คือเรื่องมีอยู่ว่าผมก็กลับจากที่ทำงานใช้ชีวิตเหมือนคนปกติทั่วไปเเหละพอ4ทุ่มถึงเวลานอนของผม ผมก็นอนปกติเเล้วผมก็ฝัน ผมฝันว่าตัวเองไปเล่นน้ำที่ไหนก็ไม่รู้เเล้วอยู่ๆผมก็จมน้ำเเล้วก็เหมือนจริงเลยในความฝันพอเช้ามามีคนมาเจอศพ เเล้วที่บ้านก็ทำพิธีจัดงานศพผมในความฝันผมเห็นผมรับรู้ทุกอย่างเเต่ไม่มีใครเห็นผม(คล้ายๆในหนัง)ผมเห็นงานศพตัวเอง พ่อเเม่คนที่บ้านนั่งร้องไห้มีคนเเยอะเเยะมางานเต็มไปหมด ความรู้สึกผมตอนนั้นคล้ายๆคนตายที่พึ่งรู้ตัวว่าตัวเองตาย ผมเสียใจมากความรู้สึกเเบบไม่คิดว่าตัวเองจะไปเร็วขนาดนี้ยังไม่ได้ทำในหลายๆสิ่งยังไม่ได้ใช้ชีวิตวัยรุ่น ยังไม่ได้ตอบเเทนบุญคุณพ่อเเม่เลย เป็นความรู้สึกเเบบบรรยายไม่ถูก เเล้วเหมือนผมมาอยู่อีกที่นึงผมใส่ชุดขาวเดินอยู่ที่ไหนไม่รู้เหมือนเป็นอีกโลกเเต่ทุกอย่างว่างเปล่า ไม่มีลมไม่มีบ้านไม่มีต้นไม่ไม่มีใครในนั้นมีเเค่ตัวผม ผมเดินไปเรื่อยๆเเล้วก็ร้องไห้ไปความรู้สึกที่ผมรับรู้ตอนนั้นเหมือนจิตสุดท้ายของผมกำลังจะไประหว่างข้างบนกับ ข้างล่าง เดินไปเรื่อยๆเจอคนใส่เสื้อผ้าธรรมดายืนต่อเเถวสองเเถวเเล้วมีคนมาคุม(คล้ายๆเเบบมาคัดว่าคนนี้จะไปบนหรือลงล่าง)ตอนนั้นตัวผมยังไม่ได้ไปต่อเเถวผมยืนอยู่ตรงกลางเเล้วตอนนั้นคือรับรู้ได้ว่าต้องไปจริงๆเเล้วผมนั่งคุกเข่า ร้องไห้เเล้วกราบอ้อนวอน ในฝันผมพูดว่า ผมขอกลับไปใช้ชีวิตอีกครั้งกลับไปจะทำเเต่ความดีผมยังไม่ได้ตอบเเทนบุญคุณพ่อเเม่เลยผมขอโอกาสให้ผมได้กลับไปใช้ชีวิตอีกครั้งผมจะใช้ชีวิตให้คุ้มอย่าพึ่งเอาผมไปเลย พูดไปผมร้องไห้ไป มันเหมือนจริงมากเเล้วผมก็ตื่น ตื่นมาผมก็ร้องไห้จริงๆ เเล้ววันนั้นผมไม่กล้านอนเลยเเต่ก็ยังดีที่ผมเป็นเเค่ความฝัน ตอนนั้นคิดในใจเลยว่า อ๋อคนที่เขาไหลตายคงเป็นเเบบนี้
นอนไหลตายเป็นเเบบนี้มั้ยครับ