ไม่รุ้ทำไมลืมอดีตไม่ได้เป็นโรคทางจิตมั้ยคะ คิดวนๆซ้ำๆปับผู้ชายคนเดิที่เป็นคนเอาความบริสุทธิ์ตัวเองไป แล้วคุยกับแม่ลูกติดตั้งแต่มีเรา (ไม่ถึงขั้นสอดใส่แบบจริงๆแต่มีออรัล)
คิดซ้ำไปทั้งแค้น ทั้งโทษตัวเองที่พลาดไปไว้ใจจนเกินเลยขั้นนั้นทั้งที่ไม่ได้มาจากความต้องการ แค่คิดว่าคุยแล้วเข้าใจกันแล้วเลยเปิดโอกาสใกล้ชิดจนเค้าทำอะไรเกินที่ตกลง
ประเด็นคือรู้สึกเหมือนเป็นปัญหาทางจิตเลยค่ะ ตั้งแต่มีอะไรไปที่ถูๆแล้วรู้สึกเหมือนเค้าพยามยามจะเอาเข้าแล้วมันเข้านิดๆไม่ได้มีเลือดอะไรเผลอๆแค่แนวชนปากทาง ปต่ก็รู้สึกแย่มาก วิตก จนมาส่องน้องสาวตัว้องดูตลอดว่าลักษณะเปลี่ยนไปมั้ยเยื่อขยายมั่นเหมือนโรคจิตเภท เพราะความจริงคืออยากมีอะไรหลังแต่งและบอกผู้ชายไว้แต่แรก
สุดท้ายจบที่พอไม่ให้เค้าจริงๆจังๆ ก็เกิดรอยร้าว ในช่วงที่คิดจะให้ก็จบที่เค้าคุยกับคนอื่นเชิงชุ้สาว จดเราบอกเลิกเค้าบ่อยๆเพราะลึกๆคือรับไม่ได้กับเรื่องนี้แต่ดันรักเลย คบๆเลิกๆ สุดท้ายเลิกจริงจัง เค้าทิ้งเราไปหาแม่ลูกติดที่คุยตั้งแต่มีเรา ทั้งที่เราเป็นสาวบริสุทธิ์ที่มีเค้าเป็นผุ้ชายคนแรกในชีวิตทุกอย่าง ทั้งที่อยากมีหลังแต่ง แต่กลายเป็นโดนคำว่าถ้าคบแล้วเอาไม่ได้จะคบทำไม (ซึ่งตอนนั้นเราบอกว่าเลิกเลยมั้ยถ้างั้นเค้าก็ไม่เลิก สุดท้ายจบที่เราคบกับเค้านานขึ้นเลิกเลยกับเค้ามากขึ้นแล้ว เค้าก็ทรยศเราแล้วบอกไม่ได้นอกใจ ทั้งที่คุยกับผู้หญิงคนนั้นว่าเสร็จกี่น้ำตั้งแต่ยังมีเรา)
ทุกวันนี้เราเหมือนคนมีปมมีปัญหาทางจิตมากค่ะ ผ่านมาปีที่ 5 แล้วเราทรมาณตลอดแทบทุกครั้งที่นึกขึ้นได้ แค่ช่วยตัวเองก็ต้องมาส่องน้องสาวตลอดว่าจะเปลี่ยนมั้ยเยื่อยังอยู่มั้ยเหมือนคนบ้า พอมีพลาดครั้งนึงตอนเครียดแล้วช่วยตัวเองแล้วไปโดนจนเลือดออกด้านนึงก็ยิ่งอาการหนักจนไปหาหมอ ซึ่งหมอบอกไม่จำเป็นต้องเย็บ ถ้ามีกับใครมันมีเลือดออกอยู่ดี แต่ปัญหาเรามันไม่ใช่เรื่องเลือดมันคือเรื่องควาทรู้สึก เราขยะแขยงทุกครั้งที่คิดว่าตัวเองไม่บริสุทธิ์แบบตอนแรก เพราะผู้ชายคนนั้นถึงแม่ไม่ถึงขั้นสอดใส่ไปจริงไปก็ตาม แต่แค่มันฉีกเล็กน้อยเราก็เสียใจ เราอยากมีจริงครั้งแรกกับคนที่เป็นสามีเราแต่เราดันมาเจออะไรแบบนี้ทั้งที่รักษาตัวเองดีมาตลอด
