เครียดเรื่องการเรียน

เราไปต่อมอสี่ที่โรงเรียนใหม่คนเดียว ไปปฐมนิเทศ ก็มีเพื่อนทักเรา เป็นเด็กเก่า(ตอนกิจกรรมเริ่ม)
เขาก็ถามชื่อเรา แล้วก็อะไรต่างๆ
ช่วงพักเบรกอาหารว่าง ในห้อง เราเห็นเพื่อนยืนรอเพื่อนสนิทอยู่ พอเราถามว่าเพื่อนแกชื่ออะไรหรอ เพื่อนไม่ตอบ เพื่อนก็ก้มหน้าพิมพ์โทรศัพท์แล้วเดินไปหากลุ่มเพื่อนสนิท(4-5 คน) พอกลุ่มเพื่อนจะลงไป เพื่อนคนที่ทักเราก็กวักมือเรียกเราให้ตามไป เราก็ลงไปกับเพื่อนคนนั้น แต่คนมันเยอะ พอลงไปเราก็ไม่เห็นเพื่อนแล้ว เลยไปเอาขนมเบรกและไปนั่งกินคนเดียว ตอนจะนั่ง เราเหลือบไปเห็นเพื่อนกับกลุ่มเพื่อนนั่งกินและคุยด้วยกันอีกโต๊ะ

ช่วงพักเที่ยง เราไปนั่งกินข้าวคนเดียว เหงามาก
พอขึ้นมาห้องทำกิจกรรม คนเยอะเนาะ ก็เลยกว่าจะหาเพื่อนคนนั้นเจอ แล้วอาจารย์ประกาศว่านั่งตรงที่ว่างได้เลย ไม่ตรงห้องไม่เป็นไร เพื่อนก็คุยกับเพื่อนตัวเองแล้วเดินไปหาที่นั่ง เพื่อนไม่ได้บอกให้เราตามไป เราก็เลยตามไปเงียบๆ สุดท้ายก็ไปนั่งอยู่แถวสุดท้าย
ช่วงเลิกเรียน ครูนัดห้องเราไปเอาหนังสือ เราเดินอยู่คนสุดท้ายในแถว เหงา🥲 พอไปถึงห้องที่นัด ก็นั่งคนเดียว(ไม่ใช่ห้องประจำแค่ห้องที่นัดมาเอาหนังสือ)

สรุปคือเรารู้สึกเป็นส่วนเกิน เหงา และเครียดมาก เราพยายามเปิดรับอะไรใหม่ๆ แล้ว เรียนในแขนงที่ไม่ถนัด(เราสอบได้อันนี้ก็เลยต้องเรียนอันนี้) เพื่อนผญในห้องสวยจนเราประหม่า แถมเพื่อนในห้องมีเพื่อนสนิทของตัวเองอยู่แล้ว มันเครียด อึดอัด ไม่รู้จะเข้ากับเพื่อนได้รึเปล่า จะลาออกไปต่อรรใหม่ก็ต้องใช้เงินเยอะ พ่อแม่ก็คงไม่สะดวก
จนบางทีแอบคิด เราจะทำได้หรือเปล่า ความฝันเราล่ะ  เราจะอยู่ต่อดีไหมนะ ถ้าเราจบเรื่องลงในคืนนี้มันจะดีไหม ช่วงนี้เราทะเลาะกับพ่อแม่ จนจำเอาคำที่แม่ด่าเราว่า "ไม่มี  กูก็สบายไปนานแล้ว" จนเราไม่รู้ ว่าจะอยู่หรือจบมันเลย เคยบีบคอตัวเอง แต่ก็ไม่กล้าพอ🫠