ตามความเข้าใจของผม รถยนต์ขับเคลื่อนล้อหลัง ปกติจะถูกออกแบบให้ล้อหน้ามีโทอิน (toe-in) อยู่เล็กน้อย เพื่อเวลาวิ่งล้อจะกลับมาเป็นโทศูนย์ (zero toe) โดยอัตโนมัติ และกลับกันสำหรับรถขับหน้า
ทีนี้ในกรณี รถขับหลังช่วงล่างหลวม เวลารถวิ่งไปข้างหน้า จากที่โทอินจะกลายเป็นโทศูนย์ มันก็อาจกลายเป็นโทเอ้าท์ (toe-out) แทน ดังนั้นเราสามารถตั้งศูนย์ล้อให้เป็นโทอิน “มากขึ้น” เพื่อชดเชยไว้ก่อนได้ไหมครับ?
ตัวอย่างเช่น สเปกปกติของรถขับหลังรุ่นหนึ่ง มีมุมโท 0°25′ ± 10′ (Total Toe) หรือ 3 ± 1 mm. จะเห็นว่าระยะโทอินมากที่สุดที่ัรับได้คือ 4 mm. เราก็ตั้ง (Static Toe) ไว้สัก 4.5 mm. แทน เป็นต้น
ผมเข้าใจครับว่ามันอาจมีผลกระทบตามมา เช่น การกินยาง พวงมาลัยหนักขึ้น ฯลฯ แต่มันก็อาจจะมีโอกาสที่ไม่เป็นก็ได้หรือเปล่าครับ เพราะจาก 4 mm. เป็น 1 mm. ตามสเปกปกติ อาจจะกลายเป็น 4.5 mm. กลับมาเป็น 1 mm. เป็นไปได้ไหมครับ?
ดังนั้น ถ้าหากรถเราช่วงล่างหลวมไม่มาก เราสามารถใช้การตั้งศูนย์ล้อเพื่อการชดเชยตามที่ยกตัวอย่างไปได้หรือไม่? การทำแบบนี้ปกติเขาทำกันไหมครับ?
ตั้งศูนย์ล้อทดแทนช่วงล่างที่หลวม
ทีนี้ในกรณี รถขับหลังช่วงล่างหลวม เวลารถวิ่งไปข้างหน้า จากที่โทอินจะกลายเป็นโทศูนย์ มันก็อาจกลายเป็นโทเอ้าท์ (toe-out) แทน ดังนั้นเราสามารถตั้งศูนย์ล้อให้เป็นโทอิน “มากขึ้น” เพื่อชดเชยไว้ก่อนได้ไหมครับ?
ตัวอย่างเช่น สเปกปกติของรถขับหลังรุ่นหนึ่ง มีมุมโท 0°25′ ± 10′ (Total Toe) หรือ 3 ± 1 mm. จะเห็นว่าระยะโทอินมากที่สุดที่ัรับได้คือ 4 mm. เราก็ตั้ง (Static Toe) ไว้สัก 4.5 mm. แทน เป็นต้น
ผมเข้าใจครับว่ามันอาจมีผลกระทบตามมา เช่น การกินยาง พวงมาลัยหนักขึ้น ฯลฯ แต่มันก็อาจจะมีโอกาสที่ไม่เป็นก็ได้หรือเปล่าครับ เพราะจาก 4 mm. เป็น 1 mm. ตามสเปกปกติ อาจจะกลายเป็น 4.5 mm. กลับมาเป็น 1 mm. เป็นไปได้ไหมครับ?
ดังนั้น ถ้าหากรถเราช่วงล่างหลวมไม่มาก เราสามารถใช้การตั้งศูนย์ล้อเพื่อการชดเชยตามที่ยกตัวอย่างไปได้หรือไม่? การทำแบบนี้ปกติเขาทำกันไหมครับ?