ว่าด้วยเรื่องความรัก แต่เหมือจะรักข้างเดียว จริงๆผมไม่ได้ศรัทธาความรักตั้งแต่แรกพอชอบไครก็นกทุกรอบ รู้สึกชีวิตนี้ไม่เอาไรแล้วกับความรัก จนตอนเรียนมหาลัยมีน้องรหัสทักมาให้เรารับเป็นน้องรหัส น้องพิมคุยดูสนิทกันมากเคมีเข้ากันสุดๆ ตบมุกกันโป๊ะป๊ะ แต่เราก็ไม่ได้คิดอะไรเกินเลย แค่คิดว่าเป็นน้องรหัสที่คุยกันหน้ารักคุยถูกคอดี ทักมาHBDวันเกิดทุกปี ค่อยกดใจให้รูปเราทุกโพส กับกดใจสตอรี่เราบ่อยๆ
ช่วงที่ผมโดนรีไทร์จากมอก่อนขึ้นปี3 ยุคโควิด19 เรียนออนไลน์รุ่นแรกเรียนไม่รู้เรื่องเลย ตอนรู้ตัวว่าไม่ได้ไปต่อรู้สึกเคว้งมาก แต่ก็กัดฟันสู้เพราะยังมีไฟในสายนั้นอยู่ ตัดสินใจเรียนต่อที่วิทยาลัยแห่งหนึ่งเรียน ปวส ควบ ป.ตรี(2.5ปี)(เรียนไม่ตรงสายที่อยากเรียน) คือเรียนหนักมาก แต่ด้วยความที่อยากเป็นคนใหม่ ก็พยายามจนจบ ระว่างนั้นน้องเขาก็ทักมา เป็นไงบ้างหาเรื่องพิมคุยกัน น้องเขาพิมเชิงอาจจะไม่ได้เจอกันอีก(เหมือนน้องเขารู้สึกเรียนไม่หน้ารอด)แต่ผมก็ให้กำลังใจน้องเราไป สู้ๆน้องทำได้อยู่แล้วๆ จนตอนนี้น้องเขาเรียนจบแล้ว
ตอนฝึกงานรอบแรก ปวส. เจอPM2.5หนักมากกกกโพสลงสตอรี่ไอจีว่าเจออะไรมา น้องเขาตอบสตอรี่พิมคุยเป็นห่วงสุขภาพเรา แบบลึกมากจนเรารู้สึกหวั่นไหวจนผมเริ่มชอบน้องเขาจริงๆให้แล้ว แต่ช่วงนี้นผมก็ไม่ได้ทักไปบ่อยเพราะทั้งเรียนทั้งทำงานไปด้วย
แชทก่อนๆตอนแรกๆน้องเขาเป็นคนชวนคุยก่อนผมไม่ไดทักน้องเขาไปก่อเลย เป็นคนคุยกับผู้หญิงไม่ค่อยเก่งยังเขินๆอายๆอยู่
ผ่านมาจนฝึกงานรอบ2 ของ ป.ตรี ก่อนหน้านั้นผมชวนน้องไปถ่ายรูปเล่นนัดเจอกันจริงๆ หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยได้คุยกันอีกเลย เหมือนเพลงที่ขึ้นว่า เห็นสภาพอ้ายแล้วแม่นบ่ น้องจะไปต่อหรือพอสำนี้ คือหน้าตาผมก็บ้านๆหน้าตาหล่อไม่มาก แต่ผมเป็นตัวเล็กอะ คือตอนเจอกันผมตัวเล็กกว่าน้องเขาอีก นั้นแหละที่ผมไม่ค่อยอยากไปจีบไครก่อนเพราะคิดไปแล้วว่า ผญ ต้องชอบ ผช สูงๆ175 180+ ตอนฝึกงานรอบ2 น้องเขาก็ไม่ได้กดใจให้เราบ่อยแล้ว ไม่ได้ทักมาคุยกันแล้วด้วย คือเหมือนมาทำให้เราหวั่นไหวแล้วก็ปล่อยเราเคว้งคิดคนเดียวไปเอง
ปัจจุบันน้องเขาเรียนจบ รับปริญญาผมยังไปหาเขาอยู่เลย ก็คุยกันสนิทเหมือนเดิมนะ ก่อนหน้ารับปริญญาน้องเขาทำงานหนักมากๆจะหาโอกาสมาเจอกันก็ลำบากว่างไม่ตรงกัน
ปัจจุบันล่าสุด ผมก็พยายามทักน้องเราไปให้กำลังใจน้องเราส่งอะไรตลกๆให้เรายิ้มให้เขามีกำลังใจทำงานต่อ ไม่ได้ทักเขาไปบ่อยอยากให้เขาพักผ่อนอีกอย่างกลัวว่าจะเสร่อไป น้องเขาก็นานๆทีตอบเหมือนจะไม่ว่างด้วยแหละ ไม่รู้ว่าน้องเขาจะมีคนที่ชอบอยู่แล้วหรือป่าวแต่ก็เหมือนไม่มีนะ แต่ก็สึกว่าข้อความที่เราส่งไปเข้าจะกดใจกดขำตามมารยาทหรือป่าว
ตอนนี้ผมมีแผนจะไปทำงานประจำใกล้ๆที่เขาอยู่ ผมทำงานเป็นฟรีแลนซ์เรียนจบมาปีกว่าๆจะสองปีแล้วไม่ค่อยมีงานด้วยบวกกับเบื่อที่เดิมๆอย่าหาประสบการณ์ใหม่ๆ อยู่ใกล้ๆจะได้มีเวลานัดกันไปเที่ยวบ้างเลี้ยงข้าวบ้างกะว่างจะซื้อของอะไรที่เขาอยากได้ให้
