ช่วงนี้ผมมีโอกาสได้ไปนั่งคุยกับน้องคนนึงครับ
เขากำลังปั้นศิลปินแนว Alternative อยู่แบบจริงจังเลย สิ่งที่ผมรู้สึกน่าสนใจคือ
เขาไม่ได้พยายามทำเพลงให้ “เข้าตลาด” เท่าไหร่ แต่เลือกทำในแบบที่เขาอยากทำจริงๆ
คือเป็นซาวด์กีตาร์ชัดๆ ดิบๆ หน่อย โครงเพลงบางทีก็ไม่ได้ตรงสูตร เนื้อหาก็ออกไปทางพูดตรงๆ ไม่ค่อยประดิษฐ์
ฟังแล้วมันทำให้นึกถึงเพลงยุค 90s เลยครับ
ที่มันไม่ได้เนี๊ยบทุกอย่าง แต่มี อะไรบางอย่างที่มันจริง
แต่พอฟังไปสักพัก ผมก็เริ่มคิดขึ้นมาว่า…
หรือจริงๆ แล้ว ตอนนี้คนฟังยังอินกับอะไรแบบนี้อยู่ไหม?
เพราะทุกวันนี้เพลงส่วนใหญ่ที่ดังๆ มันจะค่อนข้างเป๊ะ ทั้งซาวด์ ทั้งโปรดักชัน
ทุกอย่างดู ถูกออกแบบมาอย่างดี ซึ่งมันก็ดีในแบบของมันนะครับ แต่บางทีก็รู้สึกว่ามัน ดี…แต่ไม่สุด
พอมาเจออะไรที่มันดิบๆ หน่อย กลับรู้สึกว่ามันมีเสน่ห์อีกแบบ แต่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า
มันเป็นแค่ความรู้สึกของคนที่เคยฟังยุคนั้น หรือจริงๆ แล้วคนรุ่นใหม่ก็ยังอินอยู่
เลยอยากลองถามความเห็นดูครับ
ทุกวันนี้ยังมีใครฟัง Alternative แบบกีตาร์ดิบๆ อยู่ไหม?
หรือซาวด์แบบนั้นมันเริ่มเฉพาะกลุ่มไปแล้ว?
แล้วสำหรับคนที่ฟังเพลงยุคใหม่เป็นหลัก ถ้าเจอเพลงแนวนี้ จะรู้สึกยังไง?
ก็ยังตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันว่า มันกลับมาจริงๆ หรือเปล่า หรือแค่กำลังคิดถึงมันอยู่
แต่มีอย่างนึงที่น่าสนใจคือ
น้องที่ผมคุยด้วย เขากำลังทำวงอยู่จริงๆ ครับ
ชื่อวงก็ค่อนข้างแปลกดี ดิ อันเทอน่าถีบ ภาษาอังกฤษ The UnthernaTive แบ่งตัวเล็กตัวใหญ่จะได้อ่านง่ายๆ
คือฟังครั้งแรกก็ขำก๊ากเลย เอาจริงเหรอ
แต่พอได้ฟังเพลงจริงๆ มันไม่ใช่แค่เล่นคำ มันเป็นแนวที่เหมือนจะฟังง่าย
คอนเซ็ปเพลง มันบอกว่ามาจากความรู้สึกที่เห็นว่า
โลกเราทุกวันนี้ มันเหมือนมีทุกอย่างปกตินะ ถ้าเราไม่สังเกตดีๆ
เลยเหมือนเพลงชุดนี้ ต้องฟังดีๆ อีกทีมันมีอะไรแปลกๆ อยู่ข้างใน
ผมเองก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกันว่า มัน ใช่ หรือ ไม่ใช่
หรือจริงๆ มันอาจจะใช่ แต่เราแค่ยังไม่ชินกับมัน เอ๊ะ หรือยังไง ตกลง นี่ผมเริ่มงง กับมันแล้วใช่ไหม
สมัยนี้ เรายังอินกับ Alternative แบบยุค 90s ไหมครับ?
