ดีค่ะขออนุญาตเล่าเรื่องแบบสรุปคร่าวๆให้ทุกคนเข้าใจหน่อยนะคะ
พ่อกับแม่ทำงานโรงงานทั้งสองคน แม่กำลังจะออกงานแต่พ่อไม่ได้บอกว่าเงินเก็บที่เคยมีประมาณ 300,000 บาทหายไปหมดแล้วจนแม่ออกมาแล้วพ่อเพิ่งสารภาพว่าเงินหมดแล้ว
คุณยายป่วยติดเตียงนอนอยู่บ้านคนที่เป็นเสาหลักตอนนี้คือพ่อแม่ทำงานขายของรายได้ไม่แน่นอนส่วนหนูต้องช่วยดูแลยายออกไปทำงานไม่ได้
ปัจจุบันนี้หนูหารายได้จากการทำนายหน้าติ๊กต๊อกนายหน้าแคปคัทงานรับจ๊อบเป็นวันๆแต่ไม่ค่อยได้ไปนานๆทีจะมีให้ทำ
สถานการณ์ในบ้านตอนนี้คือต้องรอเงินพ่อออกทุกเดือนเดือนละ 2,000 บาทและคุณแม่ก็มาหมุนเงินในบ้านบวกกลับไปขายของหาตังค์ถ้าไม่มีเงินทั้ง 3 คนเลยก็จะเป็นวันที่ไม่ได้ใช้เงินนอนอยู่ด้วยกันที่บ้านไม่ได้ทำอะไรเป็นแบบนี้มา 2 ปีแล้วค่ะ
คุณพ่อมีหน้าที่รับผิดชอบค่าใช้จ่ายในบ้านคุณแม่เองก็เหมือนกันพ่อกับแม่มีหนี้สินทั้งสองคนหนูเองได้แต่ช่วยหาเงินเล็กๆน้อยๆแล้วก็ช่วยรับผิดชอบหน้าที่ทุกอย่างในบ้านเลยค่ะ ไม่มีอิสระเหมือนคนอื่นในการได้ไปไหนกับเพื่อนแม่เป็นคนห่วงลูกมากกล้าพูดเลยคำว่าชีวิตนี้เกิดมาใช้ชีวิตไม่คุ้มเลย
เคยขอคุณแม่ไปทำงานแล้วแต่แม่บอกว่าเงินมันได้เป็นรายเดือนกว่าจะได้เงินแล้วค่าใช้จ่ายของยายรายอาทิตย์จะหามาจากไหนแกก็เลยยังไม่ให้ไปทำค่ะ
สถานการณ์ล่าสุดปัจจุบันที่อยากได้ความคิดเห็นเพราะว่าเพิ่งทะเลาะกับแม่มาค่ะเหตุเกิดจาก
ใกล้ถึงวันเกิดแฟนเราแล้วแต่ว่าเราบอกกับคุณแม่ล่วงหน้าแล้วว่าเราคุยกับแฟนว่าเราจะเก็บตังค์ไปเที่ยวบางแสนกับเขางบ 300 บาทวันเกิดแฟนแถมแฟนจะช่วยหารครึ่งซึ่งเราบอกแม่ไว้เพราะว่าเราอยากได้เวลาเก็บตังค์เราก็จะได้ไปพาเขาไปวันเกิดบอกล่วงหน้าเป็นรายเดือนเลยค่ะ พอมาวันนี้คุณแม่เราอยากไปเดินงานเทศกาลแต่มีเงินเหลืออยู่ 400 บาทแกเลยพูดว่าแกอยากไปเดินงานพาแกไปเดินหน่อยตื้อหลายรอบมากค่ะ
