เราอายุ 25 ค่ะ คบกับสามีมา 10 ปี จดทะเบียนมา 2 ปี
สาเหตุที่คิดว่าจะหย่าคือปัญหามือที่สามเพื่อนร่วมงาน ก่อนหน้านี้เราใช้ชีวิตกับปกติมาก
เราทำอาชีพค้าขายมาตลอดหลังจากเรียนจบ เราขายหมูปิ้งที่หน้าบ้านสามี เราหัวเราะ เราคุยกันสนุก กินข้าวด้วยกันทุกมื้อ กลับบ้านตรงเวลาเสมอ
จนวันหนึ่งสามีกิ๊กกับคนที่ทำงานเริ่มมีพฤติกรรมกลับดึก จนเราจับได้เขากลับบ้าน ตี1 จนเลวร้ายสุดคือ ตี5
เรามีปากเสียงกันบ่อยครั้ง และเขาขอหย่าเพราะเขาถามว่าเราอยู่กันเพื่ออะไร ตอนนั้นเราไม่ยอมหย่า (จนอยู่ยืดเยื้อกันมา 8 เดือนคือตอนนี้ ณ ปัจจุบัน) เขากลับบ้านไม่ตรงเวลาเหมือนแต่ก่อน(พ่อสามีเป็นทหารเข้มงวด) พ่อสามีไม่พอใจที่เราไม่สามารถควบคุมลูกชายเขาได้ เลยไล่ออกจากบ้านในวันต่อมา
เราสองคนมาเช่าบ้านหลังอยู่ เราเหมือนจะดีขึ้นเพราะเหลือกันแค่สองคน แต่ตลอดเวลาที่ได้ย้ายมาอยู่ที่นี่ 4 เดือน เขากลับมานอนแค่ 3 ครั้ง เขาอ้างว่าเงินจะไม่พอใช้ เพราะเรายังไม่ได้ทำงาน (เรามีเงินเก็บส่วนตัว) เขาบอกว่าต้องขับโบลท์เพิ่ม
เราให้เขารับผิดชอบแค่ค่าบ้านค่ะ 6,000 บาท ค่ากินใช้จ่ายส่วนตัวเราจัดการเอง
เมื่อเงินเดือนออกเราตกใจมาก ค่าใช้จ่ายส่วนตัวเขาเยอะมาก ทั้งที่ไม่เคยกลับมาบ้าน บ้างครั้งเรายังต้องช่วย ล่าสุดเพื่อนทักมาบอกสามียืมเงินเขา เราก็คืนให้
ตอนนี้ยังไม่หย่า อยู่คนเดียว รู้สึกเสียศูนย์ เราไม่เคยเล่าให้ครอบครัวเราฟัง ว่าเกิดอะไรขึ้น พ่อแม่เรายังเข้าใจว่าเรารักกันดี เพราะที่ผ่านมาเขาดีมากและพ่อแม่รักเขามาก
สิ่งที่อยากจะถามแบะปรึกษาคือ
1.เพื่อนๆ เตรียมตัวเตรียมใจนานไหมที่จะหย่า
2.เราไม่เคยไปเที่ยว ไปเดินห้าง ไปดูโลกภายนอกมานานมากๆ (ขนาดล่าสุดไป kfc เขามีที่ให้กดสั่งแทนการเดินไปสั่งกับพนักงานเรายังเพิ่งทราบ) เราไปแค่ซุปเปอร์มาเก็ต ตลาดใกล้บ้านเพื่อนซื้อของมาทำหมูปิ้งขาย ไม่เคยนัดเพื่อนสังสรรค์อะไรเลย
3.เราไม่ได้ทำงานประจำนานมากแล้วก็รู้สึกกลัว และไม่มั่นใจในตัวเอง
4.เราจะบอกพ่อแม่ยังไง รู้สึกทำใจไม่ได้ที่ท่านจะเสียใจ และไม่อยากให้ท่านมองเห็นความล้มเหลวในชีวิตคู่ที่เราเลือก รู้ว่าท่านไม่ด่า แต่แค่ไม่อยากให้เสียใจ
5.เราเพิ่งเข้าใจนิยาม ที่ว่า ผู้หญิง อย่ายอมลาออกเพื่อให้ผู้ชายเลี้ยง พอถึงเวลาที่เขาทิ้งเราไม่เหลืออะไรเลย
และสุดท้ายอยากจะขอกำลังใจ และข้อความเรียกสติ ตอนนี้มันเคว้งมาก มันไม่รู้จะไปทางไหน... หรือเริ่มยังไง ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ อยากจะได้กำลังใจ ในฐานะคนไม่มีเพื่อน และคนที่จะต้องสู้ ยืนด้วยขาของตัวเอง
ทุกคนเตรียมตัวยังไงเมื่อคิดที่จะหย่าบ้าง?
