แป้นพิมพ์กด enter แล้วมันไปรวมแล้วก็ลบ
ขอเล่าสถานการณ์ที่พบเจอ ในมุมของตัวเองว่า เหมือนถูกกำหนดศักดินาอยู่ใต้ฝ่าเท้าไหมคะ คนอื่นทำได้ แต่เราคนเดียวทำไม่ได้
ไม่ได้เก่งอะไร ไม่เท่าเทียมคนอื่น
1.มาทำงานไม่เกิน 9.00น. คนอื่นทำได้ ไม่มีใครว่า
แต่เราทำไม่ได้ โดนว่า สายต้องปรับปรุง ออกมาตรการเข้ม กะจับเราให้ได้ โดนไปเหมือนกัน ม◌ัวเดินชิลๆ
2.ไม่ออกพื้นที่ย่อยประชุมเฉพาะกลุ่ม แต่ระเบียบประชุมภาพรวม โดยใช้ตัวแทน เพราะกลุ่มย่อยเค้าก็ประชุม คือแบ่งงานกัน แล้วมาประสานงานกัน
เราไม่ได้ทำนอกกฎ = ไม่ทำงาน ทำไม่ตามระเบียบ ก็ต้องขอคนละครึ่งทาง เพิ่มงานเพิ่มขั้นตอนขอประชุมซ้ำอีกรอบกลุ่มย่อยจัดเราไปร่วม เดี๋ยวกลายประชุมแล้วประชุมอีก ตามใจแล้ว ก็ตามระเบียบด้วยด◌้วัย
3.รองเท้า ประธานฯบริห◌าร แต่ไม่ใช่เจ้าของเป็นตัวแทน ห้ามใส่รองเท้าที่เห็นนิ้วเท้า คนอื่นใส่ได้ด้
แต่เรา่ ใส◌่รองเท้าหัวโตปิดนิ้ว ก็ยังโดนว่า
4.มาตอนเช้าทำงานสวัสดีทักทาย เราไหว้แล้วไปคุยงานกัน ตั้งแต่ 8.30น.
แต่ผู้บริหารบอกเพื่อร่วมงานว่า เราไม่ไหว้
5.ตอนเลิกงาน คนอื่นใครใคร่กลับตามเวลา ก็กลับไป ใครจะกลับก่อนก็ต้องบอกกล่าว
ส่วนเรา กลับช้ากว่าเวลา ผู้บริหารบอกกับเพื่อนร่วมงานว่า เรากลับก็ไม่บอก แล้วเพื่อนร่วมงานยังบอกอีกว่า ทำงานไปเขาก็ไม่เห็นความดีหรอก ไม่ต้องไปสนใจ
หรืออาจจะเป็นเพราะ
เหตุการณ์ต่อหน้า ขณะที่โดนเรียกเข้าห้องผู้บริหารพร้อมลูกจ้างและพนักงานประจำรวม 4 คน
ลูกจ้างสัญญาจ้าง บอกต่อหน้าผู้บริหารว่า ไม่กล้ากับเราที่เป็นพนักงานประจำ เพราะตัวเองเป็นแค่ลูกจ้างสัญญาจ้าง กลัวน้องจะหาว่าจุกจิกจู้จี้หยุมหยิมเรื่องมาก
หรือว่าเราดูเป็นคนชอบข่มคนอื่น คนอื่นเห็นเราพนักงานประจำ ไม่กล้าใช้เรา ก็เลยต้องกดเราลงมาให้อยู่ในระดับล่างเป็นผู้รับใช้ทุกคน
หรือว่า ไม่กล้าใช้ ก็ไม่ใช่นะ คือ นั่งคนละโต๊ะข้างๆกับลูกจ้างชั่วคราว เราทำหน้าที่รับลงทะเบียน เขาทำหน้าที่วัดความดัน เขายังใช้ให้เราเอาเครื่องวัดความดันไปใส่ต้นแขนของคนที่มาวัดความดันเลย ก็ไม่ได้คิดอะไรมากนะคิดว่าช่วยๆกันได้ก็ช่วยย
