รู้สึกว่าตัวเองห่วงใยใครไม่เป็นเลยค่ะ

เราดูเป็นคนเห้นแก่ตัวมากค่ะ เวลามีงานกลุ่มเราไม่ค่อยรู้เรื่อง บางทีเป็นคนไปจับฉลากมาแท้ พอเพื่อนถามได้เรื่องอะไรลืมซะงั้น ดูเป็นคนไม่ค่อยรู้เรื่อง ทั้งๆที่เราใส่ใจนะคะ แต่แบบมันไม่รู้เรื่องอะไรเลย  แล้วบางที เช่น เราเห้นคนรถล้มต่อหน้า เราก้ไม่กล้าไปช่วย แบบทำตัวไม่ถูกว่าไปช่วยดีมั้ย มีเพื่อนขอคำปรึกษาก้ไม่มีอะไรจะพูด บางทีรู้สึกรำคาญด้วยซ้ำ เราเห้นอกเห้นใจคนอื่นไม่ได้เลยค่ะ แบบใจกว้าง บางทีเราซื้อขนมมาให้น้องที่บ้านแล้วมีหลานมานั่งมอง แม่บอกให้แบ่ง บางทีแบ่งทักครั้งจนกลัวน้องเราไม่อิ่ม หรือบางทีมีคนร้องไห้ต่อหน้าไราไม่รู่สึกสงสารเลยค่ะ เผลอๆรำคาญคามากกว่า แต่ไม่ได้พูดอะไรไม่ดีออกไปนะคะ แล้วก้ถามแบบมันจำเป็นต้องถาม ไม่ได้เป็นห่วงจิงๆ เราอยากมีความรู้สึกห่วงคนอื่นแบบจิงใจบ้างค่ะ บางทีถามเขาว่าโอเคมั้ย นู่นนี่นั่น แต่ก้ไม่เคยช่วยอะไรเขาเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำไง