สวัสดีค่ะ
เราอยากมาขอแนวทางแก้ไขปัญหาครอบครัวค่ะ ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าเราเป็นโรคพารานอยด์ค่ะ ชอบคิดมาก แต่ทุกวันเราต้องมาเจอปัญหาเดิมๆ เราทำงานเจอเหตุการณ์ที่กระทบจิตใจมาแล้ว กลับบ้านมายังต้องมาคอยกังวลกับคนในบ้านอย่างแม่อีก เราเป็นคนทำงานบ้านทุกอย่างในบ้าน เลยค่อนข้างละเอียด แต่แม่เราทำตรงข้ามหมดเลยค่ะ เช่น เราเข้าห้องน้ำทำธุระเสร็จก็ทำความสะอาดราดให้เรียบร้อย แต่แม่ชอบฉี่แล้วไม่ราดน้ำค่ะ เป็นบ่อยทั้งเหม็นทั้งสกปรก เราไม่ไหวจริงๆค่ะ บ้านที่ถูแล้วก็ใส่รองเท้าขึ้นบ้านจนเป็นคราบ ทั้งๆที่เราเพิ่งทำ เราไม่ชอบเสียงดังก็ยังไปออกกำลังกายที่เปิดเพลงกระหึ่มข้างบ้าน มีเงื่อนไขหลายอย่างที่ทำให้ออกจากบ้านตอนนี้ไม่ได้ อยากออกไปมากๆค่ะ เราร้องไห้บ่อยมากๆ ไม่ใช่แค่เรื่องความสะอาดนะคะ ทำอะไรก็ไม่เคยนึกถึงจิตใจเราเลย มักจะเข้าข้างคนอื่นตลอด กับน้องชายแม่รักและเอาใจใส่ทำให้เราเห็นเลยว่าเราไม่สำคัญขนาดนั้น ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปเราได้ป่วยเป็นจิตเวชแน่ ควรทำอย่างไรดีคะ เคยบอกแม่ให้แก้ไขก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมค่ะ
ทำอย่างไรเมื่อครอบครัวไม่ใช่เซฟโซนคะ 🙂
เราอยากมาขอแนวทางแก้ไขปัญหาครอบครัวค่ะ ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าเราเป็นโรคพารานอยด์ค่ะ ชอบคิดมาก แต่ทุกวันเราต้องมาเจอปัญหาเดิมๆ เราทำงานเจอเหตุการณ์ที่กระทบจิตใจมาแล้ว กลับบ้านมายังต้องมาคอยกังวลกับคนในบ้านอย่างแม่อีก เราเป็นคนทำงานบ้านทุกอย่างในบ้าน เลยค่อนข้างละเอียด แต่แม่เราทำตรงข้ามหมดเลยค่ะ เช่น เราเข้าห้องน้ำทำธุระเสร็จก็ทำความสะอาดราดให้เรียบร้อย แต่แม่ชอบฉี่แล้วไม่ราดน้ำค่ะ เป็นบ่อยทั้งเหม็นทั้งสกปรก เราไม่ไหวจริงๆค่ะ บ้านที่ถูแล้วก็ใส่รองเท้าขึ้นบ้านจนเป็นคราบ ทั้งๆที่เราเพิ่งทำ เราไม่ชอบเสียงดังก็ยังไปออกกำลังกายที่เปิดเพลงกระหึ่มข้างบ้าน มีเงื่อนไขหลายอย่างที่ทำให้ออกจากบ้านตอนนี้ไม่ได้ อยากออกไปมากๆค่ะ เราร้องไห้บ่อยมากๆ ไม่ใช่แค่เรื่องความสะอาดนะคะ ทำอะไรก็ไม่เคยนึกถึงจิตใจเราเลย มักจะเข้าข้างคนอื่นตลอด กับน้องชายแม่รักและเอาใจใส่ทำให้เราเห็นเลยว่าเราไม่สำคัญขนาดนั้น ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปเราได้ป่วยเป็นจิตเวชแน่ ควรทำอย่างไรดีคะ เคยบอกแม่ให้แก้ไขก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมค่ะ