เลิกคบกับเพื่อนด้วยเหตุผล แต่เขากลับมองว่าเราปัญญาอ่อน

คือในมุมเราบางครั้งความเกรงใจต้องเป็นที่1 ไม่ว่าจะสนิทกันแค่ไหน แต่ก็ควรเกรงใจกัน แต่ในมุมเราไม่ใช่ในกรณีที่เราเลิกคบกับเพื่อนคนนี้ในเหตุการณ์นี้

*เหตุการณ์ (ขอแทนเพื่อนคนนั้นว่า M)
เราถูกMชวนไปเที่ยวต่างหวังด้วย(ไปกลับ) ซึ่งตอนนั้นMชวนแล้วตกลงกับเราว่าจะไปแค่ “2คน“ เท่านั้นไม่มีคนอื่นไปด้วย

แต่พอถึงที่เที่ยวMกับนัดแฟนและเพื่อนแฟนมาด้วย ซึ่งตอนนั้นเราก็ไม่อะไรค่ะเข้าใจได้ แค่แฟนMกับเพื่อนเขาตอนเข้ามาหาคือทำตัวเหมือนอึดอัดแล้วตึงใส่มาก เรามั่นใจว่าเราพูดกับ2นั้นดีมากตอนMขอให้เราไปชวนเขามานั่งด้วย แต่2คนนั้นก็แค่หันไปมองหน้ากันเมินไม่ตอบแล้วทำหน้าเหมือนไม่พอ จนMได้ไปชวนเอง

มันเลยทำให้เรารู้สึกเสียเซลฟ์นิดหน่อยทั้ง “ไม่บอกว่าจะชวนแฟนมาด้วยและเรื่องที่แฟนMทำท่าทีแบบนั้นใส่” เราพยายามคิดในแง่ดีค่ะเพราะเราไม่รู้จักเขา จนเรากับMแยกออกมาถ่ายรูป เราก็ได้ยินแฟนMพูดกับเพื่อนว่า “สำคัญตัวจัด มันคิดว่าตัวเองสวยแหละถึงเสนอหน้า” เหมือนMก็ได้ยินด้วย เราก็ช็อคไปเลยค่ะ แบบอึดอัดสุดๆ

ตอนนั่งด้วยกัน4คน แฟนMเห็นว่าเราอยู่ก็ไม่พูดอะไรกับMเลย Mก็ไม่กล้าพูดเพราะกลัว จนแฟนMแซวเราว่า“พี่Mสวยสุดแล้ว เพื่อนพี่แต่งหน้าเหมือนจะไปเล่นลิเก อุ้ยขอโทษครับ” เราขึ้นเลยค่ะตอนนั้นแต่พยายามไม่อะไรเพราะเป็นแฟนเพื่อน

คือในตอนนั้นทุกคนเหมือนอึดอัดมาก จนMได้สะกิดเราแล้วขอให้เราไปนั่งที่อื่นก่อนอยากคุยกับแฟน เราก็ยอมทำตามที่Mขอค่ะ แต่เขาไล่“แค่เรา”ไม่ไล่เพื่อนของแฟนตัวไป

ความรู้สึกตอนนั้นบอกตรงๆว่ารู้สึกเหมือนส่วนเกิน แล้วโดนผลักออกทั้งที่เราไม่ได้ทำอะไรผิด แค่มาเที่ยวด้วยตามคำชวน เราออกมานั่งที่อื่นประมาณเกือบ40นาที แล้วเดินกลับไปที่เดิม พอกลับไปก็จากที่เขากล้าคุยกัน คุยกันถูกคอ ก็เงียบทันที แฟนMและเพื่อนเขาเลยขอเวลาเดินออกไปข้างนอก(เราคิดว่าเขาคงไปพูดเรื่องเราแหละที่เรากลับมาอ่ะแหละ)

เราไม่โอเคมากๆเลยพูดให้Mฟังว่าอึดอัด แล้วถามMว่าจะกลับตอนไหน Mก็เหมือนวีนๆที่เรากลับมาว่าขัดจังหวะ แถมบอกแฟนกลับตอนไหนจะกลับตอนนั้น(ซึ่งท่าทีเหมือนจะไม่กลับง่าย) เราเลยบอกกับเขาว่างั้นก็หาทางกลับเองนะ เราบอกให้แม่มารับแล้ว Mก็ไม่สนใจแล้วมองหาแค่ว่าแฟนไปไหน เราเลยเก็บของออกมาเลย

*หลังเรากลับบ้าน
ด้วยความที่เราเป็นคนที่เวลามีปัญหาหรือไม่สบายใจจะพูดออกมาเลย

เราทักไประบายความในใจให้Mฟัง แล้วพูดถึงสิ่งที่แฟนMพูดใส่เรา เราพิมพ์ไปเลยว่า“แคปแชทไปให้แฟนได้เลยนะกูไม่โอเคจริงๆ” เราพิมพ์ไปแบบนี้แต่Mดันเข้าข้างแฟน แล้วบอก“แค่แซวจะจริงจังทำไม อย่าปัญญาอ่อน”  เป็นการแซวที่น่าตบปากมากค่ะเราพูดตรงๆ แถมยังบอกว่า “เราเป็นคนต้องไปขอโทษแฟนMเพราะทำให้แฟนนางอึดอัด” เหมือนจะให้เราผิดให้ได้ คนที่ควรอึดอัดเป็นเราต่างหาก แฟนMเองก็เหมือนรู้ก่อนด้วยว่ามีเรามาด้วย แต่เราที่ไม่รู้ต้องมารับผิด ทั้งที่ตัวเองไม่เกรงใจเรา Mเองก็ขำกับคำพูดที่แฟนตัวเองพูดใส่เราทั้งที่เป็เพื่อนกันแท้ๆ

จะพาใครมาไม่บอก แฟนไม่มีมารยาท ไม่เกรงใจเรา เห็นเราเป็นแค่ส่วนเกิน พูดแซะเรา เราเลยพอค่ะไม่ขอโทษเพราะสำหรับเรา เราก็ไม่ผิดเช่นกัน
เขาจะคิดไงก็เรื่องของเขาตัวเองไม่เกรงใจเราไม่มีมารยาทเอง หลังจากนั้นMก็ติดต่อมาว่า “ถ้าขอโทษแฟนกู กูจะหายเคือง” แต่เราไม่ทำค่ะไม่ใช่ปัญหาของเรา คนที่ต้องเคืองที่เราไม่ใช่หรอ?

เพราะต่างคนต่างถือคติว่า “กูไม่ผิด”

อ่านจบแล้วก็อยากให้ทุกคนคิดเอาเองนะคะ ตอนเราพิมพ์ไปเคลียร์เราอาจจะใช้คำพูดที่แรงก็จริง เพราะฉนั้นคิดว่าใครผิดใครถูกสามารถคิดเอาเองได้เลยค่ะ