เวลาคุยกับแฟนเราทะเลาะกันตลอดเลยค่ะ แฟนเราชอบพูดว่าแม่กูไม่เคยเกลียดใคร แล้วเวลาที่แม่แฟนคุยกับเราจะลงท้ายด้วยไปหาเถอะคนที่ดีกว่าฉัน( ประมานว่าเขาคือคนที่ใจดีกับเราที่สุดถ้าไปอยู่บ้านอื่นคงไม่เจอคนใจดีแบบนี้ )
จริงๆเราคิดเองได้แล้วแหละว่าเราคงคบกันไปได้อีกไม่นาน เขาทำร้ายจิตใจเรามากเกินไป เรารู้ตัวเลยว่าตัวเองไม่ไหวเพราะเราทำร้านตัวเองมาหลายครั้งแล้ว เขาก็เหมือนจะสำนึกผิดแต่ผ่านไปก็ทำอีกถ้าเรานิ่งเขาก็จะพูดจนกว่าเราจะโวยวายและทำร้ายตัวเอง นั้นคือความภูมิใจของเขาแหละ
เราแค่งงอีกอย่างคือสรุปแม่เขาดีหรือไม่ดีกับเรา บางครั้งเวลาทะเลาะกันเขาก็ว่าลูกเขาแต่พูดไปพูดมาทำไมเราฟังแล้วรู้สึกเหมือนด่าเรา เช่น
ตอนนี้เราไม่ได้ทำงานเพราะยังหางานไม่ได้ เรามาไกลไม่มีเพื่อนไม่มีคนรู้จักที่นี้ เราซื้อขนมหมดไป 30 บาท ซื้อมาแบ่งพ่อกับแม่เขากินด้วยนะ แต่แฟนเรามันจำไม่ได้มันเลยบอกเราใช้เงินเปลืองเราโมโหก็ทะเลาะกันลั่นบ้านเลย พอแม่แฟนเรามาเขาก็ว่าๆลูกเขาว่าพูดอะไรไม่คิด เสร็จก็พูดว่าถ้าเขาจะใช้เป็นหมื่นก็ต้องหามีงมีหน้าที่หาเงิน เราเลยติดนิดนึงว่าสรุปเขาไม่ได้ว่าเราใช่ไหม ตั้งแต่เรามาอยู่และไม่ได้มำงานเราไม่เคยซื้อของที่อยากกินเลย นอกจากแม่แฟนจะซื้อมาให้ แต่ครั้งนั้นเราอยากกินจริงๆเลยซื้อ
ตอนนี้เรากับแฟนติดหนี้น้าเราอยู่ 2 หมื่น เขาก็พูดประมานว่าลูกก็ไม่มีใช้เงินกันยังไงกูไม่มีช่วยหรอกนะ ทีนั้นก็ยังอยากกลับ ตอนนั้นเราอยากพูดมาก เราอยากกลับไปทำงานหาเงินใช้หนี้ไงแต่จะกลับทีไหร่ก็ทะเลาะกับไอ้เลวนี้
และที่สำคัญกว่านั้นเขามีลูกชาย 3 คน คนโตแต่งงานแล้ว เราเป็นสะไภ้คนที่ 2 และน้องชายแฟนก็มีเมียที่พึ่งคบกัน และกำลังจะไปสู่ขอผูกแขน ซึ่งชอบมานั่งพูดต่อหน้าเรา ทำเหมือนเราไม่มีคุณค่ามากพอที่เขาจะมาสู่ขอให้ คือเรารู้สึกได้ว่าทุกครั้งทำไมเขาต้องมานั่งพูดเรื่องนี้ต่อหน้าเรา ทั้งๆที่เราก็ไม่เคยเรียกร้อง แต่เขาให้เหตุผลกับเราว่า ขอดูคู่เราก่อนอีก 2-3 ปี ค่อยมั่นไว้
ในหัวเราตอนนั้นคือไม่ได้ต้องการเลย มาอยู่ที่นี้มีไรให้กินก็กิน ไม่เคยเรียกร้อง งานบ้านทำกับข้าวก็ทำ ทำให้คนทั้งบ้าน แต่เวลาจะดีก็ดีเหมือนผีเข้าสิง เราเลยสองจิตสองใจจะเอาไงกับครอบครัวนี้
