เข้าเรื่องมันสะสมมานาน ถามว่านานไหมก็นานนะ6-7เดือนที่ผมต้องมาอยู่ที่บ้านเมีย เรื่องหยิบย่อยเล็กๆผมตัดออกไป คือผมมาอยู่บ้านแฟนผมยอมเขาทุกอย่างหมายถึงแม่ยาย เขาพูดเหน็บทุกวัน แล้วดูรักลูกที่เป็นผู้ชายมากกว่าลูกสาว ลูกชายมีแฟนต่างอำเภอจะไปๆมาๆ เรื่องแรกผมเป็นคนทำงานมาจ่ายค่าไฟที่บ้านทั้งหมด พอพี่ชายแฟนกลับมานอนกับแฟนเขา บางที10-15วันต่อเดือน แฟนเขาอยุ่ในห้องเยอะมากับใช้เวลาในห้องเยอะมาทั้งที่ผมไปทำงาน แฟนนผมไปทำงาน พอตกสิ้นเดือนมาเขากลับไม่ช่วยไรสักบาทแม้แต่ค่าน้ำๆไฟ พอบอกแม่ไปแม่ก็เหมือนรับฟังแต่ก็แค่เหมือนไม่กล้าพูดกล้าบอก เรื่องนี้ผมปล่อยไป 2.มากินข้าวทำกับข้าวที่บ้านไม่ว่าจะเป็นพี่ชายเมียหรือแฟนเขา จะชอบกินแล้วไม่ล้างคอยรอให้แต่แฟนผมล้าง พอพูดไปแม่ก็เข้าข้างเขาบอกว่าล้างให้เถอะไม่หนักหนา ผมก็ทนมาเรื่อย อันนี้ยังพอเข้าใจได้ว่ารักลูกไม่เท่ากัน แฟนผมก็รับรู้ว่าตลอด แต่ฝั่งผมก็แฟนก็เป็นฝั่งที่อยู่ด้วยแล้วก็ดูแลแทบจะทุกเรื่อง และอีกหลายเรื่องมากๆที่เขาเหน็บแนมผมกับแฟนทั้งที่เป็นคนดูแล ทุกวันจริงๆ วันนี้ผมมาสติแตกเพราะ หลังคาบ้านพัง ผมกับแฟนเอาเงินส่วนตัวซ่อมให้ ที่นาปลูกเขาผมกับแฟนออกค่าทำนาทุอย่างจนข้าวเกิด พอไปเห็นคุยโทรศัพท์กับญาติคนอื่นบอกว่าตัวเองออกหมดทำหมด พวกผมไม่เคยออกช่วย ผมไม่เคยเจอแม่คนไหนอยากได้หน้าอยากได้ดีกว่าลูกตัวเอง ปล่อยไป มาเมื่อเช้าผมขอยืมรถกระบะมาทำงาน1วันเพราะต้องไปส่งของตกค้างให้กับลูกค้า เขาบอกว่า ให้มันแก้ปัญหาเองหมายถึงตัวผมเอง ทั้งๆที่ค่า ภาษี พรบ ประกัน ผมจ่ายไปเกือบๆ2หมื่นบาทด้วยเงินของผมเอง ผมไม่เคยอยากได้ และไม่เคยยืมใช้ไปเรื่องนอกบ้านส่วนตัว มีแค่ครั้งนี้และครั้งเดียว เขาทำแบบนี้แปลว่าอะไรครับแล้วผมควรทำไง อาจจะเล่าไม่เก่ง
แม่ยายลูกเขย