ใช้ทักหาเพื่อนๆและคนรู้จัก หรือลงรูปไปเที่ยว ส่วนมากเราจะอยู่ในแอพที่ให้ความบันเทิง ยูทูป ติ้กต้อก อ่านการ์ตูน ไม่ได้หมายถึงว่ามันแปลกและดูไม่ดีนะคะ และก็ไม่ได้pickme มันเหมือนกับเราไม่ชินกับการกระทำแบบนี้ หรือเป็นแบบที่เขาว่าเข้าไม่ถึง แต่พอคิดแบบนี้เราก็รู้สึกว่าตัวเองบ้านนอกค่ะ เคยคิดว่าอาจจะเป็นเพราะนิสัยเราหรือเปล่า เพราะเราก็รู้สึกเหนื่อยและสนุกเมื่อเข้าสังคม มักจะรู้สึกเหนื่อยมากๆเมื่อกลับมาบ้านและคิดวนกับสิ่งที่ทำไปเมื่ออยู่ที่โรงเรียน ถ้าเรื่องครอบครัว พ่อกับแม่ไม่ได้อยู่กับเราบ่อยค่ะ เราอาศัยอยู่กับคุณยาย ซึ่งไม่ได้คุยกันบ่อยนัก มันอาจจะทำให้เราดูเหมือนคนเก็บตัว เราชอบคิดแบบนี้เวลาที่เราไม่สามารถสนทนาบางทอปปิคกับเพื่อนๆได้

มีช่วงที่เราออกไปเจออะไรใหม่ๆในกรุง มันน่าตื่นเต้นมากค่ะ เราทักบอกเพื่อน พอกลับมานอนเราก็กลับไปคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ดีหรอ มันเหมือนเราอวดเขายังไม่รู้ แต่ในอีกความคิดมันก็เหมือนกับตอนที่เราโพสต์รูปที่ถ่ายมาอย่างตั้งใจลงในแอพ เราสับสนกับการกระทำของตัวเองในช่วงที่ผ่านมานี้มากๆ บางทีทำให้ชีวิตวนไปมาจนไม่เกิดประโยชน์ แต่ก็ไม่สามารถพาตัวเองออกไปได้เลยค่ะ ในระหว่างที่เขียนกระทู้มันรู้สึกอึดอัดแปลกๆมีหลายอย่างที่อยากเขียนออกมาแต่ก็คิดไม่ออก เรามองว่าตัวเองไม่กล้าเปิดเผยตัวตน และปฎิเสธความเป็นจริงในบางครั้ง ไม่กล้าขอโทษใครแบบตรงไปตรงมา

อาจจะยาวไปหน่อย และดูเป็นคำถามวกวน แต่เราต้องการความช่วยเหลือจริงๆค่ะ