เมื่อวานลองเช่าชุดไทยไปเดินถ่ายรูปเล่นมาค่ะ รู้สึกเหมือนได้เจอตัวเองในเวอร์ชันที่สวยที่สุดจนไม่อยากถอดชุดเลย

สวัสดีค่ะ ปกติเราเป็นคนแต่งตัวแนวสตรีทใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์รองเท้าผ้าใบตลอดค่ะเพราะรู้สึกว่ามันคล่องตัวและเข้ากับบุคลิกห้าวๆ
ของตัวเองที่สุดแล้วแต่พอดีช่วงนี้เห็นเพื่อนๆ ในแก๊งนัดกันไปถ่ายรูปในวัดแล้วทุกคนพร้อมใจกันจัดเต็มชุดไทยสไบปลิวกันหมด
เราเลยยอมตกกระไดพลอยโจนไปลองเลือกชุดกับเขาด้วย

ตอนแรกก็แอบเกร็งนะเพราะกลัวว่าจะดูตันหรือดูตลกในชุดไทยประยุกต์แบบนี้
แต่พอพี่ที่ร้านช่วยห่มสไบเลือกสีที่ขับผิวให้แล้วลองส่องกระจกดูเท่านั้นแหละค่ะ
เราถึงกับอึ้งไปเลยเพราะไม่คิดว่าผู้หญิงที่ดูธรรมดาอย่างเราพอได้ใส่ชุดที่มีรายละเอียดสวยๆ
แบบนี้แล้วมันจะดูมีสง่าราศีขึ้นมาได้ขนาดนี้

ความรู้สึกตอนที่เดินในวัดแล้วลมพัดสไบเบาๆ มันทำให้เราเผลอหลังตรงหน้าเชิดขึ้นมาเองแบบอัตโนมัติเลยค่ะ
รู้สึกว่าตัวเองดูละมุนขึ้นมากหน้าตาที่ปกติแต่งอ่อนๆ พอกรุยกรายอยู่ใต้เครื่องประดับทองมันดูผ่องจนเพื่อนในกลุ่มทักกันไม่หยุด
ว่าวันนี้ดูเป็นกุลสตรีขึ้นมาทันตาเห็นเลยจริงๆ

จากที่เคยคิดว่าชุดไทยใส่ยากและน่าจะอึดอัดกลายเป็นว่า ตอนนี้เราหลงรักเสน่ห์ของผ้าไทยไปเรียบร้อยแล้วค่ะ
มันไม่ใช่แค่เรื่องเสื้อผ้าแต่มันเหมือนช่วยดึงความมั่นใจและความอ่อนหวานในตัวเราออกมา
ได้แบบที่ชุดแฟชั่นทั่วไปทำไม่ได้เลยจนตอนนี้กลับมานั่งไล่ดูรูปในมือถือแล้วใจฟูมาก

รู้สึกว่านี่แหละคือเวอร์ชันที่เราดูดีที่สุดเท่าที่เคยแต่งตัวมาเลยค่ะ
แต่เราไม่มีรูปลงให้ดูนะคะพอดีว่าเป็นคนขี้เขินแถมยังไม่ได้ขออนุญาตเพื่อนในเฟรมคนอื่นๆ

ด้วยแค่อยากมาพิมพ์ระบายความประทับใจเฉยๆ ว่าพลังของชุดไทยบ้านเรามันจึ้งใจจริงๆ ค่ะ
ใครที่ลังเลอยู่บอกเลยว่าต้องไปลองสักครั้งแล้วจะหลงรักตัวเองในกระจกแบบที่เราเป็นแน่นอนค่ะ