แม่ใกล้เกษียณแต่เครียดมากจนเริ่มเพ้อเจ้อ จากเพื่อนร่วมงานและพ่อ

พ่อกับแม่เราทำงานเหมือนกันแต่คนละอำเภอค่ะ ที่ทำงาน แม่เรามีคนที่อายุน้อยกว่าทำตัวไม่ดีใส่ เช่นพูดจาแรงๆใส่ แม่ เพราะแม่อายุมากเริ่มทำงานช้า ใส่ร้ายให้คนอื่นไม่ ชอบโอ้อวด แซะแม่ตลอด แม่กับเขารู้จักกันมาตั้งแต่เด็กว่า เขานิสัยเป็นยังไง แต่ที่แย่คือแม่โดนกระทำคนเดียวทั้งที่ที่ ทำงานแม่มีตั้งหลายคน จนแม่เราเครียดเพราะโดนกดดัน จากเพื่อนร่วมงานและผู้อำนวยการอะค่ะ แม่จะย้ายก็ไม่ได้ พ่อเราก็ไม่เข้าใจแม่ เอาแต่ว่าแม่ ไม่เคยพูดดีๆหรือให้ กำลังใจแม่เลย แถมยังซ้ำเติม พ่อเป็นแบบนี้มาเป็นสิบปีเลยค่ะ พูดดังเล่นแต่เกม ไม่ช่วยอะไรแม่เลย ช่วงนี้เราไปอยู่ที่อื่นบ่อยๆ ทำให้ไม่ค่อยได้อยู่กับแม่ แม่เครียดมากจนร้องไห้ มีแค่เราที่แม่คุยด้วยได้ แต่เราจะขึ้นมหาลัยแล้วแม่เลยเครียดไปอีก แม่เจอเพื่อนสนิททุกวันก็เล่าให้ฟังแต่เรื่องนี้ทุกวัน แม่พยามไม่นึกถึงแต่ก็เจ็บใจอยู่ดี อดไม่ได้หรอกค่ะ ตอนนี้เราสงสารแม่มากเพราะแม่เริ่มพูดถึงแต่เรื่องเก่าๆ ตอนเรายังเด็ก ถึงคนที่เคยดีกับแม่ พูดถึงตอนเราโตไปแล้วไม่มีแม่อยู่ พูดถึงทุกเรื่องที่แม่เสียดายต่างๆ แม่บอกว่าแม่ใจน้อยลงทุกวัน แล้วแม่ก็ไปนอนแล้วก็ขอยาดมเรา ปกติแม่ไม่ดมเลย แม่เอาแต่มองหน้าเรา รู้สึกแย่มากๆไม่รู้จะทำไงดี อยากให้แม่ลาออกแต่เรื่องเงินยังต้องใช้ ถ้าเป็นทุกคนจะทำยังไงคะ