เวลาเดินทาง ไม่ว่าจะไปเที่ยว ทำงาน ไปเรียน หรืออะไรก็แล้วแต่ที่เราต้องการเก็บเป็นความทรงจำ
เวลาที่เราเจอวิวสวยๆ หรือไปเจอโมเมนต์สำคัญๆ เพื่อน ๆ เป็นแบบไหนกันคะ
ทีมเก็บภาพผ่านเลนส์ พอเจออะไรสวยๆ ปุ๊บ มือจะไวเท่าความคิด หยิบมือถือหรือกล้องขึ้นมาเซตมุม จัดแสง กดชัตเตอร์รัวๆ เพราะ อยากเก็บรายละเอียดให้ดีที่สุด กลัวลืมภาพนั้นไป อยากเอาไปแชร์ให้เพื่อนดู หรือเก็บไว้ย้อนดูเวลาคิดถึง แต่บางทีอาจจะเสียสมาธิกับหน้าจอจนลืมซึมซับบรรยากาศจริงตรงหน้าไปชั่วขณะ
ทีมเก็บไว้ด้วยสายตา เลือกวางทุกอย่างลง แล้วยืนจ้องวิวตรงหน้านิ่งๆ สูดหายใจลึกๆ ใช้ประสาทสัมผัสทั้ง 5 ซึมซับทุกอย่าง เชื่อว่า ภาพถ่ายไม่เคยสวยเท่าตาเห็นและอยากอยู่กับปัจจุบัน ให้มากที่สุด แต่พอเวลาผ่านไปนานๆ รายละเอียดบางอย่างอาจจะเลือนลางไปตามความทรงจำ
สำหรับตัวเราเองอยู่ทีมเก็บด้วยสายตาค่ะ เพราะที่ผ่านมาน้อยครั้งมากที่จะย้อนกลับไปดูภาพถ่ายเก่า ๆ แต่มักจะย้อนระลึกภาพความทรงจำในหัว ทุกครั้งที่คิดถึง
มีใครที่ต้องถ่ายภาพจนกว่าจะพอใจถึงจะเดินต่อ หรือใครที่แทบไม่หยิบมือถือออกมาเลยตลอดทริป…
เวลาไปเที่ยวหรือเดินทาง... ทุกคนเป็นสาย "เก็บภาพผ่านเลนส์" หรือ "เก็บความทรงจำด้วยสายตา"