สวัสดีค่ะ ขอมาเล่าอะไรที่เพิ่งรู้สึกตัวไม่นานนี้เองค่ะ คือเราเป็นคนที่ไม่ค่อยของชิ้นใหญ่เลยนะคะ ไม่ได้ฟุ่มเฟือยแบบซื้อกระเป๋าแบรนด์เนม
หรือของแพงๆ อะไรขนาดนั้น แต่จะเป็นแนวของจุกจิกมากกว่า เช่น กาแฟแก้วนึง ของกินเล่นนิดหน่อย สกินแคร์ชิ้นเล็กๆ หรือของน่ารักๆ ที่เห็นแล้วอดไม่ได้
ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรเลยค่ะ เพราะแต่ละครั้งมันก็ไม่ได้แพงมาก รู้สึกว่า “แค่นี้เอง” ตลอด
แต่พอวันนึงลองมานั่งไล่ดูจริงๆ กลับตกใจมากว่ารวมๆ แล้วมันเป็นเงินก้อนใหญ่กว่าที่คิดไว้เยอะมาก
แบบที่เรายังงงกับตัวเองเลยว่าหมดไปกับอะไรบ้าง
มันไม่ได้ถึงขั้นทำให้เดือดร้อนนะคะ แต่ก็เริ่มรู้สึกว่าเราใช้เงินแบบไม่ค่อยมีสติเท่าไหร่
เหมือนปล่อยให้ความอยากเล็กๆ น้อยๆ คุมเราไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่ได้คิดถึงภาพรวมเลย
ตอนนี้ก็พยายามปรับนะคะ เช่น ก่อนจะซื้ออะไรก็หยุดคิดนิดนึง หรือพยายามตั้งงบคร่าวๆ ให้ตัวเอง
แต่ก็ยังมีหลุดบ้าง เพราะบางทีของพวกนี้มันก็ฮีลใจเราในวันเหนื่อยๆ ได้เหมือนกัน
เลยอยากมาถามเพื่อนๆ ผู้หญิงค่ะ ว่ามีใครเป็นสายซื้อจุกจิกแบบเราบ้างไหมคะ
แล้วมีวิธีจัดการยังไงให้ยังมีความสุขกับการใช้เงิน แต่ไม่เผลอใช้เกินตัวไปมากกว่านี้
เคยเป็นกันไหมคะ รู้สึกว่าใช้เงินไปกับของเล็กๆ น้อยๆ แต่รวมๆ แล้วหายไปเยอะมากแบบไม่รู้ตัว
หรือของแพงๆ อะไรขนาดนั้น แต่จะเป็นแนวของจุกจิกมากกว่า เช่น กาแฟแก้วนึง ของกินเล่นนิดหน่อย สกินแคร์ชิ้นเล็กๆ หรือของน่ารักๆ ที่เห็นแล้วอดไม่ได้
ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรเลยค่ะ เพราะแต่ละครั้งมันก็ไม่ได้แพงมาก รู้สึกว่า “แค่นี้เอง” ตลอด
แต่พอวันนึงลองมานั่งไล่ดูจริงๆ กลับตกใจมากว่ารวมๆ แล้วมันเป็นเงินก้อนใหญ่กว่าที่คิดไว้เยอะมาก
แบบที่เรายังงงกับตัวเองเลยว่าหมดไปกับอะไรบ้าง
มันไม่ได้ถึงขั้นทำให้เดือดร้อนนะคะ แต่ก็เริ่มรู้สึกว่าเราใช้เงินแบบไม่ค่อยมีสติเท่าไหร่
เหมือนปล่อยให้ความอยากเล็กๆ น้อยๆ คุมเราไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่ได้คิดถึงภาพรวมเลย
ตอนนี้ก็พยายามปรับนะคะ เช่น ก่อนจะซื้ออะไรก็หยุดคิดนิดนึง หรือพยายามตั้งงบคร่าวๆ ให้ตัวเอง
แต่ก็ยังมีหลุดบ้าง เพราะบางทีของพวกนี้มันก็ฮีลใจเราในวันเหนื่อยๆ ได้เหมือนกัน
เลยอยากมาถามเพื่อนๆ ผู้หญิงค่ะ ว่ามีใครเป็นสายซื้อจุกจิกแบบเราบ้างไหมคะ
แล้วมีวิธีจัดการยังไงให้ยังมีความสุขกับการใช้เงิน แต่ไม่เผลอใช้เกินตัวไปมากกว่านี้