ในคณะที่เราทุกข์จนแทบบ้าเค้าก็มีความสุขกับผู้หญิงกับลูกติดคนนั้น ส่วนเราก็ทรมาณทุกครั้งที่นึกถึง เห็นอะไรเกี่ยวกับ แม่ลูกติด นอกใจ มือที่สาม ความบริสุทธิ์ อะไรพวกนี้ไม่ได้เลย มันทำให้นึกถึงเรื่องแย่ๆพวกนี้ตลอด ทั้งที่ตอนแรกเราเป็นคนที่ไม่เคยอัคคติกับใคร
สุดท้ายนี้คือเราอยากถามว่ามันคืออาการทางจิตมั้ยคะ เค้าก็อยู่กับผู้หญิงคนนั้นยันทุกวันนี้ ยิ่งเวลาผ่านไปเราคิดว่าเราจะดีขึ้นแต่ดันรู้สึกแย่ลง โดยเฉพาะไออาการทางจิตที่คอยส่องเยื่อตัวเอง หรือคอยคิดเรื่องความบริสุทธิ์ที่แปดเปื้อน ให้กับคนที่ไปคุยกับแม่ลูกติดที่มีผัวอยู่แล่วระหว่างมีเรา ัระหว่างบอกว่ารักเรา ผู้หญิงเองก็ทิ้งลูกที่พึ่งขวบเดียวไปหาแฟนเก่าเราที่ร้านเหล้า รู้สึก่คิดแง่ดีกับเขาไม่ลงจริงค่ะ ผู้ชายเองก็เหมือนกัน แต่รู้สึกแย่สุดคือแม่ลูกติดคนนั้นเพราะเขาเข้าหาแฟนเก่าเราโดยที่รู้อยู่แล้วว่าแฟนเก่าเรายังไม่ได้เลิกกับเรา อ้างว่าไม่รู้ว่าผู้ชายมีแฟนแต่ก็พูด่ว่าก็พี่เขาบอกว่าจะเลิกกันอยู่แล้ว
เราขยะแขยงตัวเอง และกลัวตัวเองจะพังไปมากกว่านี้ กลัวตัวเองจะเข้าสู้โหมดประชดชีวิตจนเจอแต่ผู้ช่ยแย่ๆอีก หลังจากนั้นเราไม่อยากให้รู้สึกว่าคนแรกและคนสุดท้ายในชีวิตเราคือเค้า ในเดือนเดี่ยวกันห่อนที่เค้าจะทักมาขอโทษเราแล้วบอกว่าไม่ได้นอกใจไม่กี่วันเราเกือบโดนข่มขืนมาเพราะเมา ดิ้นหนีจนตกเตียงทั้งคู่แต่ดีที่เราเมาแบบมีสติถีบอีกคนออกแล้ววิ่งหนีขู่จะแจ้งความเค้าเลยไม่ทำอะไรต่อ
เพิ่มเติม **
-ทั้งโดนคนรักคนแรกในชีวิตที่เป็นคนแรกในทุกอย่างทรยศคุยกับผู้หญิงลูกติดที่มีผัวอยู่แล้ว
-ทั้งเกือบโดนข่มขืนแต่รอดมาได้เพราะถีบอีกคนแล้วขู่จะแจ้งความ
-ทั้งโดนคนที่ศึกษามาหลายเดือนเกือบจะปี จนคิดว่าคล้ายคนสนิทคนนึงจนบอกรหัสปลดล๊อกหน้าจอให้ (ปกติเพื่อนจะรู้รหัสอยู่แล้ว) ลักทรัพย์ครึ่งแสนกว่า เพราะไม่รู้เลยว่าที่ผ่านมาโดนแอบมองเวลาใส่รหัสกดเงินธนาคาร
-ทั้งโดนคนที่เริ่มจะเปิดใจคบนอกใจแอบคุยกับสาวสองเชิงคิดถึงอยากกอด แล้วมารู้ช่วงใกล้สอบว่าทำผู้หญิงคนอื่นท้อง ซึ่งไปบอกคนๆนั้นว่าเราแค่คนคุยทั้งที่ตัวเองขอคบเองหลายๆรอบจนแนะนำพ่อแม่แล้ว
-หลังจากนั้นก็เจอคนที่คิดว่าเริ่มรุ้สึกรักเริ่มเปิดใจ ต่างฝ่ายต่างรู้จักครอบครัวรู้จักเพื่อนกันและกัน แต่ก็มารู้ว่าหลักๆเค้าก็แค่อยากได้ ซึ่งไม่รุ้ว่าถ้าเสียให้ไปจริงๆแล้วจะเป็นยังไงด้วยซ้ำ
