ความฝัน

ผมตื่นขึ้นมาในความฝันหนึ่งแต่เป็นเหมือนฝันที่ไม่ใช่ฝันทั่วไปเป็นฝั่นที่ผมวิ่งหนีอะไรสักอย่างจนแทบขาดใจวิ่งไปเรื่อยๆในป่าทึบบรรยกาศมืดและมีเสียงหายใจไล่ตามแต่สิ่งที่ไล่ล่าผมมาก็เกื่อบจะจับผมได้จนผมตกหลุมบางอย่างเป็นหลุ่มใหญ่ผมในความฝันก็กลัวแต่ไม่รู้ทำไมมันไม่ยอมตื่นสักที่และในความฝันก็มืดสนินและใสความฝะนก็เปลี่ยนเป็นอีกแบบในความฝันผมรู้สึกตัวว่าตัวเองอยู่ในห้องบางอย่างโดยผมได้เจอกับอดีตเพื่อนและที่เคยรู้จักที่ได้เคยเห็นกันมาก่อนอยู่ดีๆพวกเข้าก็มารวมตัวกันในห้องขนาดใหญ่แต่ก็มีเพื่อนสนิทผมบางคนก็ได้เจอกันเราได้คุยกันว่ามาที่นี้ได้ยังไงแต่ละคนก็ได้เล่าไม่เหมือนกันว่ามาได้ยังไงแต่ที่แน่ๆคือคนในกลุ่มผมก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่าพวกเขาหลับและฝันว่ากำลังหนีอะไรบางอย่างอยู่ผมที่ได้ฟังก็ตกใจเพื่อนผมก็ตกใจมากมันเหมือนกันแต่คนละสถานที่บางคนเป็นโรงเรียน บางคนเป็นห้าง บางคนเป็นโรงงาน แต่ทุกคนก็หนีแต่ยังพูดไม่ทันเสร็จไฟในห้องก็ดับลงและมีจอขนาดใหญ่เปิดออกมาเป็นเหมือนเกมและมันก็อธิบายว่านี้เป็นเกมผ่านด่านพวกคุณที่อยู่ที่นี้ต้องเบ่นให้จบและหาทางออกให้ได้ไม่นั้นตายทุกคนในห้องก็ไม่ได้เชื่อเลยพากันคุยผมกับเพื่อนที่คุยกันอีก5คนที่คุยกันผมจะแทนแต่ละคนเป็น A B C D E ทุกคนที่ยังไม่ทันพูดประตูขนาดใหญ่ก็ได้เปิดออกมีสัตว์ประหลาดได้วิ่งเข้ามาแต่ละตัวมันน่ากลัวมากโดยจอทีวีก็ได้อธิบายว่ามันก็คือสัตว์ประหลาดความกลัวในใจลึกๆเราแต่ละคนจะโดนไล่ไม่เหมือนกันและมีสิทธิ์ที่จะโดนสัตว์ประหลาดของคนอื่นไล่ผมที่ฟันก็ตกใจแต่ก็มีสติเลยจับกลุ่มกันเพื่อน5คนเลยวิ่งฝ่าออกไปจากห้องโดยมีสัตว์ประหลาดวิ่งไล่มันเป็นยักษ์ไม่มีหัวและถือหัวอยู่มันสามารถพ่นไฟได้มันได้วิ้งไล่เรามาพวกเราที่ไม่รู้ว่าเป็นสัตว์ประหบาดของใครก็รีบวิ้งหนีจากนั้นพวกเราที่วิ้งก็ได้เจอกับทางเลี้ยวก็ได้ไปทางนั้นแล้วผมที่สังเกตุว่าตรงที่เราเลี้ยวมีคันโยกก็เลยตัดสินใจว่ารีบไปกดเมื่อกดประตูกรงก็ปิดทางไว้เจ้ายังษ์ก็มาไม่ได้มันโมโหเลยพ่นไปออกมาพวกผมหาที่หลบโดยมีอีกห้องอยู่พวกเราได้เข้ามาก็มีจอทีวีฉายเหตุการณ์ว่าคนที่เหลือโดนกินบางคนก็หนีได้แต่ก็ไม่ลอดนักเพราะประตูใหญ่ก็ปิดตัวลงก