ก็เลยบอกคุณแม่ไปว่าเงินแม่มีอยู่ 400 บาทเงินหนูหนูก็กำลังเก็บตังค์อยู่ทุกตอนนี้ยังไปไม่ได้แต่ถ้ามีเงินหนูเลี้ยงแม่ตลอดเลี้ยงตลอดจริงๆค่ะเพราะว่าตอนมีก็จะให้แม่ตลอดทำในหน้า 2 อาทิตย์เคยได้มากสุด 8,000 บาทให้แม่ไปแล้วค่ะ 6,000 บาทเหลือ 2,000 บาทได้ใช้กับตัวเองนิดเดียวมีอะไรไม่เคยมีเงินเป็นส่วนตัวเลยเพราะบอกแม่ไปแล้วก็จะได้หยิบยืมนู่นนี่นั่นเอามาใช้จ่ายในบ้านแม่ติดเงินเราประมาณเกือบ 6,000 บาทแล้วค่ะแต่เราไม่เคยทวงคุณแม่เลยเอาเข้าใจสถานการณ์ในบ้านว่าหาหยิบยืมใครไม่ได้ติดหนังลูกก็ดีกว่าไปติดตังค์คนข้างนอก
พอเราพูดไปแบบนั้นคุณแม่ก็เลยโมโหมากแล้วก็ทะเลาะกันบอกว่าเสียความรู้สึกมากเลยทำไมไม่มีสมองคิดจะเก็บเงินไปกับเขาได้ยังไงเงินที่มีไม่มีเป็นส่วนตัวหรอกนะเพราะว่าต้องเอามาใช้จ่ายในบ้านจะให้กูอดอดหรือไงทำไมเก็บตังค์จะไปเพื่อเขาอะไรนักหนาเขามีบุญคุณกับเราเท่าไหร่แม่ก็ไม่เคยลืมเราจะตอบแทนเขาอยู่แล้วถ้าเรามี(แฟนกับครอบครัวแฟนเราดีกับเรามากพาไปกินไปเลี้ยงดูแลเราดีมากๆวันเกิดแฟนเราเลยอยากจะเก็บตังค์พาเขาไปวันเกิดเพราะเราไม่ค่อยมีอะไรให้เขาบ้านเราฐานะแย่มาก)แม่ก็เลยบอกว่าทำไมไม่รักครอบครัวเลยทำไมเป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนี้พูดเหมือนเราไม่ดีเลยค่ะเขาบอกว่าเขาว่าเสียความรู้สึกมากแต่เราก็เสียความรู้สึกมากเหมือนกันเขาบอกก็รับสภาพเอานะถ้าจะเอาไม่เอาเงินมาใช้ตรงนี้ไม่ให้กูใช้เลี้ยงกูไม่ได้ถ้าไม่มีกินก็อดกับกูนี่แหละ วันนี้อยากกินอะไรกูมีเงิน 400 กูถามว่าจะกินไหมกูก็ซื้อให้ พอแม่พูดแบบนี้มาเราไม่กล้ากินกล้าใช้อะไรเลยค่ะเสียความรู้สึกเหมือนกันแต่บอกใครไม่ได้เวลาทะเลาะกับแม่ทีไรอยากหาทางออกจากบ้านค่ะพยายามมีเงินเก็บแล้วก็อยากออกไปสักที่ที่นึงที่ไปได้อยากเรียกวนไปแทบไม่อยากกลับมาค่ะ บางทีเวลาทะเลาะกับแม่ทีไรจะคิดลบมากถึงขั้นฆ่-าตัวเองอะไรประมาณนี้ค่ะตอนแรกไม่กล้าแต่เริ่มหาทำโดยการหยิกแขนตัวเองให้เจ็บบ้างให้เลือดออกบ้างหาคัตเตอร์หรืออะไรมากรีดเล็กๆน้อยๆเวลาทะเลาะกันมันจะเครียดแล้วไม่มีที่ลงพยายามทำอย่างนี้จนคิดว่าวันนึงถ้าไม่ไหวจริงๆคิดว่าจะนั่งโพสต์ไปที่ไหนสักที่แล้วก็อาจจะไปโดยไม่บอกคนทางนี้เลยก็ได้บางทีมันเหนื่อยมากค่ะอันนี้เป็นแค่สิ่งที่อยากระบายให้ฟังเราไม่ได้อยากเกิดมาเลยเขาก็พูดแต่ว่าเขาเสียความรู้สึกแต่เวลาเราเสียความรู้สึกเราไม่เคยบอกใครได้เลย