ปัญหาครอบครัว

เราอายุประมาณ 16 ปีค่ะพ่อเเม่เราเป็นคนที่ค่อนข้างสนับสนุนเรื่องเรียนแต่มีปัญหาด้านอารมณ์(ขอเกริ่นก่อน)เมื่อก่อนพ่อเราเป็นคนที่ชอบใช้ค่ะ หรือเวลาที่โกรธจากที่ทำงานก็เอามาลงกับเรา แม่เราเป็นคนที่โดนปัญหาจากเรื่องพ่อเเละชอบมาบ่นมาด่าเราเอามาลงที่เราค่ะ พอเราบอกว่าทำไมถึงไม่บอกที่พ่อเอามาลงที่เราทำไมท่านก็จะทำร้ายเราค่ะ ด้วยความที่ส่วนใหญ่เราจะใช้เวลาอยู่กับแม่มากกกว่าพ่อ(พ่อกับแม่ไปทำงานด้วยกันทั้งคู่แต่แม่เราส่วนใหญ่เลิกตรงเวลาและะอยู่ใกล้บ้านมากกว่า) เรากับท่านมักจะทะเลาะกันทุกวันเลยค่ะ ช่วงแรกๆๆก็มีบ้างบางครั้งแต่ช่วงนี้คือคุณแม่เราหาเรื่องมาทะเลาะกับเราประจำเลยค่ะ ช่วงเเรกเราก็อยู่นิ่งๆฟังเอาเพราะรู้ว่าถ้าเราคุยโต้ตอบกับท่านเราจะโดนหนักและะไม่จบไม่สิ้นแน่ๆเเต่ช่วงที่เริ่มเข้าม.1หลังๆเราก็โต้ตอบท่านค่ะ(เราได้รรท้อปของประเทศทำให้คุณแม่ทุ่มให้เราหนักมากส่วนไหญก็คือกลับ2ทุ่มหรือ4ทุ่มทุกครั้งเลยค่ะ)เพราะด้วยความเครียดที่เราต้องได้คะแนนนดีเเละสมองเราที่หลังจากกลับบ้านก็ล้าไม่ไหวแล้ววเราเลยอยากให้จบเลยโต้ตอบคุณเเม่กลับ  กลับมาปัจจุบันกันค่าาา55555 ด้วยความที่คุณพ่อเราตกงานท่านจึงแต่อยู่เเต่บ้าน(ได้เงินจากบริษัทมาประมาณนึง) เราก็มีบอกให้คุณพ่อไปทำงานบ้างและะคุณแม่ก็บอกให้คุณพ่อไปทำงานบ้าง แต่ท่านมีนิสัยเดิมคือขี้เกียจจึงบอกว่าจะทำงานฟรีแลนนซ์อยู่ที่บ้านเองเดือนเเรกท่านก็ยังช่วยค่าใช้จ่ายครึ่งนึงของบ้านแต่พอมาเดือนที่ 2 3ก็เริ่มมีน้อยลงบ้างๆ จนพอมาเดือนที่4 5ท่านก็ยังดั้นด้นจะทำงานฟรีเเลนซ์ให้ได้ จนเดือนที่5เริ่มจับได้ว่าคุณพ่อเอาเงินก้นนึงของปริษัทเอาไปใช้กับตัวเองทั้งพนันและะหยิบยืมเงินของคนอื่นไปเล่นพนัน จนมีหนี้หลายเเสนคุณพ่อกับคุณแม่ก็เริ่มมีปากเสียงกันเรื่อยๆ จนคุณพ่อยอมไปทำงานค่ะ คุณพ่อไปทำงานแบบบอาศัยอยู่ที่นั้น