เราขอย้ำนะคะเราไม่ได้คิดว่าเพราะเราบริสุทธิ์เลยมีค่ามากกว่าผู้หญิงคนนั้นที่มีลูกติด แต่เราให้ความสำคัญกับเรื่องพวกนี้มากจริงๆ และภูมิใจกับมันมาตลอด จนทุกอย่างมันพังยับ เราโอเคกับการมีภายนอกไม่สอดใส่แต่เขาก็ยังพยายามจะสอดใส่ซึ่งเขาให้เราคิดว่าเขาข่มขืนเรา เอาง่ายๆคือเขาทำเกินข้อตกลงที่เราตกลงกับเขาไว้จนเกือบที่เราจะเสียตัวให้เขาจริงๆไปแล้วถ้าเราไม่ได้ห้ามเอาไว้ เรื่องเสียตัวไม่ใช่ประเด็นประเด็นคือการที่เขาทำทั้งที่เรายังไม่พร้อม เราไม่ได้คิดว่าเราบริสุทธิ์หรอกเพราะว่าเราก็เกินเลยผู้ชายคนนั้นไปแล้วถึงจะแค่ภายนอกก็เถอะแถมเขาก็พยายามจะสอดใส่จนเข้ามานิดนึงตอนเราไม่ตั้งตัวแล้วบอกว่าเข้าใจผิด เขาเป็นคนบอกเราเองว่าไม่กลัวหรอถึงไม่ให้เขามีอะไรด้วยต่อให้เขามีอะไรกับเราไปแล้วเขาก็ไม่ทิ้งเราหรอก แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือการที่เขาเกิดในกับเราไปแล้วแต่สุดท้ายเขาก็คุย 18+ กับคนอื่นระหว่างที่มีเราระหว่างที่บอกรักเรา เราไม่เข้าใจว่าทำไมเราต้องมานั่งอธิบายเรื่องพวกนี้ด้วยทั้งๆที่มันไม่ใช่ประเด็นเดียวกับที่เราถามเลยแต่ทุกคนก็นำไปโฟกัสจุดนี้ เหมือนกลายเป็นว่าทุกคนโฟกัสแค่เรื่องที่ว่าเราให้ฆ่าคนไม่เท่ากันโดยที่ไม่ได้โฟกัสเลยว่าแล้วก่อนที่เราจะให้ฆ่าคนไม่เท่ากันไอ้คนคนนั้นมันทำอะไรกับเรามาบ้าง
ถ้าจะถามว่าเราคิดว่าตัวเองมีค่ามากกว่าผู้หญิงคนนั้นก็ใช่ค่ะเพราะอย่างน้อยเราก็ไม่ยุ่งกับผัวเมียชาวบ้าน สำหรับเราคิดว่าต่อให้ไม่รู้ถ้ารู้แล้วก็ควรหยุด ไม่ใช่ทำตัวเป็นมือที่สามรูปแบบที่ปรึกษารอเขาเลิก หรือทะเลาะกันเพราะตัวเอง การที่เราไม่ยอมให้เขาสอดใส่มันก็คือการป้องกันรูปแบบหนึ่งของเราเหมือนกันเพื่อให้ไม่เกิดเหตุการณ์ท้อง แล้วอย่างน้อยเราก็ไม่ได้แก้ผ้าถ่ายรูปลงโซเชียล สรุปเลยนะคะเราไม่ได้คิดว่าตัวเองมีบริสุทธิ์เลยมีค่ามากกว่าผู้หญิงคนนั้นเพราะต่อให้เราไม่บริสุทธิ์เราก็คิดว่าตัวเองมีค่ามากกว่าอยุ่ดี
สิ่งที่เราคิดคือถ้าเขาจะไม่สนใจเรื่องที่เรามีเขาเป็นคนแรก ไม่ใส่ใจแล้วไม่ให้ค่า จนถึงขั้นที่เอาผู้หญิงลูกติดที่คุยกับเขาตั้งแต่เขามีเราแล้วตัวผู้หญิงคนนั้นเองก็มีผัว เราก็ไม่ควรต้องมาแปดเปื้อนเพราะคนแบบนี้
