สวัสดีค่ะพี่ๆจากกระทู้ที่แล้วที่มีพี่ๆหลายหลายคนคอมเม้นต์มาหนูได้นำมาปรับใช้และปรับปรุงแล้วนะคะ
เรื่องภาษีหนูยื่นภาษีไปแล้วนะคะแต่ไม่มียอดที่ต้องชำระ
สุขภาพจิตตอนนี้ก็คือค่อนข้างเครียดยังไม่ได้ไปพบหมอตามที่พี่ๆบอกค่ะ คาดว่าจะไปเร็วๆนี้เพราะรู้สึกไม่ไหว แต่ว่าไม่ได้เครียดหนักแบบเดิมไม่ได้เก็บมาคิดมากแบบเดิมแค่รู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองบางทีแอบคิดแล้วก็ร้องไห้แต่เรารู้ใจตัวเองว่าอยากได้ที่ปรึกษาก็แค่นั้นค่ะ
เรื่องการเรียนหนูตัดสินใจจะเรียนต่อนะคะหนูสอบติดมหาวิทยาลัยสวนดุสิตใกล้บ้านแต่ค่าเทอมค่อนข้างที่จะแพงมากแล้วก็ต้องเรียนทุกวันด้วยหนูกลัวไม่มีเวลาจะหาเงินก็เลยตัดสินใจเรียนรามคำแหงดีกว่า
วันนี้หนูเลยมีอะไรจะมาเล่าให้พี่ๆฟังและช่วยตอบคำถามหนูหน่อยได้ไหมคะ
งานออนไลน์มันไม่มั่นคงแบบที่พี่ๆบอกอันนี้หนูพอจะทราบอยู่แล้วแต่ว่าตอนนี้ก็ยังขายได้เรื่อยๆแต่วันนึงทำแค่2-3 ชั่วโมงก็เลยอยากหารายได้เพิ่มพอดีหนูเป็นคนชอบกินเลยขับรถไปซื้อของกินแถวๆนี้ค่ะขับไปประมาณ3กิโลมันมีของกินเยอะมากอยู่ตรงข้ามเซเว่นทำเล ค่อนข้างดีวัยรุ่นเยอะคนเลิกงานตอนกลางคืนเยอะมากหนูเลยจะขายหมาล่าปิ้งย่างหารายได้วันละ 300 -400 ก็ยังดีเก็บไว้กินขนม อาชีพขายหมาาล่าเคยขายแล้วค่ะช่วงม4-ม6 ตอนเลิกเรียน หนูคิดว่าพอมีพื้นฐานอยู่บ้าง
ตอนแรกหนูจะขายน้ำชงแบบที่เป็นขวดแต่ว่าตอนนี้หนูไม่ขายแล้วเพราะว่ามันมีร้านน้ำอยู่แล้วกว่าเราจะสร้างฐานลูกค้าได้ก็คงอีกนานกลัวตัวเองจะมาเครียด
ญาติฝั่งแม่แฟนเขามาบ้านเค้าเข้าใจว่าหนูจะขายน้ำชงเค้าเลยบอกว่าจะขายได้หรอ คิดแล้วหรอไปทำอย่างอื่นดีกว่าไหม ทำข้าวหน้าไก่เทอริยากิสิ ทำออนไลน์ก็ดีอยู่แล้วมันต้องมีเครื่องทำกาแฟนะ
(แถวนี้มีส่วนมากแต่คนแก่ ข้าวหน้าไก่เทอริยากิจะไปขายใครคะ คนแก่คงชอบแดกกันมั้งกล่องนึง 50-60 วัยรุ่นคงซื้อกันบ่อยๆหรอก)
ตอนนั้นหนูก็เลยถอดใจเลยคือไม่อยากทำแล้วมันเหมือนไม่มีคนสนับสนุนไม่มีคนคอยให้กำลังใจถามอะไรก็เออดีไปหมดทุกอย่าง แต่พอใกล้จะทำจริงๆจนซื้อของมาเรียบร้อยแล้วก็มาพูดให้เราลังเลตอนนั้นเหมือนโดนรุมเลยค่ะ
หนูไม่มั่นใจในตัวเองเลยรู้สึกทำอะไรก็ไม่ดีไปหมดจะขยับทำอะไรก็ไม่ได้เพราะคนแก่เค้าเข้าใจว่าเรายังเด็กกลัวเอาเงินไปลงทุนแล้วมันหายเศรษฐกิจแบบนี้ค้าขายไม่ค่อยดีแต่ใจตัวเองตอนนี้คืออยากทำมากๆหนูมองว่ามันขายได้และขายดีหนูไม่ได้คาดหวังว่าจะเอากำไรสูงไม่ได้คาดหวังว่าต้องขายได้วันละเท่าไหร่ขอแค่มีกินมีใช้เก็บวันละนิดนิดหน่อยเดี๋ยวมันก็เป็นเงินก้อนเองอันนี้คือความคิดของหนู
แล้วพี่ๆคิดเห็นกันยังไงบ้างคะ
ท้ายนี้หนูขอขอบคุณพี่ๆทุกคนที่เข้ามาคอมเม้นต์นะคะ หนูขอนับพี่ๆเป็นที่ปรึกษานะคะ