สาเหตุที่คิดว่าจะหย่าคือปัญหามือที่สามเพื่อนร่วมงาน ก่อนหน้านี้เราใช้ชีวิตกับปกติมาก
เราทำอาชีพค้าขายมาตลอดหลังจากเรียนจบ เราขายหมูปิ้งที่หน้าบ้านสามี เราหัวเราะ เราคุยกันสนุก กินข้าวด้วยกันทุกมื้อ กลับบ้านตรงเวลาเสมอ
จนวันหนึ่งสามีกิ๊กกับคนที่ทำงานเริ่มมีพฤติกรรมกลับดึก จนเราจับได้เขากลับบ้าน ตี1 จนเลวร้ายสุดคือ ตี5
เรามีปากเสียงกันบ่อยครั้ง และเขาขอหย่าเพราะเขาถามว่าเราอยู่กันเพื่ออะไร ตอนนั้นเราไม่ยอมหย่า (จนอยู่ยืดเยื้อกันมา 8 เดือนคือตอนนี้ ณ ปัจจุบัน) เขากลับบ้านไม่ตรงเวลาเหมือนแต่ก่อน(พ่อสามีเป็นทหารเข้มงวด) พ่อสามีไม่พอใจที่เราไม่สามารถควบคุมลูกชายเขาได้ เลยไล่ออกจากบ้านในวันต่อมา
เราสองคนมาเช่าบ้านหลังอยู่ เราเหมือนจะดีขึ้นเพราะเหลือกันแค่สองคน แต่ตลอดเวลาที่ได้ย้ายมาอยู่ที่นี่ 4 เดือน เขากลับมานอนแค่ 3 ครั้ง เขาอ้างว่าเงินจะไม่พอใช้ เพราะเรายังไม่ได้ทำงาน (เรามีเงินเก็บส่วนตัว) เขาบอกว่าต้องขับโบลท์เพิ่ม
เราให้เขารับผิดชอบแค่ค่าบ้านค่ะ 6,000 บาท ค่ากินใช้จ่ายส่วนตัวเราจัดการเอง
เมื่อเงินเดือนออกเราตกใจมาก ค่าใช้จ่ายส่วนตัวเขาเยอะมาก ทั้งที่ไม่เคยกลับมาบ้าน บ้างครั้งเรายังต้องช่วย ล่าสุดเพื่อนทักมาบอกสามียืมเงินเขา เราก็คืนให้
ตอนนี้ยังไม่หย่า อยู่คนเดียว รู้สึกเสียศูนย์ เราไม่เคยเล่าให้ครอบครัวเราฟัง ว่าเกิดอะไรขึ้น พ่อแม่เรายังเข้าใจว่าเรารักกันดี เพราะที่ผ่านมาเขาดีมากและพ่อแม่รักเขามาก
สิ่งที่อยากจะถามแบะปรึกษาคือ
1.เพื่อนๆ เตรียมตัวเตรียมใจนานไหมที่จะหย่า
2.เราไม่เคยไปเที่ยว ไปเดินห้าง ไปดูโลกภายนอกมานานมากๆ (ขนาดล่าสุดไป kfc เขามีที่ให้กดสั่งแทนการเดินไปสั่งกับพนักงานเรายังเพิ่งทราบ) เราไปแค่ซุปเปอร์มาเก็ต ตลาดใกล้บ้านเพื่อนซื้อของมาทำหมูปิ้งขาย ไม่เคยนัดเพื่อนสังสรรค์อะไรเลย
3.เราไม่ได้ทำงานประจำนานมากแล้วก็รู้สึกกลัว และไม่มั่นใจในตัวเอง
4.เราจะบอกพ่อแม่ยังไง รู้สึกทำใจไม่ได้ที่ท่านจะเสียใจ และไม่อยากให้ท่านมองเห็นความล้มเหลวในชีวิตคู่ที่เราเลือก รู้ว่าท่านไม่ด่า แต่แค่ไม่อยากให้เสียใจ
5.เราเพิ่งเข้าใจนิยาม ที่ว่า ผู้หญิง อย่ายอมลาออกเพื่อให้ผู้ชายเลี้ยง พอถึงเวลาที่เขาทิ้งเราไม่เหลืออะไรเลย
และสุดท้ายอยากจะขอกำลังใจ และข้อความเรียกสติ ตอนนี้มันเคว้งมาก มันไม่รู้จะไปทางไหน... หรือเริ่มยังไง ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ อยากจะได้กำลังใจ ในฐานะคนไม่มีเพื่อน และคนที่จะต้องสู้ ยืนด้วยขาของตัวเอง