อยากปรึกษาเกี่ยวกับปัญหาทางจิตเกี่ยวกับเรื่องทางเพศค่ะ(ความรัก)
คิดซ้ำไปทั้งแค้น ทั้งโทษตัวเองที่พลาดไปไว้ใจจนเกินเลยขั้นนั้นทั้งที่ไม่ได้มาจากความต้องการ แค่คิดว่าคุยแล้วเข้าใจกันแล้วเลยเปิดโอกาสใกล้ชิดจนเค้าทำอะไรเกินที่ตกลง
ประเด็นคือรู้สึกเหมือนเป็นปัญหาทางจิตเลยค่ะ ตั้งแต่มีอะไรไปที่ถูๆแล้วรู้สึกเหมือนเค้าพยามยามจะเอาเข้าแล้วมันเข้านิดๆไม่ได้มีเลือดอะไรเผลอๆแค่แนวชนปากทาง ปต่ก็รู้สึกแย่มาก วิตก จนมาส่องน้องสาวตัว้องดูตลอดว่าลักษณะเปลี่ยนไปมั้ยเยื่อขยายมั่นเหมือนโรคจิตเภท เพราะความจริงคืออยากมีอะไรหลังแต่งและบอกผู้ชายไว้แต่แรก
สุดท้ายจบที่พอไม่ให้เค้าจริงๆจังๆ ก็เกิดรอยร้าว ในช่วงที่คิดจะให้ก็จบที่เค้าคุยกับคนอื่นเชิงชุ้สาว จดเราบอกเลิกเค้าบ่อยๆเพราะลึกๆคือรับไม่ได้กับเรื่องนี้แต่ดันรักเลย คบๆเลิกๆ สุดท้ายเลิกจริงจัง เค้าทิ้งเราไปหาแม่ลูกติดที่คุยตั้งแต่มีเรา ทั้งที่เราเป็นสาวบริสุทธิ์ที่มีเค้าเป็นผุ้ชายคนแรกในชีวิตทุกอย่าง ทั้งที่อยากมีหลังแต่ง แต่กลายเป็นโดนคำว่าถ้าคบแล้วเอาไม่ได้จะคบทำไม (ซึ่งตอนนั้นเราบอกว่าเลิกเลยมั้ยถ้างั้นเค้าก็ไม่เลิก สุดท้ายจบที่เราคบกับเค้านานขึ้นเลิกเลยกับเค้ามากขึ้นแล้ว เค้าก็ทรยศเราแล้วบอกไม่ได้นอกใจ ทั้งที่คุยกับผู้หญิงคนนั้นว่าเสร็จกี่น้ำตั้งแต่ยังมีเรา)
ทุกวันนี้เราเหมือนคนมีปมมีปัญหาทางจิตมากค่ะ ผ่านมาปีที่ 5 แล้วเราทรมาณตลอดแทบทุกครั้งที่นึกขึ้นได้ แค่ช่วยตัวเองก็ต้องมาส่องน้องสาวตลอดว่าจะเปลี่ยนมั้ยเยื่อยังอยู่มั้ยเหมือนคนบ้า พอมีพลาดครั้งนึงตอนเครียดแล้วช่วยตัวเองแล้วไปโดนจนเลือดออกด้านนึงก็ยิ่งอาการหนักจนไปหาหมอ ซึ่งหมอบอกไม่จำเป็นต้องเย็บ ถ้ามีกับใครมันมีเลือดออกอยู่ดี แต่ปัญหาเรามันไม่ใช่เรื่องเลือดมันคือเรื่องควาทรู้สึก เราขยะแขยงทุกครั้งที่คิดว่าตัวเองไม่บริสุทธิ์แบบตอนแรก เพราะผู้ชายคนนั้นถึงแม่ไม่ถึงขั้นสอดใส่ไปจริงไปก็ตาม แต่แค่มันฉีกเล็กน้อยเราก็เสียใจ เราอยากมีจริงครั้งแรกกับคนที่เป็นสามีเราแต่เราดันมาเจออะไรแบบนี้ทั้งที่รักษาตัวเองดีมาตลอด