เขากำลังปั้นศิลปินแนว Alternative อยู่แบบจริงจังเลย สิ่งที่ผมรู้สึกน่าสนใจคือ
เขาไม่ได้พยายามทำเพลงให้ “เข้าตลาด” เท่าไหร่ แต่เลือกทำในแบบที่เขาอยากทำจริงๆ
คือเป็นซาวด์กีตาร์ชัดๆ ดิบๆ หน่อย โครงเพลงบางทีก็ไม่ได้ตรงสูตร เนื้อหาก็ออกไปทางพูดตรงๆ ไม่ค่อยประดิษฐ์
ฟังแล้วมันทำให้นึกถึงเพลงยุค 90s เลยครับ
ที่มันไม่ได้เนี๊ยบทุกอย่าง แต่มี อะไรบางอย่างที่มันจริง
แต่พอฟังไปสักพัก ผมก็เริ่มคิดขึ้นมาว่า…
หรือจริงๆ แล้ว ตอนนี้คนฟังยังอินกับอะไรแบบนี้อยู่ไหม?
เพราะทุกวันนี้เพลงส่วนใหญ่ที่ดังๆ มันจะค่อนข้างเป๊ะ ทั้งซาวด์ ทั้งโปรดักชัน
ทุกอย่างดู ถูกออกแบบมาอย่างดี ซึ่งมันก็ดีในแบบของมันนะครับ แต่บางทีก็รู้สึกว่ามัน ดี…แต่ไม่สุด
พอมาเจออะไรที่มันดิบๆ หน่อย กลับรู้สึกว่ามันมีเสน่ห์อีกแบบ แต่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า
มันเป็นแค่ความรู้สึกของคนที่เคยฟังยุคนั้น หรือจริงๆ แล้วคนรุ่นใหม่ก็ยังอินอยู่
เลยอยากลองถามความเห็นดูครับ
ทุกวันนี้ยังมีใครฟัง Alternative แบบกีตาร์ดิบๆ อยู่ไหม?
หรือซาวด์แบบนั้นมันเริ่มเฉพาะกลุ่มไปแล้ว?
แล้วสำหรับคนที่ฟังเพลงยุคใหม่เป็นหลัก ถ้าเจอเพลงแนวนี้ จะรู้สึกยังไง?
ก็ยังตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันว่า มันกลับมาจริงๆ หรือเปล่า หรือแค่กำลังคิดถึงมันอยู่
แต่มีอย่างนึงที่น่าสนใจคือ
น้องที่ผมคุยด้วย เขากำลังทำวงอยู่จริงๆ ครับ
ชื่อวงก็ค่อนข้างแปลกดี ดิ อันเทอน่าถีบ ภาษาอังกฤษ The UnthernaTive แบ่งตัวเล็กตัวใหญ่จะได้อ่านง่ายๆ
คือฟังครั้งแรกก็ขำก๊ากเลย เอาจริงเหรอ
แต่พอได้ฟังเพลงจริงๆ มันไม่ใช่แค่เล่นคำ มันเป็นแนวที่เหมือนจะฟังง่าย
คอนเซ็ปเพลง มันบอกว่ามาจากความรู้สึกที่เห็นว่า
โลกเราทุกวันนี้ มันเหมือนมีทุกอย่างปกตินะ ถ้าเราไม่สังเกตดีๆ
เลยเหมือนเพลงชุดนี้ ต้องฟังดีๆ อีกทีมันมีอะไรแปลกๆ อยู่ข้างใน
ผมเองก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกันว่า มัน ใช่ หรือ ไม่ใช่
หรือจริงๆ มันอาจจะใช่ แต่เราแค่ยังไม่ชินกับมัน เอ๊ะ หรือยังไง ตกลง นี่ผมเริ่มงง กับมันแล้วใช่ไหม