คือเราเป็นคนพรีเซนเปะได้ก็ต่อเมื่อพรีเซนต์กับเพื่อนด้วยกัน แบบวันซ้อมแต่พอวันจริงจะตายไมคทุกครั้งเลย ท่องจนปากแห้งคอแห้งก็ยังตายไมค์วันจริง เวลาเราซ้อมเราจะชอบฝึกพูดให้ชินปากพูดจนกว่าจะได้อย่างต่อเนื่อง มันจะมีครั้งนึงหนักสุด ต้องแสดงสถานการณ์การอังกฤษสั้นๆ15นาทีบทเรายาวมากกเพื่อนทุกคนก็ยาวด้วยเช่นกันเราซ้อมอย่างดีพอแสดงจริงเรานึกไม่ออกจริงๆว่าต้องพูดไรต่อเราความจำสั้นหรือเปล่าคะถ้าไม่พอถึงวันจริงลืมบทง่ายกว่าเพื่อนๆคนอื่นๆ แต่พรีเซ็นสรรพคุณตอนซ้อมดีกว่าวันจริงทุกครั้งและลืมคือลืมเลยต้องใช้เวลานึก คืออยากหายแล้วอยากความจำดีเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ
จำบทแล้วลืมทุกครั้งเฉพาะวันจริงพยายามหลายครั้งก็ยังลืม