ในคณะที่เราทุกข์จนแทบบ้าเค้าก็มีความสุขกับผู้หญิงกับลูกติดคนนั้น ส่วนเราก็ทรมาณทุกครั้งที่นึกถึง เห็นอะไรเกี่ยวกับ แม่ลูกติด นอกใจ มือที่สาม ความบริสุทธิ์ อะไรพวกนี้ไม่ได้เลย มันทำให้นึกถึงเรื่องแย่ๆพวกนี้ตลอด ทั้งที่ตอนแรกเราเป็นคนที่ไม่เคยอัคคติกับใคร
สุดท้ายนี้คือเราอยากถามว่ามันคืออาการทางจิตมั้ยคะ เค้าก็อยู่กับผู้หญิงคนนั้นยันทุกวันนี้ ยิ่งเวลาผ่านไปเราคิดว่าเราจะดีขึ้นแต่ดันรู้สึกแย่ลง โดยเฉพาะไออาการทางจิตที่คอยส่องเยื่อตัวเอง หรือคอยคิดเรื่องความบริสุทธิ์ที่แปดเปื้อน ให้กับคนที่ไปคุยกับแม่ลูกติดที่มีผัวอยู่แล่วระหว่างมีเรา ัระหว่างบอกว่ารักเรา ผู้หญิงเองก็ทิ้งลูกที่พึ่งขวบเดียวไปหาแฟนเก่าเราที่ร้านเหล้า รู้สึก่คิดแง่ดีกับเขาไม่ลงจริงค่ะ ผู้ชายเองก็เหมือนกัน แต่รู้สึกแย่สุดคือแม่ลูกติดคนนั้นเพราะเขาเข้าหาแฟนเก่าเราโดยที่รู้อยู่แล้วว่าแฟนเก่าเรายังไม่ได้เลิกกับเรา อ้างว่าไม่รู้ว่าผู้ชายมีแฟนแต่ก็พูด่ว่าก็พี่เขาบอกว่าจะเลิกกันอยู่แล้ว
เราขยะแขยงตัวเอง และกลัวตัวเองจะพังไปมากกว่านี้ กลัวตัวเองจะเข้าสู้โหมดประชดชีวิตจนเจอแต่ผู้ช่ยแย่ๆอีก หลังจากนั้นเราไม่อยากให้รู้สึกว่าคนแรกและคนสุดท้ายในชีวิตเราคือเค้า ในเดือนเดี่ยวกันห่อนที่เค้าจะทักมาขอโทษเราแล้วบอกว่าไม่ได้นอกใจไม่กี่วันเราเกือบโดนข่มขืนมาเพราะเมา ดิ้นหนีจนตกเตียงทั้งคู่แต่ดีที่เราเมาแบบมีสติถีบอีกคนออกแล้ววิ่งหนีขู่จะแจ้งความเค้าเลยไม่ทำอะไรต่อ
เพิ่มเติม **
-ทั้งโดนคนรักคนแรกในชีวิตที่เป็นคนแรกในทุกอย่างทรยศคุยกับผู้หญิงลูกติดที่มีผัวอยู่แล้ว
-ทั้งเกือบโดนข่มขืนแต่รอดมาได้เพราะถีบอีกคนแล้วขู่จะแจ้งความ
-ทั้งโดนคนที่ศึกษามาหลายเดือนเกือบจะปี จนคิดว่าคล้ายคนสนิทคนนึงจนบอกรหัสปลดล๊อกหน้าจอให้ (ปกติเพื่อนจะรู้รหัสอยู่แล้ว) ลักทรัพย์ครึ่งแสนกว่า เพราะไม่รู้เลยว่าที่ผ่านมาโดนแอบมองเวลาใส่รหัสกดเงินธนาคาร
-ทั้งโดนคนที่เริ่มจะเปิดใจคบนอกใจแอบคุยกับสาวสองเชิงคิดถึงอยากกอด แล้วมารู้ช่วงใกล้สอบว่าทำผู้หญิงคนอื่นท้อง ซึ่งไปบอกคนๆนั้นว่าเราแค่คนคุยทั้งที่ตัวเองขอคบเองหลายๆรอบจนแนะนำพ่อแม่แล้ว
-หลังจากนั้นก็เจอคนที่คิดว่าเริ่มรุ้สึกรักเริ่มเปิดใจ ต่างฝ่ายต่างรู้จักครอบครัวรู้จักเพื่อนกันและกัน แต่ก็มารู้ว่าหลักๆเค้าก็แค่อยากได้ ซึ่งไม่รุ้ว่าถ้าเสียให้ไปจริงๆแล้วจะเป็นยังไงด้วยซ้ำ