แต่แทนนที่ไปทำงานจะจ่ายหนี้ที่ตัวเองทิ้งไว้แต่กลับเพิ่มนี้จนเป็นครึ่งล้านค่ะน่าจะด้วยความที่อยู่ที่นั้นแล้ววไม่มีคุณแม่คอยสังเกตพฤติกรรมและะด้วยความที่เครียดเรื่องหนี้จึงเอามาลงที่คุณแม่ค่ะทั้งหาเรื่องต่างๆนานาจนคุณแม่มีความเครียดสูงมากจนเอามาลงที่หนูทั้งด่าตบตีกระชากแต่หนูก็อดทนค่ะเพราะไม่อยากให้คุณแม่เครียดเรื่องหนูด้วยและะคุณพ่อยังเอาทั้งทองของคุณย่า ครอบครัวเเละ พระเครื่องทั้งหมดไปขายจนหนี้เหลือประมาณ 1เเสนบาท คุณพ่อที่ทั้งไม่ไหวกับหนี้ของตัวเองแล้ววจึงกลับมาที่บ้านค่ะและะบอกความจริงกับคุณแม่เรื่องหนี้ของตัวเองตอนนั้นคุณแม่โกรธมากเลยค่ะแต่ก็ให้อภัย พอคุณพ่อกลับมาบ้านก็เริ่มทำงานฟรีแลนนซ์เหมือนเดิมค่ะ นั่งๆนอนๆใช้หนูเปิดขวดนํ้าเอามาให้ดื่มเปิดพัดลมที่อยู่หน้าตัวเองแค่คืบนึงงานบ้านต่างๆนานาที่หนูที่กลับมาจากการเรียน2 3ทุ่มต้องมาทำหนูก็เริ่มทนไม่ไหวเพราะคุณพ่อที่อยู่บ้านไม่ทำอะไรเลยแต่ก็ยังใช้หนูอยู่ทุกวันหนูจึงถามคุณพ่อไปค่ะว่าทำไมอยู่ที่บ้านต้องใช้หนูล่ะ พ่อก็บอกว่าตอนที่ทำงานที่อื่นเหนื่อยขนาดคุณแม่ยังไม่พูดอะไรเลยและะตบตีหนูค่ะ ตอนนั้นทำให้หนูรู้เลยว่าถ้าอยากอยู่ที่บ้านนี้ต้องอดทน พอมาช่วงเทศกาลคุณแม่ที่ไม่ค่อยได้กินของดีๅมาหลายเดือนจึงตัดสินใจเลี้ยงข้าวครอบครัวค่ะ เราก็เริ่มกินข้าวกันอย่างสนุกสนานแต่หนูก็เริ่มจับสังเกตพฤติกรรมตัวเองได้ค่ะ ว่าคุณพ่อแค่จะเกาหัวทำไมหนูถึงต้องเอามือมาป้องกัน หรือตอนกลับมาจากบ้านเข้าห้องนํ้าเเค่ได้ยินเสียงตะโกนจากใครไม่รู้แล้ววต้องรีบวิ่งมาหาคุณพ่อว่ามีอะไรหรือเปล่า ตอนนั้นแหละะค่ะหนูถึงรู้ว่าตัวเองมีบาดแผลลในใจอยู่เยอะมาก หนูจึงเริ่มรักษาตัวเองแบบบเงียบๆทั้ง inner child หรือหาเรื่องที่ดีๆให้ตัวเองคิดตอนโดนทำร้ายทั้งจิตใจและะร่างกาย วันนี้คุณพ่อบอกหนูว่าไม่มีใครต้องการหนุทั้งคุณพ่อและะแม่ตอนนั้นหนูกลั้นนํ้าตาเเชะเดินออกมาเลยค่ะหนูเกลียดบ้านนี้มากิยากจะตายทุกวันไม่ใช่เพราะความครียดเเต่ไม่อยากเห็นตัวเองที่เป็นแบบบนี้เเล้ว//     ปล.มีเยอะกว่านี้อีกค่ะแต่ว่าาหนูไม่อยากเล่าแล้ววนี้เป็นครั้งแรกกในการเล่าของหนูเลยค่ะหนูมีเพื่อนเยอะแต่ค่อนข้างเก็บตัว TT ขออภัยในคำผิดเยอะแยะะมากมายนะคะแต่หนูขี้เกียจแก้เเล้วค่ะ