หลังจากอ่านจบ ความรู้สึกแรกคือ “อึดอัด” อย่างบอกไม่ถูกและยิ่งทำให้ผมตระหนักถึงความสำคัญของครอบครัวมากยิ่งขึ้น
ความสัมพันธ์ในบ้าน คือรากฐานสำคัญ เด็กคนหนึ่งจะเติบโตมาเป็นผู้ใหญ่แบบไหน หลายครั้งก็เริ่มต้นจากสิ่งที่เขาได้รับในวัยเด็ก
ผู้ใหญ่ที่มีปัญหาหลายคนอาจเคยเป็นเพียงเด็กคนหนึ่งที่ไม่เคยได้รับความเข้าใจ ไม่เคยได้รับความรักอย่างเพียงพอหรือมีบาดแผลบางอย่างที่ไม่มีใครช่วยเยียวยาอย่างถูกวิธี
เด็กไม่มีสิทธิ์เลือกว่าจะเกิดมาในครอบครัวแบบไหนไม่มีสิทธิ์เลือกว่าจะถูกปฏิบัติอย่างไร
แต่หากวันหนึ่ง เขาได้รับความรัก ได้รับการรับฟังอย่างตั้งใจได้รับความอ่อนโยนอย่างที่มนุษย์คนหนึ่งสมควรที่จะได้รับ ปมในใจบางอย่างก็อาจค่อยๆ คลายออกมาได้ในที่สุด
ในวรรณกรรม The Vegetarian ของ Han Kangไม่ได้พูดถึง “การกินมังสวิรัติ” อย่างที่ผมเข้าใจในตอนแรก
แต่มันคือเรื่องของหญิงสาวคนหนึ่งที่พยายามปฏิเสธ “ความรุนแรงของการเป็นมนุษย์”
ยองฮเย เธอเริ่มต้นจากการเลิกกินเนื้อหลังจากฝันร้ายเกี่ยวกับเลือด แต่รอยร้าวเล็กๆ นี้กลับค่อยๆ เปิดเผยความรุนแรงที่ซ่อนอยู่ในครอบครัว ในความสัมพันธ์ และสังคม
สิ่งที่น่าสนใจที่สุดในหนังสือเล่มนี้ไม่ใช่อาการของยองฮเย
แต่คือ “คนปกติ” ที่อยู่รอบๆตัวเธอ
ทุกคนพยายามควบคุมร่างกายของเธอโดยใช้คำว่า หวังดี ไม่ใช่ปราถนาดี ทั้งสามี พ่อ แม่ พี่เขยแม้แต่ระบบการแพทย์
ร่างกายของยองฮเยจึงกลายเป็นสนามต่อสู้ระหว่าง“อำนาจ” กับ “เสรีภาพในการเลือก”
เธอเหมือนถูกบังคับให้กลายเป็น “คนปกติ” ที่ถูกละเลย ถูกมองข้าม ถูกลดความสำคัญ เหมือนบ้านที่ทุกคนรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ไม่มีใครกล้าพูดมันออกมาตรงๆจนกลายเป็นปมใหญ่ที่สุดของเรื่อง
นอกจากเรื่อง Beloved ของ Toni Morrison
นี่คืออีกเล่มที่ทำให้ผมอึดอัดใจมากที่สุด เหมือนผู้เขียนตั้งใจที่อยากให้รู้สึกแบบนั้น
อย่างน้อยที่สุด
วรรณกรรมแบบนี้ก็พาเราไปสำรวจโลกอีกใบ
โลกของผู้คนที่เติบโตมากับบาดแผล ความรุนแรง และความเงียบงัน
และบางที
มันอาจช่วยให้เราเข้าใจ เห็นใจ
และอ่อนโยนต่อมนุษย์รอบตัวมากขึ้นครับ
ดร. ริฎวาน ศอลิห์วงศ์สกุล
รีวิวหนังสือ The vegetarian ของ Han Kang
ความสัมพันธ์ในบ้าน คือรากฐานสำคัญ เด็กคนหนึ่งจะเติบโตมาเป็นผู้ใหญ่แบบไหน หลายครั้งก็เริ่มต้นจากสิ่งที่เขาได้รับในวัยเด็ก
ผู้ใหญ่ที่มีปัญหาหลายคนอาจเคยเป็นเพียงเด็กคนหนึ่งที่ไม่เคยได้รับความเข้าใจ ไม่เคยได้รับความรักอย่างเพียงพอหรือมีบาดแผลบางอย่างที่ไม่มีใครช่วยเยียวยาอย่างถูกวิธี
เด็กไม่มีสิทธิ์เลือกว่าจะเกิดมาในครอบครัวแบบไหนไม่มีสิทธิ์เลือกว่าจะถูกปฏิบัติอย่างไร
แต่หากวันหนึ่ง เขาได้รับความรัก ได้รับการรับฟังอย่างตั้งใจได้รับความอ่อนโยนอย่างที่มนุษย์คนหนึ่งสมควรที่จะได้รับ ปมในใจบางอย่างก็อาจค่อยๆ คลายออกมาได้ในที่สุด
ในวรรณกรรม The Vegetarian ของ Han Kangไม่ได้พูดถึง “การกินมังสวิรัติ” อย่างที่ผมเข้าใจในตอนแรก
แต่มันคือเรื่องของหญิงสาวคนหนึ่งที่พยายามปฏิเสธ “ความรุนแรงของการเป็นมนุษย์”
ยองฮเย เธอเริ่มต้นจากการเลิกกินเนื้อหลังจากฝันร้ายเกี่ยวกับเลือด แต่รอยร้าวเล็กๆ นี้กลับค่อยๆ เปิดเผยความรุนแรงที่ซ่อนอยู่ในครอบครัว ในความสัมพันธ์ และสังคม
สิ่งที่น่าสนใจที่สุดในหนังสือเล่มนี้ไม่ใช่อาการของยองฮเย
แต่คือ “คนปกติ” ที่อยู่รอบๆตัวเธอ
ทุกคนพยายามควบคุมร่างกายของเธอโดยใช้คำว่า หวังดี ไม่ใช่ปราถนาดี ทั้งสามี พ่อ แม่ พี่เขยแม้แต่ระบบการแพทย์
ร่างกายของยองฮเยจึงกลายเป็นสนามต่อสู้ระหว่าง“อำนาจ” กับ “เสรีภาพในการเลือก”
เธอเหมือนถูกบังคับให้กลายเป็น “คนปกติ” ที่ถูกละเลย ถูกมองข้าม ถูกลดความสำคัญ เหมือนบ้านที่ทุกคนรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ไม่มีใครกล้าพูดมันออกมาตรงๆจนกลายเป็นปมใหญ่ที่สุดของเรื่อง
นอกจากเรื่อง Beloved ของ Toni Morrison
นี่คืออีกเล่มที่ทำให้ผมอึดอัดใจมากที่สุด เหมือนผู้เขียนตั้งใจที่อยากให้รู้สึกแบบนั้น
อย่างน้อยที่สุด
วรรณกรรมแบบนี้ก็พาเราไปสำรวจโลกอีกใบ
โลกของผู้คนที่เติบโตมากับบาดแผล ความรุนแรง และความเงียบงัน
และบางที
มันอาจช่วยให้เราเข้าใจ เห็นใจ
และอ่อนโยนต่อมนุษย์รอบตัวมากขึ้นครับ
ดร. ริฎวาน ศอลิห์วงศ์สกุล