เราควรทำยังไง ควรรู้สึกแบบไหน เราอายุ19-20 อยากออกมาทำงานเก็บเงินไว้ไปมหาลัยเพราะตอนนี้เราก็ม.6แล้ว เรากลัวที่บ้านจะส่งเรียนต่อไม่ไหวเพราะตอนนี้หนี้สินที่บ้านเยอะมาก ขายบ้าน ขายรถ จนต้องมาเช่าบ้านอยู่ พ่อก็แยกไปขายของต่างจังหวัดได้กำไรบ้างขาดทุนบ้าง แม่ก็ทำงานคนเดียวได้เงินมากก็ไม่พอจะใช้ต้องแบ่งผ่อนจ่ายหนี้ ส่วนเราอยากหางานทำตอนแรกจะไปช่วยพ่อขายของแต่แม่ไม่ให้ไปเพราะกลัวทางบ้านพ่อเอาเราไปอยู่ที่นู้น ตอนที่แม่รู้ว่าเราจะขอไปช่วยงานพ่อตอนปิดเทอม ด่าเราเหมือนเราจะทิ้งเขาไปสุขสบายคนเดียว เราเข้าใจอารมณ์แม่ที่เป็นแบบนี้เพราะเครียดเรื่องบ้าน หนี้สิน แล้วอีกหลายๆเรื่อง ไหนจะค่าเรียนเรากับน้อง แต่เราไม่เคยจะทิ้งใครเลยสักคนที่เราจะไปก็มีเหตุผลที่อยากช่วยเขาแต่เขาก็ว่าแต่เราจะหนีไปสบายคนเดียวไม่เคยรักเขา รักแต่พ่อ ตอนนั้นเราเกือบสติแตกใส่เขาแต่เราก็เลือกที่จะเงียบไม่ตอบโต้ แอบมาระบายกับเพื่อน พี่ แล้วก็แฟน แฟนเราอยากจะช่วยแต่เราไม่อยากให้ให้เขามาเกี่ยวด้วยเพราะเราเกรงใจเขามาก ช่วงที่ที่บ้านเรากำลังจะขายมีเขาคอยช่วยบางทีให้เงินเราไปโรงเรียนทั้งที่เขาตอนนั้นยังไม่มีงานกับเงินมากขนาดนั้น
ตอนที่เขารู้ว่าเราจะไปอยู่ทำงานกับพ่อ เขาไม่ยอมให้เราไปบอกเดี๋ยวพาไปหางานแถวบ้านทำ แต่ช่วงนั้นติดธุระหลายอย่างเขาเลยยังพาเราไปไม่ได้ เราเลยขอไปกับเพื่อนก่อนแต่เขาบอกรอไปพร้อมเขา เขากลัวว่าออกไปจะเกิดอุบัติเหตุเราก็เข้าใจรอเขาว่างแล้วพาไป จนเขาทำธุระเสร็จเขาก็ยังไม่พาไปเราเลยถามว่าจะพาเราไปหาดูงานตอนไหนเขาบอกแต่ว่าเดี๋ยวๆๆ จนผ่านมาได้หลายวันเพื่อนเราชวนไปทำงานในตัวเมือง เดินทางใช้เวลาไป1ชม. เขาบอกห่วงเรากลัวไปแล้วจะเกิดอันตราย กลัวพากันดูแลตัวเองไม่ได้ แต่เราก็อธิบายด้วยเหตุผลพร้อมยื่นขอเสนอเผื่อให้เขาไว้ใจ โดยว่าเราไปไม่ไปอยู่หอก็ได้ เราไปอยู่บ้านป้าที่เป็นญาติแม่เราก็ได้ เขาก็ไม่ยอมเราก็โอเคไม่ไปเดี๋ยวหาตามแถวบ้านใกล้ๆ แต่แถวบ้านเราไม่ค่อยมีงานทำเลยทำให้เราหาไม่ได้ มันเลยทำให้เราไม่ได้งานทำสักทีแล้วเขาก็มาถามเราเหมือนไม่พอใจหรือหงุดหงิดอะไรอยู่ว่า ไหนบอกจะไปทำงาน ไม่เห็นจะไปสักทีปากบอกว่าอยากไปทำงานมาช่วยที่บ้านก็เอาแต่นอนเล่นอยู่บ้านไปวันๆ เราเลยตอบว่ามันยังหาไม่ได้แล้วทำไมถึงไม่ยอมให้เราทำงานที่ตัวเมืองแต่แรก