ช่วยเราด้วยนะ
“เราอยากให้เพื่อนๆช่วยพิจารณาในการกระทำของเรา ว่าเราทำผิดไหม และเราทำพลาดตรงไหน“ **ยาวนิดนึง**
เรื่องมีอยู่ว่า เราคบกับแฟนมา เกือบ 3 ปี ในปีแรก เราจับได้ในหลายเรื่อง หลายคนมากๆ ด้วย แฟนเราเล่นเกม ROV และมีการออนแอพ เพื่อคอลเกมส์ นั่นคือ Hello yo
ครั้งแรก เราจับได้ว่า เค้าคุยกับ ผญ ไปทั่ว อารมณ์หมาหยอกไก่ แต่เราก็เงียบ
ครั้งที่สอง เราจับได้ว่า เรานอนอยู่ข้างๆ ในขณะที่เราหลับ เค้าบอกคิดถึงคนอื่น
ครั้งที่สาม เราจับได้ว่าเค้าคบหากับคนในแอพ มีการแท็คกัน ในโมเม้นต่างๆ แต่โมเม้นเหล่านั้น เค้าอยู่กับเรา แต่เอาไปสร้างสตอรี่ว่า อยู่กับ ผญ คนนั้น
ครั้งที่สี่ เราจับได้ว่าเค้าไปเล่นน้ำสงกรานต์กับแฟนเก่า โดยที่เอามือถือที่เราให้เค้าใช้ ถ่ายคลิปกันอย่างมีความสุข
ครั้งที่ห้า มีรุ่นน้องที่ทำงานชอบเค้า มักทานข้าวด้วยกันบ่อยๆ ดูดพอตด้วยกัน ส่งข้อความหากันในรูปแบบที่เกินเลยกว่าคำว่าพี่น้อง มีการซื้อของขวัญราคาแพงให้ มีการโทรปลุก
ครั้งที่หก มีคนในเกม ส่งมาบอกคิดถึงจัง
จนเราทนไม่ไหว แต่เราพูดด้วยดีๆ ว่าสิ่งต่างๆเหล่านี้มันไม่ควรเลย จนเราย้ายเข้าไปอยู่บ้านเค้า เราช่วยออกค่าบ้าน โดยการหาร 3 คือ พ่อเค้า เค้า และเรา แม่เค้าไม่ได้ออกอะไร
แต่คำพูกจากแม่เค้า ที่พูดก่อนเราเข้าไปคือ “แม่อยากให้ลูกได้แฟนรวย“ เป็นอะไรที่ฝังใจเรามาก และแม่เค้าค่อนข้างเป็นคน Toxic แต่แฟนเราบอกว่า เค้าก็เป็นแบบนี้
เราช่วยออกค่าบ้าน และซื้อของใช้ทำความสะอาดบ้าน
รวมถึงค่ากับข้าวเราก็หารเค้า และทำงานบ้านทั้งหมดทั้งหลัง
เราเจอคำพูดแย่ๆ เวลาเราถามเรื่องเกม หรือ ผญ เราจะได้รับการอารมณ์เสียใส่และบอกว่า ทนไม่ได้ก็เลิกไป ไล่เราออกจากบ้านไล่เราไปตาย ในขณะเดียวกัน ปีแรกที่คบกัน ตัดสินใจจริงจังกัน หลังจากที่เราจับได้ทั้งหมดนี้ ปรากฎว่า เราเป็น ซึมเศร้า ระดับรุนแรง เราบอกเค้าว่า เลิกกันมั้ย เพราะเราไม่รู้ว่าเราจะดีขึ้นหรืออแย่ลง เค้าควรเจอสิ่งที่ดี แต่เค้าไม่เลิก แต่ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน มักมาจากเรื่องเล็ก ที่เค้าต้องการ