ถ้าเป็นทุกคนจะทำยังไงคะ
แม่แฟนเหมือนคนมีสองอารมณ์ เราแค่คิดไปเองหรือเขาเกลียดเราจริงๆ
จริงๆเราคิดเองได้แล้วแหละว่าเราคงคบกันไปได้อีกไม่นาน เขาทำร้ายจิตใจเรามากเกินไป เรารู้ตัวเลยว่าตัวเองไม่ไหวเพราะเราทำร้านตัวเองมาหลายครั้งแล้ว เขาก็เหมือนจะสำนึกผิดแต่ผ่านไปก็ทำอีกถ้าเรานิ่งเขาก็จะพูดจนกว่าเราจะโวยวายและทำร้ายตัวเอง นั้นคือความภูมิใจของเขาแหละ
เราแค่งงอีกอย่างคือสรุปแม่เขาดีหรือไม่ดีกับเรา บางครั้งเวลาทะเลาะกันเขาก็ว่าลูกเขาแต่พูดไปพูดมาทำไมเราฟังแล้วรู้สึกเหมือนด่าเรา เช่น
ตอนนี้เราไม่ได้ทำงานเพราะยังหางานไม่ได้ เรามาไกลไม่มีเพื่อนไม่มีคนรู้จักที่นี้ เราซื้อขนมหมดไป 30 บาท ซื้อมาแบ่งพ่อกับแม่เขากินด้วยนะ แต่แฟนเรามันจำไม่ได้มันเลยบอกเราใช้เงินเปลืองเราโมโหก็ทะเลาะกันลั่นบ้านเลย พอแม่แฟนเรามาเขาก็ว่าๆลูกเขาว่าพูดอะไรไม่คิด เสร็จก็พูดว่าถ้าเขาจะใช้เป็นหมื่นก็ต้องหามีงมีหน้าที่หาเงิน เราเลยติดนิดนึงว่าสรุปเขาไม่ได้ว่าเราใช่ไหม ตั้งแต่เรามาอยู่และไม่ได้มำงานเราไม่เคยซื้อของที่อยากกินเลย นอกจากแม่แฟนจะซื้อมาให้ แต่ครั้งนั้นเราอยากกินจริงๆเลยซื้อ
ตอนนี้เรากับแฟนติดหนี้น้าเราอยู่ 2 หมื่น เขาก็พูดประมานว่าลูกก็ไม่มีใช้เงินกันยังไงกูไม่มีช่วยหรอกนะ ทีนั้นก็ยังอยากกลับ ตอนนั้นเราอยากพูดมาก เราอยากกลับไปทำงานหาเงินใช้หนี้ไงแต่จะกลับทีไหร่ก็ทะเลาะกับไอ้เลวนี้
และที่สำคัญกว่านั้นเขามีลูกชาย 3 คน คนโตแต่งงานแล้ว เราเป็นสะไภ้คนที่ 2 และน้องชายแฟนก็มีเมียที่พึ่งคบกัน และกำลังจะไปสู่ขอผูกแขน ซึ่งชอบมานั่งพูดต่อหน้าเรา ทำเหมือนเราไม่มีคุณค่ามากพอที่เขาจะมาสู่ขอให้ คือเรารู้สึกได้ว่าทุกครั้งทำไมเขาต้องมานั่งพูดเรื่องนี้ต่อหน้าเรา ทั้งๆที่เราก็ไม่เคยเรียกร้อง แต่เขาให้เหตุผลกับเราว่า ขอดูคู่เราก่อนอีก 2-3 ปี ค่อยมั่นไว้
ในหัวเราตอนนั้นคือไม่ได้ต้องการเลย มาอยู่ที่นี้มีไรให้กินก็กิน ไม่เคยเรียกร้อง งานบ้านทำกับข้าวก็ทำ ทำให้คนทั้งบ้าน แต่เวลาจะดีก็ดีเหมือนผีเข้าสิง เราเลยสองจิตสองใจจะเอาไงกับครอบครัวนี้
ถ้าเป็นทุกคนจะทำยังไงคะ