เขาก็ว่าเราไปทำงานหรือจะไปเที่ยวกันแน่อย่าเอางานมาอ้างถ้าอยากจะไปเที่ยว เราเคยเอาไปเล่าระบายให้พี่ฟังจนพี่อยากมารับเราไปอยู่ด้วย อีกใจเราก็อยากไปแต่อีกใจก็ไม่อยากทิ้งเขา เราเคยเล่าให้แฟนเราฟังแฟนเราก็เคยอยากพาเราไปอยู่ด้วยแต่เราไม่ไปเพราะกลัวที่บ้านเขาจะเดือดร้อนไปด้วย และมันไม่ดีทั้งเราและเขา ตอนนั้นพี่เรากับแฟนกลัวว่าเราจะรับไม่ไหวแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เราเคยอยากหยุดพักเรื่องเรียนแล้วมาทำงานหาเงินก่อนแต่เราก็จะจบแล้วเลยอยากให้จบก่อนแล้ววค่อยคิดต่อว่าจะเอายังไงต่อ
อยากไปหางานทำก็โดนว่า พอไม่ทำก็โดนด่า
ตอนที่เขารู้ว่าเราจะไปอยู่ทำงานกับพ่อ เขาไม่ยอมให้เราไปบอกเดี๋ยวพาไปหางานแถวบ้านทำ แต่ช่วงนั้นติดธุระหลายอย่างเขาเลยยังพาเราไปไม่ได้ เราเลยขอไปกับเพื่อนก่อนแต่เขาบอกรอไปพร้อมเขา เขากลัวว่าออกไปจะเกิดอุบัติเหตุเราก็เข้าใจรอเขาว่างแล้วพาไป จนเขาทำธุระเสร็จเขาก็ยังไม่พาไปเราเลยถามว่าจะพาเราไปหาดูงานตอนไหนเขาบอกแต่ว่าเดี๋ยวๆๆ จนผ่านมาได้หลายวันเพื่อนเราชวนไปทำงานในตัวเมือง เดินทางใช้เวลาไป1ชม. เขาบอกห่วงเรากลัวไปแล้วจะเกิดอันตราย กลัวพากันดูแลตัวเองไม่ได้ แต่เราก็อธิบายด้วยเหตุผลพร้อมยื่นขอเสนอเผื่อให้เขาไว้ใจ โดยว่าเราไปไม่ไปอยู่หอก็ได้ เราไปอยู่บ้านป้าที่เป็นญาติแม่เราก็ได้ เขาก็ไม่ยอมเราก็โอเคไม่ไปเดี๋ยวหาตามแถวบ้านใกล้ๆ แต่แถวบ้านเราไม่ค่อยมีงานทำเลยทำให้เราหาไม่ได้ มันเลยทำให้เราไม่ได้งานทำสักทีแล้วเขาก็มาถามเราเหมือนไม่พอใจหรือหงุดหงิดอะไรอยู่ว่า ไหนบอกจะไปทำงาน ไม่เห็นจะไปสักทีปากบอกว่าอยากไปทำงานมาช่วยที่บ้านก็เอาแต่นอนเล่นอยู่บ้านไปวันๆ เราเลยตอบว่ามันยังหาไม่ได้แล้วทำไมถึงไม่ยอมให้เราทำงานที่ตัวเมืองแต่แรก เขาก็ว่าเราไปทำงานหรือจะไปเที่ยวกันแน่อย่าเอางานมาอ้างถ้าอยากจะไปเที่ยว เราเคยเอาไปเล่าระบายให้พี่ฟังจนพี่อยากมารับเราไปอยู่ด้วย อีกใจเราก็อยากไปแต่อีกใจก็ไม่อยากทิ้งเขา เราเคยเล่าให้แฟนเราฟังแฟนเราก็เคยอยากพาเราไปอยู่ด้วยแต่เราไม่ไปเพราะกลัวที่บ้านเขาจะเดือดร้อนไปด้วย และมันไม่ดีทั้งเราและเขา ตอนนั้นพี่เรากับแฟนกลัวว่าเราจะรับไม่ไหวแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เราเคยอยากหยุดพักเรื่องเรียนแล้วมาทำงานหาเงินก่อนแต่เราก็จะจบแล้วเลยอยากให้จบก่อนแล้ววค่อยคิดต่อว่าจะเอายังไงต่อ