แต่พอคนมาลงทะเบียน เราก็ทำหน้าที่ของเราก่อนนะ ไม่ใช่ว่ามานั่งเล่นอยู่เฉยๆ แล้วก็ไม่ใช่มาใช้ให้เราทำให้ตลอด เพราะเราก็มีหน้าที่ มันต้องมีขอบเขตลำดับความสำคัญไม่ใช่มักใช้ตลอด
หรือเหตุอดีต
ผู้บริหารเขาคุยกับหัวหน้างานเก่าเรา ก็จะประมาณว่าเราไม่ทำงาน อยู่ที่นั่นจะทำงานเป็นหรอ
แต่ในมุมของเรา เขาใช้ให้เราทำในสิ่งที่ไม่มีอำนาจ ไม่เป็นไปตามระเบียบ เช่น
สั่งลงนามในเช็ค เราเป็นพนักงานระดับล่าง ต้องระดับหัวหน้าขึ้นไป หัวหน้า มี 4-5 คน เกรงใจคนอื่น แต่ไม่เกรงใจลูกน้อง พอบอกเอาระ้บียบให้ดู เกรี้ยวกราด บอกว่าไม่รู้ไม่เคยมีใครมาบอก ผู้บริหารสั่งใครก็ได้
สั่งทำเอกสาร ให้คนที่ต้องถูกตรวจสอบ ไปสั่ง คนที่มาคอยตรวจสอบ แล้วใครจะคานอำนาจกันได้
สั่งให้เอาคนที่วุฒิไม่ตรง มาทำงานให้ได้ (ตอนหลังคนที่วุฒไม่ตรงได้เข้ามา แต่เป็นโมฆะ ต้องออกไป แต◌่เราออกมาจากที่นั่นก่อน)
สั่งกีดกันไม่ให้รับสมัครคนมาแข่งเด็กเส้น
สั่งเอาข้อสอบมาให้เด็กเส้น คือมีกรรมการขอจากจังหวัด เค้าถอนตัว เปลี่ยนเป็นคนในแต่ น่าจะคุยส่วนตัวโดยตรงไหมให้รู้น้อยคน
สั่งให้ทำงานประเมินองค์กรคนเดียว เมคเอกสารการเงินเอง คนอื่นไม่รู้ ไม่เคยทำ ทำไม่เป็นไม่มีเวลามานั่งอ่าน ฯลฯ รู้สึกมีภัยคุกคามหาเรื่องใส่ตัว
ศักดินาสังคมทำงาน
ขอเล่าสถานการณ์ที่พบเจอ ในมุมของตัวเองว่า เหมือนถูกกำหนดศักดินาอยู่ใต้ฝ่าเท้าไหมคะ คนอื่นทำได้ แต่เราคนเดียวทำไม่ได้
ไม่ได้เก่งอะไร ไม่เท่าเทียมคนอื่น
1.มาทำงานไม่เกิน 9.00น. คนอื่นทำได้ ไม่มีใครว่า
แต่เราทำไม่ได้ โดนว่า สายต้องปรับปรุง ออกมาตรการเข้ม กะจับเราให้ได้ โดนไปเหมือนกัน ม◌ัวเดินชิลๆ
2.ไม่ออกพื้นที่ย่อยประชุมเฉพาะกลุ่ม แต่ระเบียบประชุมภาพรวม โดยใช้ตัวแทน เพราะกลุ่มย่อยเค้าก็ประชุม คือแบ่งงานกัน แล้วมาประสานงานกัน
เราไม่ได้ทำนอกกฎ = ไม่ทำงาน ทำไม่ตามระเบียบ ก็ต้องขอคนละครึ่งทาง เพิ่มงานเพิ่มขั้นตอนขอประชุมซ้ำอีกรอบกลุ่มย่อยจัดเราไปร่วม เดี๋ยวกลายประชุมแล้วประชุมอีก ตามใจแล้ว ก็ตามระเบียบด้วยด◌้วัย
3.รองเท้า ประธานฯบริห◌าร แต่ไม่ใช่เจ้าของเป็นตัวแทน ห้ามใส่รองเท้าที่เห็นนิ้วเท้า คนอื่นใส่ได้ด้
แต่เรา่ ใส◌่รองเท้าหัวโตปิดนิ้ว ก็ยังโดนว่า
4.มาตอนเช้าทำงานสวัสดีทักทาย เราไหว้แล้วไปคุยงานกัน ตั้งแต่ 8.30น.