เช่น นอนทำไม่บอก ทำไาไม่บอก เราไม่ใส่ ไม่โทรหาระหว่างวันต้องการคอลคาสาย ตลอดวัน วิดิโอตลอดทางเวลาที่เราไปพบลูกค้าเพราะเราเป็นเพราะเซลล์ เลิกงานทำไมไม่โทรหาความหมายคือ เลิก 18.00 ต้องโทรเลย และมักพูดกับเรา ในเชิงดูถูก เปรียบเทียบ กดเราจนเราเหลือตัวนิดเดียว บางครั้งเปรียบเทียบเราเหมือนหมา เราเคยเครียดจนคิดสั้นเข้า ICU ไป 4 ครั้ง เราสักสัญลักษณ์เค้าที่แขน วันไหนเลิกเร็ว เราทำกับข้าวให้กิน เรานวดให้ เราเตรียมของเพื่อไปทำงานให้ ทำงานบ้านทุกอย่าง เราปรับเปลี่ยนในรูปแบบที่เค้าต้องการ แต่ไม่ 100% เพราะงานของเราและเค้า ความว่างมันต่างกัน จนสุดท้าย เค้าบอกว่าอยู่กับเ รา เค้าไม่รู้สึกว่าเค้าได้รับอะไรจากเราเลย แถมเค้ายังต้องเสียเงินให้เราอีก ในส่วนของกินของใช้ ค่าข้าว ทั้งที่เราออกค่าห้องเองทั้งหมดและค่ากับข้าวบางมื้อ ก็เหมือนครึ่งๆล่ะ และทั้งหมดเราตกลงกันแล้ว เค้าบอกว่า เค้าไม่ได้รับอะไรจากเราเลย เค้าไม่อยากอยู่กับคนป่วย คนบ้า เค้าไม่มีความสุข
เราอยากถามเพื่อนๆว่า การใส่ใจ ความรักในวัยทำงาน นี่เรากำลังบกพร่องตรงไหน เรา 34 แฟนเรา 37-38
เราอยากให้เพื่อนๆชี้แนะได้ตามตรงเลย ขอคำแนะนำด้วยนะคะ
เพื่อนๆว่า เราผิดไหม ?
“เราอยากให้เพื่อนๆช่วยพิจารณาในการกระทำของเรา ว่าเราทำผิดไหม และเราทำพลาดตรงไหน“ **ยาวนิดนึง**
เรื่องมีอยู่ว่า เราคบกับแฟนมา เกือบ 3 ปี ในปีแรก เราจับได้ในหลายเรื่อง หลายคนมากๆ ด้วย แฟนเราเล่นเกม ROV และมีการออนแอพ เพื่อคอลเกมส์ นั่นคือ Hello yo
ครั้งแรก เราจับได้ว่า เค้าคุยกับ ผญ ไปทั่ว อารมณ์หมาหยอกไก่ แต่เราก็เงียบ
ครั้งที่สอง เราจับได้ว่า เรานอนอยู่ข้างๆ ในขณะที่เราหลับ เค้าบอกคิดถึงคนอื่น
ครั้งที่สาม เราจับได้ว่าเค้าคบหากับคนในแอพ มีการแท็คกัน ในโมเม้นต่างๆ แต่โมเม้นเหล่านั้น เค้าอยู่กับเรา แต่เอาไปสร้างสตอรี่ว่า อยู่กับ ผญ คนนั้น
ครั้งที่สี่ เราจับได้ว่าเค้าไปเล่นน้ำสงกรานต์กับแฟนเก่า โดยที่เอามือถือที่เราให้เค้าใช้ ถ่ายคลิปกันอย่างมีความสุข
ครั้งที่ห้า มีรุ่นน้องที่ทำงานชอบเค้า มักทานข้าวด้วยกันบ่อยๆ ดูดพอตด้วยกัน ส่งข้อความหากันในรูปแบบที่เกินเลยกว่าคำว่าพี่น้อง มีการซื้อของขวัญราคาแพงให้ มีการโทรปลุก
ครั้งที่หก มีคนในเกม ส่งมาบอกคิดถึงจัง
