ไม่ชอบพ่อแต่รักแม่

ในมุมของผมนะครับซึ่งไม่รู้ว่าผมเลวหรือเนรคุณหรือป่าวแต่ผมคิดแบบนี้จริงๆพ่อกับแม่ผมเป็นข้าราชการซึ่งรายได้รวมกันเกือบๆแสนซึ่งถ้าบริหารเงินดีๆก็ไม่ถึงกับจนแต่พ่อลงทุนทั้งหมดไปกับสวนขอตังแม่ซื้อของเข้าสวนตลอดจนมีหนี้เป็นล้าน+หนี้บ้านด้วย กล้องวงจรปิดที่บ้านไม่มีซักตัวแต่ที่สวนมี2ตัวพ่อเอาแต่บอกว่าทําเพื่ออนาคต(ซึ่งเขาก็คิดในมุมของเขา)แต่ปัจจุบันร่อแร่เงินเดือนของพ่อใช้ในส่วนของตัวเองหมดมีแต่แม่ที่คอยให้ตังไปซื้อข้าว ตอนเด็กๆผมดื้อมากโดนพ่อจับทุ่มเป็นสิบตลบไม่ก็หาไรมาฟาดอยู่ตลอดแล้วก็จบที่แม่มาห้ามทุกครั้ง ปัจจุบันนี้ผมคุยหรือถามกับพ่อด้วยน้ำเสียงปกติแต่พ่อกลับตอบกลับมาแบบแนวโกรธแล้วบ่นแล้วตบท้ายด้วยคําว่า"เข้าใจมั้ย"แต่ถ้าคุยกันในแชทเขาจะใช้คําสุภาพมากผมไม่เคยรู้สึกดีที่ได้คุยกับพ่อเลยผมไม่เคยรู้สึกว่าพ่อรักผมอยู่กับเขาแล้วรู้สึกมีแต่พลังลบ กลับกันมีแต่แม่ที่ผมกล้าปรึกษาเรื่องต่างๆด้วยคอยเรียกผมไปกินข้าวเมื่อข้าวหุงเสร็จตังที่ได้ไปโรงเรียนทุกวันก็มีแต่ตังแม่ผมรักแม่มาก เรื่องนี้ผมไม่เคยบอกแม่เลยเพราะกลัวเขารู้สึกไม่ดี เลยเป็นความรู้สึกในใจที่ผมอยากมาระบาย