อยากมาปรึกษาพี่ๆว่าควรจะทำยังไงดีหรือว่ามีวิธีอะไรแนะนำดีๆไหมถ้าสมมุติเราออกจากบ้านเราควรจะไปหางานหรือทำยังไงกับชีวิตต่อดีคะ(ปล. เรามีพี่สาวค่ะแต่ว่าพี่ท้องย้ายไปอยู่กับแฟนแล้วก็ไม่ได้คุยกันมาสักพักแล้วค่ะเรื่องภาระหน้าที่เงินอะไรต่างๆเขาไม่ได้ช่วยรับผิดชอบนานแล้วความรับผิดชอบทุกอย่างเลยตกมาที่เราไม่ว่าจะเป็นการทำงานในอนาคตความคาดหวังว่าจะไม่เป็นพี่ไม่ท้องก่อนการทำงานเงินในอนาคตที่ต้องเอามาช่วยพ่อแม่พี่ไม่ได้เป็นคนรับผิดชอบตั้งแต่เขาแต่งงานออกไปแล้วค่ะ)
ไม่โอเคหรอกพี่ว่าเราเองก็เด็กคนนึงทำหน้าที่ให้ทุกอย่างแล้วทำไมแค่นี้ให้เราไม่ได้กลับว่าเราเหมือนเรานิสัยไม่ดีไปซะหมดว่าเราไม่รักครอบครัวว่าเราไม่มีสมองคิดเรื่องแบบนี้ทั้งๆที่เราคุยกับเขาแล้วว่าเราจะเก็บตังค์ตรงนี้บอกล่วงหน้าหลายเดือนแล้วเพราะใกล้ถึงวันจริงแม่จะเป็นแบบนี้ตลอด บางทีอยากไปไหนกับเพื่อนขอเป็นร้อยรอบบอกเป็นร้อยรอบพอจะถึงวันจริงไม่ให้ไปหาเรื่องทะเลาะแบบนี้ตลอด
อยากได้ความเห็นจากทุกคนค่ะ
พ่อกับแม่ทำงานโรงงานทั้งสองคน แม่กำลังจะออกงานแต่พ่อไม่ได้บอกว่าเงินเก็บที่เคยมีประมาณ 300,000 บาทหายไปหมดแล้วจนแม่ออกมาแล้วพ่อเพิ่งสารภาพว่าเงินหมดแล้ว
คุณยายป่วยติดเตียงนอนอยู่บ้านคนที่เป็นเสาหลักตอนนี้คือพ่อแม่ทำงานขายของรายได้ไม่แน่นอนส่วนหนูต้องช่วยดูแลยายออกไปทำงานไม่ได้
ปัจจุบันนี้หนูหารายได้จากการทำนายหน้าติ๊กต๊อกนายหน้าแคปคัทงานรับจ๊อบเป็นวันๆแต่ไม่ค่อยได้ไปนานๆทีจะมีให้ทำ
สถานการณ์ในบ้านตอนนี้คือต้องรอเงินพ่อออกทุกเดือนเดือนละ 2,000 บาทและคุณแม่ก็มาหมุนเงินในบ้านบวกกลับไปขายของหาตังค์ถ้าไม่มีเงินทั้ง 3 คนเลยก็จะเป็นวันที่ไม่ได้ใช้เงินนอนอยู่ด้วยกันที่บ้านไม่ได้ทำอะไรเป็นแบบนี้มา 2 ปีแล้วค่ะ
คุณพ่อมีหน้าที่รับผิดชอบค่าใช้จ่ายในบ้านคุณแม่เองก็เหมือนกันพ่อกับแม่มีหนี้สินทั้งสองคนหนูเองได้แต่ช่วยหาเงินเล็กๆน้อยๆแล้วก็ช่วยรับผิดชอบหน้าที่ทุกอย่างในบ้านเลยค่ะ ไม่มีอิสระเหมือนคนอื่นในการได้ไปไหนกับเพื่อนแม่เป็นคนห่วงลูกมากกล้าพูดเลยคำว่าชีวิตนี้เกิดมาใช้ชีวิตไม่คุ้มเลย
