หากสรรพสิ่งในจักรวาลล้วนดีอยู่แล้ว แล้วทำไมพระเจ้าจึงทรงปล่อยให้ความชั่วดำรงอยู่?
ในประเทศเคนยา (Kenya)🇰🇪 มีการกล่าวตอบกันทั่วไปว่า “พระเจ้าทรงดี” ผู้พูดกล่าว และแทบจะโดยอัตโนมัติคนในห้องก็ตอบว่า “ตลอดเวลา เพราะนั่นคือพระธรรมชาติของพระองค์” แต่ถ้าพระเจ้าทรงดีตลอดเวลา ทำไมจึงมีความชั่ว? นี่เป็นหนึ่งในคำถามที่เก่าแก่และสำคัญที่สุดของมนุษย์สำหรับเทววิทยาคริสตชน
นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป (Saint Augustine of Hippo) ได้ต่อสู้กับปัญหาเรื่องความชั่วทั้งก่อนและหลังการกลับใจมานับถือศาสนาคริสต์ ท่านได้ทดลองกับปรัชญาที่เรียกว่า ลัทธิมานิเคียน (Manichaeism) ซึ่งเสนอว่า มี 2 พลัง คือ พลังแห่งความดีและพลังแห่งความชั่ว การแบ่งเป็นคู่หว่างความดีและความชั่ว ความสว่างและความมืด จิตวิญญาณและสสาร ได้ดึงดูดใจผู้คนมากมายตลอดประวัติศาสตร์คริสตชน อย่างไรก็ตาม ดังที่นักบุญออกัสตินเองได้ตระหนักในภายหลัง มันไม่สอดคล้องกับหลักคำสอนของคริสตชน คริสตชนเชื่อว่า มีพระเจ้าเพียงองค์เดียว ทุกสิ่งที่มีอยู่มาจากพระเจ้า และพระเจ้าทรงเป็นความดีทั้งหมด
สำหรับนักบุญออกัสติน ปัญหาของความชั่วจะได้รับการแก้ไขในที่สุดโดยการมองไปที่สิ่งที่ขาดหายไป ไม่ใช่สิ่งที่มีอยู่ ความเข้าใจเรื่องความชั่วร้ายนี้ชี้ให้เห็นว่า ความชั่วร้าย คือ การขาดหายไปของความดี ความชั่วร้ายไม่ใช่สิ่งที่พระเจ้าทรงสร้าง แต่เป็นสิ่งที่ขาดหายไป เป็นสิ่งที่ผิดปกติ ในหนังสือคำสารภาพของนักบุญออกัสติน (The Confessions of Saint Augustine) นักบุญออกัสตินได้บรรยายถึงการตระหนักรู้ของท่านว่า “ข้าพเจ้าเห็นว่า มันไม่ใช่สาระสำคัญ แต่เป็นการบิดเบือนของเจตจำนงเมื่อมันหันเหออกไปจากพระองค์” ความชั่วร้ายเกิดขึ้นเพราะมนุษย์มีเจตจำนงที่ไม่เป็นระเบียบ เราหันเหออกไปจากพระเจ้า
สิ่งทรงสร้างทั้งหมดล้วนดีอยู่แล้ว แต่เราก็ยังควรจะรักพระเจ้าเหนือสิ่งอื่นใด นักบุญออกัสตินเรียกสิ่งนี้ว่า “ลำดับแห่งความรัก (ออร์โด อมอริส - Ordo Amoris - The Order of Loves)” ความรักต่อพระเจ้า , ความรักต่อเพื่อนบ้าน (เพื่อนมนุษย์) , ความรักต่อตนเอง , ความรักต่อสิ่งสร้าง ทุกสิ่งควรอยู่ในลำดับที่พระเจ้าอยู่บนสุด เมื่อความรักของเราไม่เป็นระเบียบและเราเลือกผิด ความชั่วก็จะปรากฏขึ้น ความเห็นแก่ตัว , ความเย่อหยิ่ง , ความโลภในอำนาจ และความตะกละ ล้วนเป็นสิ่งที่จินตนาการได้ง่ายผ่านมุมมองของความรักที่ไม่เป็นระเบียบ และความชั่วที่ร้ายแรงได้เกิดขึ้นเพราะสิ่งเหล่านี้มาแล้ว
นักบุญโทมัส อไควนัส (Saint Thomas Aquinas) แย้งว่า มนุษย์มักเลือกสิ่งที่ตนมองว่าดี แต่บ่อยครั้งที่การตัดสินของเราผิดพลาด นี่คือเสน่ห์ของความชั่ว เราถูกล่อลวงเพราะเรามองว่ามันดี แต่ในขณะที่นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปและนักบุญโทมัส อไควนัสเน้นไปที่เสน่ห์ของความดีที่ผิดเพี้ยน บรรดานักปรัชญาในศตวรรษที่ 20 ชี้ให้เห็นว่า ความชั่วก็เป็นเรื่องธรรมดาเช่นกัน เราเพิกเฉยหรือมองไม่เห็นมันที่กำลังเกิดขึ้น การเลือกที่ผิดเพี้ยนเล็กๆน้อยๆ แต่ละครั้งทำให้การเลือกครั้งต่อไปง่ายขึ้นโดยแทบไม่ทันสังเกต
ในเดือนเมษายน ปีค.ศ. 2013 ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังสอนนักศึกษาปีหนึ่งในช่วงที่มีการไล่ล่าผู้ก่อเหตุระเบิดในการแข่งขันวิ่งมาราธอนบอสตัน ข้าพเจ้าได้เปลี่ยนแผนการสอนและพูดคุยกันถึงปัญหาของความชั่วในยุคแห่งการก่อการร้าย นักศึกษาของข้าพเจ้าพบว่า คำสอนของนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปนั้นชัดเจนในเชิงปัญญา แต่ไม่ให้ความรู้สึกพึงพอใจทางอารมณ์ พวกเขายอมรับว่า พระเจ้าไม่ได้สร้างความชั่ว แต่ก็ยังถามว่า ทำไมพระเจ้าจึงทรงอนุญาตให้ความชั่วดำรงอยู่ได้? ทำไมพระเจ้าผู้ทรงดีจึงทรงอนุญาตให้เกิดเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ , การเหยียดเชื้อชาติ , การก่อการร้าย เป็นต้นละ? ท้ายที่สุดแล้ว ข้าพเจ้าคิดว่า ปัญหาของความชั่วไม่ได้เกี่ยวกับพระเจ้า แต่เกี่ยวกับมนุษยชาติ หากเรามีเสรีภาพ เราก็สามารถเลือกทำผิดได้ สำหรับข้าพเจ้า เมื่อข้าพเจ้ามองดูความชั่วอันน่ากลัวที่เกิดขึ้น ข้าพเจ้าก็เหลือคำถามที่ลึกซึ้งกว่านั้น: เสรีภาพของมนุษย์นั้นคุ้มค่าหรือไม่?
บทความนี้ยังปรากฏในนิตยสารคาทอลิกสหรัฐ (U.S. Catholic) ฉบับเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 (เล่มที่ 83 ฉบับที่ 5 หน้า 49)
#คริสต์ #คาทอลิก #คริสต์ศรัทธา #พระเจ้า #ความชั่ว #ความชั่วร้าย #ความดี #พระเจ้าทรงดี #ปรัชญา #catholic
CR. : คริสต์ศรัทธา
https://www.facebook.com/share/p/1CHUgncBiK/?mibextid=wwXIfr
พระเจ้าทรงสร้างความชั่วหรือไม่?
หากสรรพสิ่งในจักรวาลล้วนดีอยู่แล้ว แล้วทำไมพระเจ้าจึงทรงปล่อยให้ความชั่วดำรงอยู่?
ในประเทศเคนยา (Kenya)🇰🇪 มีการกล่าวตอบกันทั่วไปว่า “พระเจ้าทรงดี” ผู้พูดกล่าว และแทบจะโดยอัตโนมัติคนในห้องก็ตอบว่า “ตลอดเวลา เพราะนั่นคือพระธรรมชาติของพระองค์” แต่ถ้าพระเจ้าทรงดีตลอดเวลา ทำไมจึงมีความชั่ว? นี่เป็นหนึ่งในคำถามที่เก่าแก่และสำคัญที่สุดของมนุษย์สำหรับเทววิทยาคริสตชน
นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป (Saint Augustine of Hippo) ได้ต่อสู้กับปัญหาเรื่องความชั่วทั้งก่อนและหลังการกลับใจมานับถือศาสนาคริสต์ ท่านได้ทดลองกับปรัชญาที่เรียกว่า ลัทธิมานิเคียน (Manichaeism) ซึ่งเสนอว่า มี 2 พลัง คือ พลังแห่งความดีและพลังแห่งความชั่ว การแบ่งเป็นคู่หว่างความดีและความชั่ว ความสว่างและความมืด จิตวิญญาณและสสาร ได้ดึงดูดใจผู้คนมากมายตลอดประวัติศาสตร์คริสตชน อย่างไรก็ตาม ดังที่นักบุญออกัสตินเองได้ตระหนักในภายหลัง มันไม่สอดคล้องกับหลักคำสอนของคริสตชน คริสตชนเชื่อว่า มีพระเจ้าเพียงองค์เดียว ทุกสิ่งที่มีอยู่มาจากพระเจ้า และพระเจ้าทรงเป็นความดีทั้งหมด
สำหรับนักบุญออกัสติน ปัญหาของความชั่วจะได้รับการแก้ไขในที่สุดโดยการมองไปที่สิ่งที่ขาดหายไป ไม่ใช่สิ่งที่มีอยู่ ความเข้าใจเรื่องความชั่วร้ายนี้ชี้ให้เห็นว่า ความชั่วร้าย คือ การขาดหายไปของความดี ความชั่วร้ายไม่ใช่สิ่งที่พระเจ้าทรงสร้าง แต่เป็นสิ่งที่ขาดหายไป เป็นสิ่งที่ผิดปกติ ในหนังสือคำสารภาพของนักบุญออกัสติน (The Confessions of Saint Augustine) นักบุญออกัสตินได้บรรยายถึงการตระหนักรู้ของท่านว่า “ข้าพเจ้าเห็นว่า มันไม่ใช่สาระสำคัญ แต่เป็นการบิดเบือนของเจตจำนงเมื่อมันหันเหออกไปจากพระองค์” ความชั่วร้ายเกิดขึ้นเพราะมนุษย์มีเจตจำนงที่ไม่เป็นระเบียบ เราหันเหออกไปจากพระเจ้า