จนเราทนไม่ไหว แต่เราพูดด้วยดีๆ ว่าสิ่งต่างๆเหล่านี้มันไม่ควรเลย จนเราย้ายเข้าไปอยู่บ้านเค้า เราช่วยออกค่าบ้าน โดยการหาร 3 คือ พ่อเค้า เค้า และเรา แม่เค้าไม่ได้ออกอะไร
แต่คำพูกจากแม่เค้า ที่พูดก่อนเราเข้าไปคือ “แม่อยากให้ลูกได้แฟนรวย“ เป็นอะไรที่ฝังใจเรามาก และแม่เค้าค่อนข้างเป็นคน Toxic แต่แฟนเราบอกว่า เค้าก็เป็นแบบนี้
เราช่วยออกค่าบ้าน และซื้อของใช้ทำความสะอาดบ้าน
รวมถึงค่ากับข้าวเราก็หารเค้า และทำงานบ้านทั้งหมดทั้งหลัง
เราเจอคำพูดแย่ๆ เวลาเราถามเรื่องเกม หรือ ผญ เราจะได้รับการอารมณ์เสียใส่และบอกว่า ทนไม่ได้ก็เลิกไป ไล่เราออกจากบ้านไล่เราไปตาย ในขณะเดียวกัน ปีแรกที่คบกัน ตัดสินใจจริงจังกัน หลังจากที่เราจับได้ทั้งหมดนี้ ปรากฎว่า เราเป็น ซึมเศร้า ระดับรุนแรง เราบอกเค้าว่า เลิกกันมั้ย เพราะเราไม่รู้ว่าเราจะดีขึ้นหรืออแย่ลง เค้าควรเจอสิ่งที่ดี แต่เค้าไม่เลิก แต่ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน มักมาจากเรื่องเล็ก ที่เค้าต้องการ
เช่น นอนทำไม่บอก ทำไาไม่บอก เราไม่ใส่ ไม่โทรหาระหว่างวันต้องการคอลคาสาย ตลอดวัน วิดิโอตลอดทางเวลาที่เราไปพบลูกค้าเพราะเราเป็นเพราะเซลล์ เลิกงานทำไมไม่โทรหาความหมายคือ เลิก 18.00 ต้องโทรเลย และมักพูดกับเรา ในเชิงดูถูก เปรียบเทียบ กดเราจนเราเหลือตัวนิดเดียว บางครั้งเปรียบเทียบเราเหมือนหมา เราเคยเครียดจนคิดสั้นเข้า ICU ไป 4 ครั้ง เราสักสัญลักษณ์เค้าที่แขน วันไหนเลิกเร็ว เราทำกับข้าวให้กิน เรานวดให้ เราเตรียมของเพื่อไปทำงานให้ ทำงานบ้านทุกอย่าง เราปรับเปลี่ยนในรูปแบบที่เค้าต้องการ แต่ไม่ 100% เพราะงานของเราและเค้า ความว่างมันต่างกัน จนสุดท้าย เค้าบอกว่าอยู่กับเ รา เค้าไม่รู้สึกว่าเค้าได้รับอะไรจากเราเลย แถมเค้ายังต้องเสียเงินให้เราอีก ในส่วนของกินของใช้ ค่าข้าว ทั้งที่เราออกค่าห้องเองทั้งหมดและค่ากับข้าวบางมื้อ ก็เหมือนครึ่งๆล่ะ และทั้งหมดเราตกลงกันแล้ว เค้าบอกว่า เค้าไม่ได้รับอะไรจากเราเลย เค้าไม่อยากอยู่กับคนป่วย คนบ้า เค้าไม่มีความสุข
เราอยากถามเพื่อนๆว่า การใส่ใจ ความรักในวัยทำงาน นี่เรากำลังบกพร่องตรงไหน เรา 34 แฟนเรา 37-38
เราอยากให้เพื่อนๆชี้แนะได้ตามตรงเลย ขอคำแนะนำด้วยนะคะ