ในวัย 27 ย่าง 28 อันนี้คือสิ่งที่ผมเคยทำพลาดไป

โอเคครับในฐานะที่ตอนนี้ผมอายุ 27 ย่าง28ผมอยากจะบอกว่าจริงๆแล้วผมก็มีช่วงเวลาที่เสียดายมากมายนะครับ เสียดายอย่างแรกคือติดเกมมากตอนมอสามแล้วเกรดไม่ถึง3.00 เกือบจะไม่ได้เรียนศิลป์คำนวณแล้วตอน ม. 4แต่ก็ยังโชคดีที่เกรด ม. 1 และ ม. 2  ตุนมาดีคือประมาณ3กว่าๆแต่ไม่เกิน3.50ก็เลยยังได้เรียนศิลป์คำนวณ

เสียดายที่สองเลยก็คือตอน ม. 4 เทอมแรกได้เกรด 3.55 แต่ว่าไปได้ศิลปะไม่ถึง 2.5 เลยทำให้อดเกียรติบัตรไปในปีนั้นและหลังจากนั้นก็เสียเซลฟ์จนเกรดดรอปลงไปมาก แต่ก็ยังดีที่จบมาได้ด้วยเกรด 3.26 ตอนม.6

ต่อมาเข้ามหาวิทยาลัยก็ได้คะแนนGATไม่ดีจนต้องไปเรียนเอกชน แล้วจบบัญชีมาด้วยเกรดแค่2.68เท่านั้น แถมใช้เวลา5ปีครึ่งกว่าจะจบ เพราะติดเล่นไปหน่อยตอนปีสี่ เสียดายที่คุณยายเสียไปก่อนที่จะได้เห็นผมรับปริญญา อันนี้ก็คือความเสียใจขั้นสุดเพราะว่าผมอยากให้แกเห็นปริญญาผม อันนี้คือเรื่องราวความเสียดายตลอดที่เรียนมา

และอย่างสุดท้ายก็คือตัวเองก็ยังไม่สามารถสร้างความมั่นคงในงานได้แต่ก็ยังจะสู้ต่อไปจนกว่าจะได้งานที่ดีและมั่นคง อยากกลับไปต่อยตัวเองตอนได้งานแรกมากว่าทำไมไม่ทำความเข้าใจงานให้มากกว่านี้ไม่งั้นก็ได้อยู่ที่นั่นยาวแล้ว แต่หลังจากนั้นมาก็ทำความเข้าใจมากขึ้นจนได้งานทำต่อมาเรื่อยๆ ตอนนี้จะไปสมัครเป็นผู้ทำบัญชีต่อไปและได้สมัครเป็นสมาชิกกับสภาวิชาชีพบัญชีแล้ว จะต้องไปไล่เก็บชั่วโมงและทำแบบทดสอบให้ผ่านต่อไปครับ