่อนที่พวกเขาจะได้ออกมากันผมและเพื่อนที่เหลือก็ได้คุยกันว่าจะเอายังไงต่อพวกผมที่มีเวลาไม่เยอะเยอะเลยออกจากห้องและช่วยกันหาของมาป้องกันตัวเมื่อเดินไปสักพักก็มีเหมือนเป็นจุดพักพวกผมได้เข้าไปพร้อมมีคำอธิบายว่าตรงนี้เป็นจุดพักพวกคุณสามารถพักได้ตามสบายและจะออกไปตอนไหนก็ได้โดยที่เกมด้านนอกก็ดำเนินอยู่สามารถใช้เป็นที่หลบไพร้ายได้เมื่อพูดจบพวกผมก็นั้งพักและหาวิธีออกผมได้บอกเพื่อนว่ามันเป็นเกมนั้นเราต้องหาวิธีออกเมื่อผมพูดเสร็จเพื่อนAที่เป็นผู้ชายก็ได้บอกว่าเกมันต้องมีด่านและแต่ละด่านก็จะมีจุดเส้นชัยของแต่ละด่านพวกเราแค่หาและผ่านไปทุกคนที่ฟังก็มีกำลังใจเลยตัดสินใจว่าจะออกหาทางเมื่อออกมาพวกผได้เดินทางจนไปเจอกับบรรไดที่มีทางลงและขึ้นพวกเราที่จะลงก็ได้เจอกับเจ้ายักษ์ตัวเดิมมันขันมาแล้วจับนายEทุ่มลงพื้นพร้อมเตรียมจะพ่นไฟใส่ผมกับนายAได้บอกเพื่อนที่เหลือว่าให้ไปหาทางด่านบนก่อนเดี่ยวพวกผมจะช่วยนายEก่อนเมื่อพูดจบผมกับนายAที่มีท่อนเหล็กที่ถือมาด้วยละหว่างทางเลยได้เอาไปตีที่หัวของยักษ์เมื่อมันเจ็บจนปล่อยนายEผมกับAเลยช่วยกันพยุงนายEรีบขึ้นไปด่านบานโดยมียักษ์วิ่งไล่ตามมาผมก็ได้ขวางท่อนเหล็กไปปักที่ตายังจนมันสตั้นและรีบใช้จังหวะวิ่งออกมาพวกผมสามคนที่วิ่งจนเหนื่อยก็ได้เจอจุดพักและเข้าไปพักพวกผมที่วิ่งจนเหนื่อยก็แทบไม่มีแรงจากนั้นเมื่อพวกผมพักกันได้ไม่นานก็มีเสียงประกาศว่าเกมด่าน1จบแล้วโดยมีนายBและC D หาทางเจอจุดพักพวกผมก็เลยได้เชื่อมกับเส้นชัยเลยออกมาเจอกับคนที่เหลือเกมมีเวลาให้พักและจากนั้นพวกผมก็ได้คุยกันโดยนายBตอนที่วิ่งมาได้เจอกับประตูแปลกๆอันนึงโดยมีเขียนว่าประตูนี้จะปรากฏทุกด่านโดยต้องมีทางคำมาวางที่หน้าประตูประตูจึงจะเปิดพวกผมที่ฟังก็รู้สึกแปลกใจแต่คิดได้ไม่นานด่านก็เปรียนด่านหน้าผมเป็นเหมือนทะเลทรายขนาดใหญ่พร้อมกับมีปีศาจร้ายออกมาวิ่งไล่พวกผมก็ตัดสินใจแยกกันวิ่งหนีทุกคนออกตัวกันไปไม่นานผมที่เห็นว่าปีศาจวิ่งไล่ทุกคนผมเลยตัดสินวิ่งจนได้ไปเจอกับไม้เลยถือมันวิ่งแต่วิ่งได้ไม่นานผมก็สดุดกับหินหัวฟาดพื้นจนตื่นผมที่ตื่นก็ได้มานั่งคิดก็รักทุกสิ่งที่เกิดขึ้นและสถานที่ล้วนคุ้นตาหมดแต่ก็คิดนานผมที่กลัวลืมเลยได้ตัดสินใจเขียนมันขึ้นมาเผื่อผมอาจจะได้ฝันอีก