เคยขอคุณแม่ไปทำงานแล้วแต่แม่บอกว่าเงินมันได้เป็นรายเดือนกว่าจะได้เงินแล้วค่าใช้จ่ายของยายรายอาทิตย์จะหามาจากไหนแกก็เลยยังไม่ให้ไปทำค่ะ
สถานการณ์ล่าสุดปัจจุบันที่อยากได้ความคิดเห็นเพราะว่าเพิ่งทะเลาะกับแม่มาค่ะเหตุเกิดจาก
ใกล้ถึงวันเกิดแฟนเราแล้วแต่ว่าเราบอกกับคุณแม่ล่วงหน้าแล้วว่าเราคุยกับแฟนว่าเราจะเก็บตังค์ไปเที่ยวบางแสนกับเขางบ 300 บาทวันเกิดแฟนแถมแฟนจะช่วยหารครึ่งซึ่งเราบอกแม่ไว้เพราะว่าเราอยากได้เวลาเก็บตังค์เราก็จะได้ไปพาเขาไปวันเกิดบอกล่วงหน้าเป็นรายเดือนเลยค่ะ พอมาวันนี้คุณแม่เราอยากไปเดินงานเทศกาลแต่มีเงินเหลืออยู่ 400 บาทแกเลยพูดว่าแกอยากไปเดินงานพาแกไปเดินหน่อยตื้อหลายรอบมากค่ะ
ก็เลยบอกคุณแม่ไปว่าเงินแม่มีอยู่ 400 บาทเงินหนูหนูก็กำลังเก็บตังค์อยู่ทุกตอนนี้ยังไปไม่ได้แต่ถ้ามีเงินหนูเลี้ยงแม่ตลอดเลี้ยงตลอดจริงๆค่ะเพราะว่าตอนมีก็จะให้แม่ตลอดทำในหน้า 2 อาทิตย์เคยได้มากสุด 8,000 บาทให้แม่ไปแล้วค่ะ 6,000 บาทเหลือ 2,000 บาทได้ใช้กับตัวเองนิดเดียวมีอะไรไม่เคยมีเงินเป็นส่วนตัวเลยเพราะบอกแม่ไปแล้วก็จะได้หยิบยืมนู่นนี่นั่นเอามาใช้จ่ายในบ้านแม่ติดเงินเราประมาณเกือบ 6,000 บาทแล้วค่ะแต่เราไม่เคยทวงคุณแม่เลยเอาเข้าใจสถานการณ์ในบ้านว่าหาหยิบยืมใครไม่ได้ติดหนังลูกก็ดีกว่าไปติดตังค์คนข้างนอก
พอเราพูดไปแบบนั้นคุณแม่ก็เลยโมโหมากแล้วก็ทะเลาะกันบอกว่าเสียความรู้สึกมากเลยทำไมไม่มีสมองคิดจะเก็บเงินไปกับเขาได้ยังไงเงินที่มีไม่มีเป็นส่วนตัวหรอกนะเพราะว่าต้องเอามาใช้จ่ายในบ้านจะให้กูอดอดหรือไงทำไมเก็บตังค์จะไปเพื่อเขาอะไรนักหนาเขามีบุญคุณกับเราเท่าไหร่แม่ก็ไม่เคยลืมเราจะตอบแทนเขาอยู่แล้วถ้าเรามี(แฟนกับครอบครัวแฟนเราดีกับเรามากพาไปกินไปเลี้ยงดูแลเราดีมากๆวันเกิดแฟนเราเลยอยากจะเก็บตังค์พาเขาไปวันเกิดเพราะเราไม่ค่อยมีอะไรให้เขาบ้านเราฐานะแย่มาก)แม่ก็เลยบอกว่าทำไมไม่รักครอบครัวเลยทำไมเป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนี้พูดเหมือนเราไม่ดีเลยค่ะเขาบอกว่าเขาว่าเสียความรู้สึกมากแต่เราก็เสียความรู้สึกมากเหมือนกันเขาบอกก็รับสภาพเอานะถ้าจะเอาไม่เอาเงินมาใช้ตรงนี้ไม่ให้กูใช้เลี้ยงกูไม่ได้ถ้าไม่มีกินก็อดกับกูนี่แหละ วันนี้อยากกินอะไรกูมีเงิน 400 กูถามว่าจะกินไหมกูก็ซื้อให้ พอแม่พูดแบบนี้มาเราไม่กล้ากินกล้าใช้อะไรเลยค่ะเสียความรู้สึกเหมือนกันแต่บอกใครไม่ได้เวลาทะเลาะกับแม่ทีไรอยากหาทางออกจากบ้านค่ะพยายามมีเงินเก็บแล้วก็อยากออกไปสักที่ที่นึงที่ไปได้อยากเรียกวนไปแทบไม่อยากกลับมาค่ะ บางทีเวลาทะเลาะกับแม่ทีไรจะคิดลบมากถึงขั้นฆ่-าตัวเองอะไรประมาณนี้ค่ะตอนแรกไม่กล้าแต่เริ่มหาทำโดยการหยิกแขนตัวเองให้เจ็บบ้างให้เลือดออกบ้างหาคัตเตอร์หรืออะไรมากรีดเล็กๆน้อยๆเวลาทะเลาะกันมันจะเครียดแล้วไม่มีที่ลงพยายามทำอย่างนี้จนคิดว่าวันนึงถ้าไม่ไหวจริงๆคิดว่าจะนั่งโพสต์ไปที่ไหนสักที่แล้วก็อาจจะไปโดยไม่บอกคนทางนี้เลยก็ได้บางทีมันเหนื่อยมากค่ะอันนี้เป็นแค่สิ่งที่อยากระบายให้ฟังเราไม่ได้อยากเกิดมาเลยเขาก็พูดแต่ว่าเขาเสียความรู้สึกแต่เวลาเราเสียความรู้สึกเราไม่เคยบอกใครได้เลย อยากมาปรึกษาพี่ๆว่าควรจะทำยังไงดีหรือว่ามีวิธีอะไรแนะนำดีๆไหมถ้าสมมุติเราออกจากบ้านเราควรจะไปหางานหรือทำยังไงกับชีวิตต่อดีคะ(ปล. เรามีพี่สาวค่ะแต่ว่าพี่ท้องย้ายไปอยู่กับแฟนแล้วก็ไม่ได้คุยกันมาสักพักแล้วค่ะเรื่องภาระหน้าที่เงินอะไรต่างๆเขาไม่ได้ช่วยรับผิดชอบนานแล้วความรับผิดชอบทุกอย่างเลยตกมาที่เราไม่ว่าจะเป็นการทำงานในอนาคตความคาดหวังว่าจะไม่เป็นพี่ไม่ท้องก่อนการทำงานเงินในอนาคตที่ต้องเอามาช่วยพ่อแม่พี่ไม่ได้เป็นคนรับผิดชอบตั้งแต่เขาแต่งงานออกไปแล้วค่ะ)
ไม่โอเคหรอกพี่ว่าเราเองก็เด็กคนนึงทำหน้าที่ให้ทุกอย่างแล้วทำไมแค่นี้ให้เราไม่ได้กลับว่าเราเหมือนเรานิสัยไม่ดีไปซะหมดว่าเราไม่รักครอบครัวว่าเราไม่มีสมองคิดเรื่องแบบนี้ทั้งๆที่เราคุยกับเขาแล้วว่าเราจะเก็บตังค์ตรงนี้บอกล่วงหน้าหลายเดือนแล้วเพราะใกล้ถึงวันจริงแม่จะเป็นแบบนี้ตลอด บางทีอยากไปไหนกับเพื่อนขอเป็นร้อยรอบบอกเป็นร้อยรอบพอจะถึงวันจริงไม่ให้ไปหาเรื่องทะเลาะแบบนี้ตลอด