เข้าเรื่องที่ทะเลาะกันเลยน่ะค่ะคือเราเป็นคนที่นิสัยเเย่ที่เเก้ไม่หายคือเรางี้เง่า ขี้ระเเวง เอาเเต่ใจ เวลาโมโหชอบพูดคำพูดไม่ดีใส่สามี เราพยายามที่จะเบาเรื่องพวกนี้เเล้วเเต่กะจะมีจังหวะที่ทำให้เป็นอีก ล่าสุดคือเราโมโหเเบบน้อยใจเขาเหมือนเขาไม่สนใจเรา ด้วยที่ว่าเเฟนเราต้องออกไปทำงานต่างจังหวัดหลายวันถึงจะเจ้ามาบ้านครั้ง (เราอยุ่บ้านสามี เราทำงานประจำ พึงมีลูกน้อยด้วยกัน 1 คน พ่อเเม่สามีเลี้ยงให้เราไปทำงาน) ช่วงนี้เราก็จะไม่ค่อยเจอสามีเท่าไรมีเเค่โทรไลน์คุย เราระเเวงเขาในขณะที่เจาออกไปทำงานจนมีปากเสียงกันคือเราพิมต่อว่าเขาหลายอย่าง จนสามีเราพิมกลับมาว่า เเยกกันอยุ่ไหม เดี๋ยวลูกเขาเอาไว้เอง ณ ตอนนั้นเรายิ่งโมโหล่ะพิมกลับไปเยอะมากหลายคนพูด เเต่สามปีก็อ่านล่ะไม่ตอบอะไร เย็นวันถัดมาเขาเข้ามาบ้านเราตังใจว่าเราจะคุยกะเขาให้รู้เรื่องในเรื่องที่เขาขอเเยกทางกับเรา เเต่เราก็เงียบ (เขากลับมาก็กลับมานอนห้องเดียวกันนอนข้างๆกันปกติ )เเต่เขาไม่ถูกเนื้อต้องตัวเรา ไม่คุยไม่พูด เราถามอะไรกะตามต้องถามย้ำถึงจะตอบ เป็นเเบบนี้มาสองวันสามวันเเล้วค่ะ
ตอนนี้เราเเค่อยากรู้ว่าอาการของเขาตอนนี้คือคนที่เลิกกับเราเเล้วใช่ไหมค่ะเเต่เเค่ให้เราคิดเอาเอง เพราะเราจดทะเบียนสมรสกัน คืออีกอย่างเราอยุ่บ้านเขาเราทำตัวไม่ถูกคะว่าเหตุการเเบบนี้ เราควรทำอย่างไง ควรพาลูกกลับบ้านไหมหรือทำตัวปกติรอดขาใจเย็นลงก่อน
ปล. เเฟ็นเป็นคนใจเเข็งมากๆ ล่ะเป็นอะไรมักไม่ค่อยพูด
สามีชวนเราเเยกกันอยุ่เพราะนิสัยความงี่เง่าใจร้อนของเรา
ตอนนี้เราเเค่อยากรู้ว่าอาการของเขาตอนนี้คือคนที่เลิกกับเราเเล้วใช่ไหมค่ะเเต่เเค่ให้เราคิดเอาเอง เพราะเราจดทะเบียนสมรสกัน คืออีกอย่างเราอยุ่บ้านเขาเราทำตัวไม่ถูกคะว่าเหตุการเเบบนี้ เราควรทำอย่างไง ควรพาลูกกลับบ้านไหมหรือทำตัวปกติรอดขาใจเย็นลงก่อน
ปล. เเฟ็นเป็นคนใจเเข็งมากๆ ล่ะเป็นอะไรมักไม่ค่อยพูด