พี่ๆเพื่อนๆที่มีประสบการณ์ด้านความรักคิดว่าไงครับ ไปต่อหรือพอสำนี้ เขามีใจให้ผมอยู่หรือป่าว🥹
คนที่ชอบเคยสนิทกัน หลังๆไม่ค่อยอ่านแชทนานๆตอบทีหนึ่ง
ช่วงที่ผมโดนรีไทร์จากมอก่อนขึ้นปี3 ยุคโควิด19 เรียนออนไลน์รุ่นแรกเรียนไม่รู้เรื่องเลย ตอนรู้ตัวว่าไม่ได้ไปต่อรู้สึกเคว้งมาก แต่ก็กัดฟันสู้เพราะยังมีไฟในสายนั้นอยู่ ตัดสินใจเรียนต่อที่วิทยาลัยแห่งหนึ่งเรียน ปวส ควบ ป.ตรี(2.5ปี)(เรียนไม่ตรงสายที่อยากเรียน) คือเรียนหนักมาก แต่ด้วยความที่อยากเป็นคนใหม่ ก็พยายามจนจบ ระว่างนั้นน้องเขาก็ทักมา เป็นไงบ้างหาเรื่องพิมคุยกัน น้องเขาพิมเชิงอาจจะไม่ได้เจอกันอีก(เหมือนน้องเขารู้สึกเรียนไม่หน้ารอด)แต่ผมก็ให้กำลังใจน้องเราไป สู้ๆน้องทำได้อยู่แล้วๆ จนตอนนี้น้องเขาเรียนจบแล้ว
ตอนฝึกงานรอบแรก ปวส. เจอPM2.5หนักมากกกกโพสลงสตอรี่ไอจีว่าเจออะไรมา น้องเขาตอบสตอรี่พิมคุยเป็นห่วงสุขภาพเรา แบบลึกมากจนเรารู้สึกหวั่นไหวจนผมเริ่มชอบน้องเขาจริงๆให้แล้ว แต่ช่วงนี้นผมก็ไม่ได้ทักไปบ่อยเพราะทั้งเรียนทั้งทำงานไปด้วย
แชทก่อนๆตอนแรกๆน้องเขาเป็นคนชวนคุยก่อนผมไม่ไดทักน้องเขาไปก่อเลย เป็นคนคุยกับผู้หญิงไม่ค่อยเก่งยังเขินๆอายๆอยู่
ผ่านมาจนฝึกงานรอบ2 ของ ป.ตรี ก่อนหน้านั้นผมชวนน้องไปถ่ายรูปเล่นนัดเจอกันจริงๆ หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยได้คุยกันอีกเลย เหมือนเพลงที่ขึ้นว่า เห็นสภาพอ้ายแล้วแม่นบ่ น้องจะไปต่อหรือพอสำนี้ คือหน้าตาผมก็บ้านๆหน้าตาหล่อไม่มาก แต่ผมเป็นตัวเล็กอะ คือตอนเจอกันผมตัวเล็กกว่าน้องเขาอีก นั้นแหละที่ผมไม่ค่อยอยากไปจีบไครก่อนเพราะคิดไปแล้วว่า ผญ ต้องชอบ ผช สูงๆ175 180+ ตอนฝึกงานรอบ2 น้องเขาก็ไม่ได้กดใจให้เราบ่อยแล้ว ไม่ได้ทักมาคุยกันแล้วด้วย คือเหมือนมาทำให้เราหวั่นไหวแล้วก็ปล่อยเราเคว้งคิดคนเดียวไปเอง
ปัจจุบันน้องเขาเรียนจบ รับปริญญาผมยังไปหาเขาอยู่เลย ก็คุยกันสนิทเหมือนเดิมนะ ก่อนหน้ารับปริญญาน้องเขาทำงานหนักมากๆจะหาโอกาสมาเจอกันก็ลำบากว่างไม่ตรงกัน
ปัจจุบันล่าสุด ผมก็พยายามทักน้องเราไปให้กำลังใจน้องเราส่งอะไรตลกๆให้เรายิ้มให้เขามีกำลังใจทำงานต่อ ไม่ได้ทักเขาไปบ่อยอยากให้เขาพักผ่อนอีกอย่างกลัวว่าจะเสร่อไป น้องเขาก็นานๆทีตอบเหมือนจะไม่ว่างด้วยแหละ ไม่รู้ว่าน้องเขาจะมีคนที่ชอบอยู่แล้วหรือป่าวแต่ก็เหมือนไม่มีนะ แต่ก็สึกว่าข้อความที่เราส่งไปเข้าจะกดใจกดขำตามมารยาทหรือป่าว
ตอนนี้ผมมีแผนจะไปทำงานประจำใกล้ๆที่เขาอยู่ ผมทำงานเป็นฟรีแลนซ์เรียนจบมาปีกว่าๆจะสองปีแล้วไม่ค่อยมีงานด้วยบวกกับเบื่อที่เดิมๆอย่าหาประสบการณ์ใหม่ๆ อยู่ใกล้ๆจะได้มีเวลานัดกันไปเที่ยวบ้างเลี้ยงข้าวบ้างกะว่างจะซื้อของอะไรที่เขาอยากได้ให้
พี่ๆเพื่อนๆที่มีประสบการณ์ด้านความรักคิดว่าไงครับ ไปต่อหรือพอสำนี้ เขามีใจให้ผมอยู่หรือป่าว🥹