สวัสดีค่ะ ตอนนี้หนูอายุ18ปีกำลังขึ้นมหาลัยค่ะ ตอนนี้หนูได้มหาลัยไกลบ้านจึงทำให้ต้องอยู่หอ หนูอยากถามว่าหนูผิดไหมคะที่อยากออกไปใช้ชีวิตคนเดียว การได้ใช้ชีวิตคนเดียวได้ทำอะไรที่ไม่เคยทำการได้เรียนมหาลัยมัยคือความฝันอย่างนึงของหนูเลยค่ะ แต่ไม่ใช่การไปทำอะไรไม่ดีนะคะ ต้องบอกก่อนว่าหนูกับที่บ้านไม่สนิทกันเลยค่ะ พ่อกับแม่แยกทางกันตั้งแต่หนูป.2-3ค่ะ แม่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวดูแลหนูน้องและตายายค่ะ ทำให้ตั้งแต่แม่เลิกกับพ่อแม่ทำงานโรงงานทำให้ไม่มีเวลาค่ะ หนูเลยต้องหัดทำอะไรเองใช้ชีวิตเองตั้งแต่เด็ก ที่บ้านดุค่ะทำให้หนูไม่ค่อยกล้าอะไรเท่าไหร่ ช่วงมัธยมยอมรับว่านิสัยไม่ดีค่ะทะเลาะกับแม่กับที่บ้านบ่อยเลยทำให้ไม่ค่อยกล้าพูดหรือปรึกษาอะไรค่ะ หนูเลยดูไม่เปิดใจกับแม่เพราะแม่ดุด้วยเลยไม่กล้า ช่วงมอปลายก็เปิดใจค่ะเรื่องเรียนเรื่องแฟนอะไรงี้ค่ะ เรื่องอื่น ๆ ก็คุยค่ะทะเลาะกันบ้างรักดันบ้างปกติแต่ก็ยังมีกำแพงอยู่หรือเพราะหนูมีโลกส่วนตัวด้วยมั้งคะ หนูไท่ค่อยยุ่งอะไรกับใคร ไม่ค่อยสนใจใครเท่าไหร่ แต่แม่ปล่อยให้ไปเที่ยวนะคะแต่ก็ตามภาษาแม่แหละค่ะ 55555 ฐานะทางบ้านค่อนข้างติดขัดค่ะแต่ดีที่ทางบ้านพ่อสนับสนุนเรื่องเรียนและส่งเงินมาบ้างค่ะไม่มีเขาก็ให้ พอมันมีปัญหาหนูเลยต้องทำงานเองเพื่อหาเงินใช้ค่ะ หนูคิดว่าตัวเองใช้ชีวิตได้โอเคแล้วค่ะถึงมันจะไม่ได้ขนาดนั้นเวลามีอะไรก็ยังร้องเรียกหาแม่อยู่แต่หนูรู้สึกอยากลองออกไปใช้ชีวิตคนเดียวอยู่ดีค่ะ ไม่ใช่ว่าไม่รักเขานะคะรักและเข้าใจค่ะว่าเป็นห่วงด้วยคนเป็นแม่ แต่หนูอยากลองดูสักครั้ง หนูผิดไหมคะ
ผิดไหม