หนูควรไปต่อยังไง

สวัสดีค่ะหนูเป็นLGBTQที่อายุเพียง17หนูเข้าใจว่าหวังดีแต่ชีวิตหนูเป็นของใครครอบครัวไม่เคยสนับสนุนเรื่องนี้เป็นเงินซื้อฮอโมนเองผมหนูปล่อยเข้าใจใช่ไหมค่ะว่าผมหนูหยิกถ้าคนอื่นมาพูดหนูจะไม่อะไเลยแคต่คนในครอบครัวพูดหัวหยิกเหมือนอะไรต่างๆที่มันหยาบเขาชอบพูดใส่ก็ยังจะไว้แม่ไม่อยากให้ไว้หนูแค่งงว่าชีวิตหนูเป็นของใครทำไมชอบมาคิดเเทนหนูคิดเรื่องนี้มาหลายรอบมากนอนร้องไห้ว่าคนในครอบครัวเนี้ยควรเข้าใจเรามากที่สุดหนูไม่เคยเอาเรื่องอะไรมาพูดกับครอบครัวเลยเพราะคนในครอบครัวไม่เคยทำให้หนูไว้ใจและเชื้อใจพวกเขาเลยมันน่าน้อยใจตรงที่คนในครอบครัวนี้แหละค่ะไม่สนับสนุนยังจะจัสหนูอยู่เรื่อยๆบางครังก็ให้ไปตัดผมไม่สวยก็ยังอยากจะเป็นหนูคิดว่าหนูคิดเองได้แล้วค่ะว่าอะไรควรไม่ควรที่ผ่านมาหนูเป็นเด็กดีมาโดยตลอกเรียนดีทำดีหนูทำทุกอย่างแต่ไม่เคยมีใครเห็นหัวหนูสักคนแค่ตอนนี้ไม่มีใครให้เล่าให้ฟังเลยมาระบาย บางทีทำอะไรผิดนิดหน่อยก็โดนไล่ไปตายถ้าไปตายๆจริงๆจะผิดไหมในเมื่อเขาไม่ต้องการเราเราจากไปจะเป็นยังไง หนูคิดว่าถ้าไปอะไรก็จะจบ ก็จบจริงๆหนูไม่ต้องมารู้อะไรอีก บางทีก็ชอบเอาหนูไปเปรียบเทียบคนนั้นคนนี้มันเหนื่อยเนาะที่เป็นหนู เครียดมากไม่มันมีหลายเรื่องมากๆ เรืองคนรอบข้าง ครอบครัว หนูถูกมองข้ามหมด แม้กระทั้งแม่ที่ควรเข้าใจหนูมากที่สุด หนูไม่รู้เลยค่ะวันนี้ก็มาจุดประกายเรื่องผมหนูหนูจะไปตัดผมหรือเอามีแทงคอตัวเองให้จบๆไปเลย มันเป็นปัญหามากกับเรื่องนี้ พี่ๆคิดเห็นว่ายังไงค่ะ