สิ่งทรงสร้างทั้งหมดล้วนดีอยู่แล้ว แต่เราก็ยังควรจะรักพระเจ้าเหนือสิ่งอื่นใด นักบุญออกัสตินเรียกสิ่งนี้ว่า “ลำดับแห่งความรัก (ออร์โด อมอริส - Ordo Amoris - The Order of Loves)” ความรักต่อพระเจ้า , ความรักต่อเพื่อนบ้าน (เพื่อนมนุษย์) , ความรักต่อตนเอง , ความรักต่อสิ่งสร้าง ทุกสิ่งควรอยู่ในลำดับที่พระเจ้าอยู่บนสุด เมื่อความรักของเราไม่เป็นระเบียบและเราเลือกผิด ความชั่วก็จะปรากฏขึ้น ความเห็นแก่ตัว , ความเย่อหยิ่ง , ความโลภในอำนาจ และความตะกละ ล้วนเป็นสิ่งที่จินตนาการได้ง่ายผ่านมุมมองของความรักที่ไม่เป็นระเบียบ และความชั่วที่ร้ายแรงได้เกิดขึ้นเพราะสิ่งเหล่านี้มาแล้ว
นักบุญโทมัส อไควนัส (Saint Thomas Aquinas) แย้งว่า มนุษย์มักเลือกสิ่งที่ตนมองว่าดี แต่บ่อยครั้งที่การตัดสินของเราผิดพลาด นี่คือเสน่ห์ของความชั่ว เราถูกล่อลวงเพราะเรามองว่ามันดี แต่ในขณะที่นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปและนักบุญโทมัส อไควนัสเน้นไปที่เสน่ห์ของความดีที่ผิดเพี้ยน บรรดานักปรัชญาในศตวรรษที่ 20 ชี้ให้เห็นว่า ความชั่วก็เป็นเรื่องธรรมดาเช่นกัน เราเพิกเฉยหรือมองไม่เห็นมันที่กำลังเกิดขึ้น การเลือกที่ผิดเพี้ยนเล็กๆน้อยๆ แต่ละครั้งทำให้การเลือกครั้งต่อไปง่ายขึ้นโดยแทบไม่ทันสังเกต
ในเดือนเมษายน ปีค.ศ. 2013 ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังสอนนักศึกษาปีหนึ่งในช่วงที่มีการไล่ล่าผู้ก่อเหตุระเบิดในการแข่งขันวิ่งมาราธอนบอสตัน ข้าพเจ้าได้เปลี่ยนแผนการสอนและพูดคุยกันถึงปัญหาของความชั่วในยุคแห่งการก่อการร้าย นักศึกษาของข้าพเจ้าพบว่า คำสอนของนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปนั้นชัดเจนในเชิงปัญญา แต่ไม่ให้ความรู้สึกพึงพอใจทางอารมณ์ พวกเขายอมรับว่า พระเจ้าไม่ได้สร้างความชั่ว แต่ก็ยังถามว่า ทำไมพระเจ้าจึงทรงอนุญาตให้ความชั่วดำรงอยู่ได้? ทำไมพระเจ้าผู้ทรงดีจึงทรงอนุญาตให้เกิดเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ , การเหยียดเชื้อชาติ , การก่อการร้าย เป็นต้นละ? ท้ายที่สุดแล้ว ข้าพเจ้าคิดว่า ปัญหาของความชั่วไม่ได้เกี่ยวกับพระเจ้า แต่เกี่ยวกับมนุษยชาติ หากเรามีเสรีภาพ เราก็สามารถเลือกทำผิดได้ สำหรับข้าพเจ้า เมื่อข้าพเจ้ามองดูความชั่วอันน่ากลัวที่เกิดขึ้น ข้าพเจ้าก็เหลือคำถามที่ลึกซึ้งกว่านั้น: เสรีภาพของมนุษย์นั้นคุ้มค่าหรือไม่?
บทความนี้ยังปรากฏในนิตยสารคาทอลิกสหรัฐ (U.S. Catholic) ฉบับเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 (เล่มที่ 83 ฉบับที่ 5 หน้า 49)
#คริสต์ #คาทอลิก #คริสต์ศรัทธา #พระเจ้า #ความชั่ว #ความชั่วร้าย #ความดี #พระเจ้าทรงดี #ปรัชญา #catholic
CR. : คริสต์ศรัทธา
https://www.facebook.com/share/p/1CHUgncBiK/?mibextid=wwXIfr