อยากระบายเรื่องในครอบครัวคะ

เรื่องเกิดแค่ว่าเราพูดเล่นพ◌่อแม่เราไปต่างจ.วแล้วเขาจะกลับมาพรุ่งนี้เราพูดเล่นว่าจะกลับมาทำไมยังไม่ให้กลับละพ่อกับแม่วีนเราละก็บอกเราว่าไปหาตังใช้เองไม่ต้องมาขอกูเราก็เลยพูดไปว่าเราพูดล้อเล่นเฉยๆเขาก็ไม่ฟังด่าเราว่าเราไม่มีงานเงินยังมาพูดจะกลับไปทำงานหาเงินให้เราเราเลยงงเราแค่พูเล่นจะด่าเราทำไมทีเขาพูดเล่นเเรงๆใส่เรายังไม่เคยเก็บมาคิดละทำไมเขาถึงเก็บมาคิดละด่าเราพอเราไม่คุยด้วยด่าเราว่าเราเป็นใบ้โง่เป็นเอ๋อคือไม่อยากคุยด้วยพอคุยด้วยเหมือนต้องคุยกังราชวงศืต้องเรียงคำทำให้ถูกใจเหนื่อยมากพ่อแม่แบบนี้ตอนสั้นเราไม่สบายเป็นไข้โทรไปขอตังด่าเราเฉยเราเลยความอารมขึ้นอารมบ้าเลยจัดการกินพาราไป20หลับไปวันเดียวตื่นมาทำไมกุไม่อยากเกิดมาทำเหมือนกุไม่มีจิตใจทำเหมือนคือจุดกลางโลกเอาแต่ใจทุกอย่างต้องตรงตามใจมันทำไมไม่มาทำเองเป็นควายหรอใครมีวิธีไหนแนะนำทียานอนหลับกินไป10เม้ดยังตื่นมาทำห่าไรไม่รู้กุอยากตายไม่อยากอยู่พี่กุเรียนเก่งกุเรียนไม่เก่งไม่สมควรได้อะไรเลยหรอทุกวันนี้กุพยามแค่ไหนไม่มีใครรู้รู้แต่ตอนกุไม่ทำงั้นไม่ต้องมาดูกุกุรำคานกุเหนื่อยทำตัวสันดานเลวสันดานยังไงกุก็ทำกลับเป็นับไม่ได้รับบทเป็นเหยื่อที่ถูกกุรังแกบ้ารึปล่าวเครียดเรื่องงานเอามาลงที่กุละกุปรึกษาใครได้บ้างไม่มีสักคนที่จะคอยรับฟังปัญหาใจเล็กๆนี้กุจะโทรหาเบอร์จิตกุก็ไม่กบ้ากลัวเขาคิดว่ากุบ้าเรื่องเล็กน้อยยังเอามาใส่ใจใครเคยมีประสบการคล้ายๆกันขอคำแนะนำในการปรับความรู้สึกทีคะ