แต่ผู้บริหารบอกเพื่อร่วมงานว่า เราไม่ไหว้
5.ตอนเลิกงาน คนอื่นใครใคร่กลับตามเวลา ก็กลับไป ใครจะกลับก่อนก็ต้องบอกกล่าว
ส่วนเรา กลับช้ากว่าเวลา ผู้บริหารบอกกับเพื่อนร่วมงานว่า เรากลับก็ไม่บอก แล้วเพื่อนร่วมงานยังบอกอีกว่า ทำงานไปเขาก็ไม่เห็นความดีหรอก ไม่ต้องไปสนใจ
หรืออาจจะเป็นเพราะ
เหตุการณ์ต่อหน้า ขณะที่โดนเรียกเข้าห้องผู้บริหารพร้อมลูกจ้างและพนักงานประจำรวม 4 คน
ลูกจ้างสัญญาจ้าง บอกต่อหน้าผู้บริหารว่า ไม่กล้ากับเราที่เป็นพนักงานประจำ เพราะตัวเองเป็นแค่ลูกจ้างสัญญาจ้าง กลัวน้องจะหาว่าจุกจิกจู้จี้หยุมหยิมเรื่องมาก
หรือว่าเราดูเป็นคนชอบข่มคนอื่น คนอื่นเห็นเราพนักงานประจำ ไม่กล้าใช้เรา ก็เลยต้องกดเราลงมาให้อยู่ในระดับล่างเป็นผู้รับใช้ทุกคน
หรือว่า ไม่กล้าใช้ ก็ไม่ใช่นะ คือ นั่งคนละโต๊ะข้างๆกับลูกจ้างชั่วคราว เราทำหน้าที่รับลงทะเบียน เขาทำหน้าที่วัดความดัน เขายังใช้ให้เราเอาเครื่องวัดความดันไปใส่ต้นแขนของคนที่มาวัดความดันเลย ก็ไม่ได้คิดอะไรมากนะคิดว่าช่วยๆกันได้ก็ช่วยย
แต่พอคนมาลงทะเบียน เราก็ทำหน้าที่ของเราก่อนนะ ไม่ใช่ว่ามานั่งเล่นอยู่เฉยๆ แล้วก็ไม่ใช่มาใช้ให้เราทำให้ตลอด เพราะเราก็มีหน้าที่ มันต้องมีขอบเขตลำดับความสำคัญไม่ใช่มักใช้ตลอด
หรือเหตุอดีต
ผู้บริหารเขาคุยกับหัวหน้างานเก่าเรา ก็จะประมาณว่าเราไม่ทำงาน อยู่ที่นั่นจะทำงานเป็นหรอ
แต่ในมุมของเรา เขาใช้ให้เราทำในสิ่งที่ไม่มีอำนาจ ไม่เป็นไปตามระเบียบ เช่น
สั่งลงนามในเช็ค เราเป็นพนักงานระดับล่าง ต้องระดับหัวหน้าขึ้นไป หัวหน้า มี 4-5 คน เกรงใจคนอื่น แต่ไม่เกรงใจลูกน้อง พอบอกเอาระ้บียบให้ดู เกรี้ยวกราด บอกว่าไม่รู้ไม่เคยมีใครมาบอก ผู้บริหารสั่งใครก็ได้
สั่งทำเอกสาร ให้คนที่ต้องถูกตรวจสอบ ไปสั่ง คนที่มาคอยตรวจสอบ แล้วใครจะคานอำนาจกันได้
สั่งให้เอาคนที่วุฒิไม่ตรง มาทำงานให้ได้ (ตอนหลังคนที่วุฒไม่ตรงได้เข้ามา แต่เป็นโมฆะ ต้องออกไป แต◌่เราออกมาจากที่นั่นก่อน)
สั่งกีดกันไม่ให้รับสมัครคนมาแข่งเด็กเส้น
สั่งเอาข้อสอบมาให้เด็กเส้น คือมีกรรมการขอจากจังหวัด เค้าถอนตัว เปลี่ยนเป็นคนในแต่ น่าจะคุยส่วนตัวโดยตรงไหมให้รู้น้อยคน
สั่งให้ทำงานประเมินองค์กรคนเดียว เมคเอกสารการเงินเอง คนอื่นไม่รู้ ไม่เคยทำ ทำไม่เป็นไม่มีเวลามานั่งอ่าน ฯลฯ รู้สึกมีภัยคุกคามหาเรื่องใส่ตัว