อายุ18 มีรายได้อยู่แล้วแต่อยากหารายได้เพิ่ม
เรื่องภาษีหนูยื่นภาษีไปแล้วนะคะแต่ไม่มียอดที่ต้องชำระ
สุขภาพจิตตอนนี้ก็คือค่อนข้างเครียดยังไม่ได้ไปพบหมอตามที่พี่ๆบอกค่ะ คาดว่าจะไปเร็วๆนี้เพราะรู้สึกไม่ไหว แต่ว่าไม่ได้เครียดหนักแบบเดิมไม่ได้เก็บมาคิดมากแบบเดิมแค่รู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองบางทีแอบคิดแล้วก็ร้องไห้แต่เรารู้ใจตัวเองว่าอยากได้ที่ปรึกษาก็แค่นั้นค่ะ
เรื่องการเรียนหนูตัดสินใจจะเรียนต่อนะคะหนูสอบติดมหาวิทยาลัยสวนดุสิตใกล้บ้านแต่ค่าเทอมค่อนข้างที่จะแพงมากแล้วก็ต้องเรียนทุกวันด้วยหนูกลัวไม่มีเวลาจะหาเงินก็เลยตัดสินใจเรียนรามคำแหงดีกว่า
วันนี้หนูเลยมีอะไรจะมาเล่าให้พี่ๆฟังและช่วยตอบคำถามหนูหน่อยได้ไหมคะ
งานออนไลน์มันไม่มั่นคงแบบที่พี่ๆบอกอันนี้หนูพอจะทราบอยู่แล้วแต่ว่าตอนนี้ก็ยังขายได้เรื่อยๆแต่วันนึงทำแค่2-3 ชั่วโมงก็เลยอยากหารายได้เพิ่มพอดีหนูเป็นคนชอบกินเลยขับรถไปซื้อของกินแถวๆนี้ค่ะขับไปประมาณ3กิโลมันมีของกินเยอะมากอยู่ตรงข้ามเซเว่นทำเล ค่อนข้างดีวัยรุ่นเยอะคนเลิกงานตอนกลางคืนเยอะมากหนูเลยจะขายหมาล่าปิ้งย่างหารายได้วันละ 300 -400 ก็ยังดีเก็บไว้กินขนม อาชีพขายหมาาล่าเคยขายแล้วค่ะช่วงม4-ม6 ตอนเลิกเรียน หนูคิดว่าพอมีพื้นฐานอยู่บ้าง
ตอนแรกหนูจะขายน้ำชงแบบที่เป็นขวดแต่ว่าตอนนี้หนูไม่ขายแล้วเพราะว่ามันมีร้านน้ำอยู่แล้วกว่าเราจะสร้างฐานลูกค้าได้ก็คงอีกนานกลัวตัวเองจะมาเครียด
ญาติฝั่งแม่แฟนเขามาบ้านเค้าเข้าใจว่าหนูจะขายน้ำชงเค้าเลยบอกว่าจะขายได้หรอ คิดแล้วหรอไปทำอย่างอื่นดีกว่าไหม ทำข้าวหน้าไก่เทอริยากิสิ ทำออนไลน์ก็ดีอยู่แล้วมันต้องมีเครื่องทำกาแฟนะ
(แถวนี้มีส่วนมากแต่คนแก่ ข้าวหน้าไก่เทอริยากิจะไปขายใครคะ คนแก่คงชอบแดกกันมั้งกล่องนึง 50-60 วัยรุ่นคงซื้อกันบ่อยๆหรอก)
ตอนนั้นหนูก็เลยถอดใจเลยคือไม่อยากทำแล้วมันเหมือนไม่มีคนสนับสนุนไม่มีคนคอยให้กำลังใจถามอะไรก็เออดีไปหมดทุกอย่าง แต่พอใกล้จะทำจริงๆจนซื้อของมาเรียบร้อยแล้วก็มาพูดให้เราลังเลตอนนั้นเหมือนโดนรุมเลยค่ะ
หนูไม่มั่นใจในตัวเองเลยรู้สึกทำอะไรก็ไม่ดีไปหมดจะขยับทำอะไรก็ไม่ได้เพราะคนแก่เค้าเข้าใจว่าเรายังเด็กกลัวเอาเงินไปลงทุนแล้วมันหายเศรษฐกิจแบบนี้ค้าขายไม่ค่อยดีแต่ใจตัวเองตอนนี้คืออยากทำมากๆหนูมองว่ามันขายได้และขายดีหนูไม่ได้คาดหวังว่าจะเอากำไรสูงไม่ได้คาดหวังว่าต้องขายได้วันละเท่าไหร่ขอแค่มีกินมีใช้เก็บวันละนิดนิดหน่อยเดี๋ยวมันก็เป็นเงินก้อนเองอันนี้คือความคิดของหนู
แล้วพี่ๆคิดเห็นกันยังไงบ้างคะ
ท้ายนี้หนูขอขอบคุณพี่ๆทุกคนที่เข้ามาคอมเม้นต์นะคะ หนูขอนับพี่ๆเป็นที่ปรึกษานะคะ