เราขอย้ำนะคะเราไม่ได้คิดว่าเพราะเราบริสุทธิ์เลยมีค่ามากกว่าผู้หญิงคนนั้นที่มีลูกติด แต่เราให้ความสำคัญกับเรื่องพวกนี้มากจริงๆ และภูมิใจกับมันมาตลอด จนทุกอย่างมันพังยับ เราโอเคกับการมีภายนอกไม่สอดใส่แต่เขาก็ยังพยายามจะสอดใส่ซึ่งเขาให้เราคิดว่าเขาข่มขืนเรา เอาง่ายๆคือเขาทำเกินข้อตกลงที่เราตกลงกับเขาไว้จนเกือบที่เราจะเสียตัวให้เขาจริงๆไปแล้วถ้าเราไม่ได้ห้ามเอาไว้ เรื่องเสียตัวไม่ใช่ประเด็นประเด็นคือการที่เขาทำทั้งที่เรายังไม่พร้อม เราไม่ได้คิดว่าเราบริสุทธิ์หรอกเพราะว่าเราก็เกินเลยผู้ชายคนนั้นไปแล้วถึงจะแค่ภายนอกก็เถอะแถมเขาก็พยายามจะสอดใส่จนเข้ามานิดนึงตอนเราไม่ตั้งตัวแล้วบอกว่าเข้าใจผิด เขาเป็นคนบอกเราเองว่าไม่กลัวหรอถึงไม่ให้เขามีอะไรด้วยต่อให้เขามีอะไรกับเราไปแล้วเขาก็ไม่ทิ้งเราหรอก แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือการที่เขาเกิดในกับเราไปแล้วแต่สุดท้ายเขาก็คุย 18+ กับคนอื่นระหว่างที่มีเราระหว่างที่บอกรักเรา เราไม่เข้าใจว่าทำไมเราต้องมานั่งอธิบายเรื่องพวกนี้ด้วยทั้งๆที่มันไม่ใช่ประเด็นเดียวกับที่เราถามเลยแต่ทุกคนก็นำไปโฟกัสจุดนี้ เหมือนกลายเป็นว่าทุกคนโฟกัสแค่เรื่องที่ว่าเราให้ฆ่าคนไม่เท่ากันโดยที่ไม่ได้โฟกัสเลยว่าแล้วก่อนที่เราจะให้ฆ่าคนไม่เท่ากันไอ้คนคนนั้นมันทำอะไรกับเรามาบ้าง
ถ้าจะถามว่าเราคิดว่าตัวเองมีค่ามากกว่าผู้หญิงคนนั้นก็ใช่ค่ะเพราะอย่างน้อยเราก็ไม่ยุ่งกับผัวเมียชาวบ้าน สำหรับเราคิดว่าต่อให้ไม่รู้ถ้ารู้แล้วก็ควรหยุด ไม่ใช่ทำตัวเป็นมือที่สามรูปแบบที่ปรึกษารอเขาเลิก หรือทะเลาะกันเพราะตัวเอง การที่เราไม่ยอมให้เขาสอดใส่มันก็คือการป้องกันรูปแบบหนึ่งของเราเหมือนกันเพื่อให้ไม่เกิดเหตุการณ์ท้อง แล้วอย่างน้อยเราก็ไม่ได้แก้ผ้าถ่ายรูปลงโซเชียล สรุปเลยนะคะเราไม่ได้คิดว่าตัวเองมีบริสุทธิ์เลยมีค่ามากกว่าผู้หญิงคนนั้นเพราะต่อให้เราไม่บริสุทธิ์เราก็คิดว่าตัวเองมีค่ามากกว่าอยุ่ดี
สิ่งที่เราคิดคือถ้าเขาจะไม่สนใจเรื่องที่เรามีเขาเป็นคนแรก ไม่ใส่ใจแล้วไม่ให้ค่า จนถึงขั้นที่เอาผู้หญิงลูกติดที่คุยกับเขาตั้งแต่เขามีเราแล้วตัวผู้หญิงคนนั้นเองก็มีผัว เราก็ไม่ควรต้องมาแปดเปื้อนเพราะคนแบบนี้