เราคือผญ ธรรมดา หน้าตาขี้เหร่ คนนึงที่แค่มีฝันเล็กๆฝันเดียวในชีวิตคือการมีแฟน และได้อยู่กับแฟน แค่นั้นเลย ชีวิตนี้ไม่เคยต้องการอะไรอีกแล้ว จึงพยายามเล่นแชท เพื่อหาแฟนมาตลอดชีวิต เพราะชีวิตจริง ไม่มีใครเคยมาจีบ เพราะดำ ขี้เหร่ ผอมแห้งเป็นไม้กระดาน จน แถมไม่ได้เก่งหรือฉลาดอะไร มีดีแค่จริงใจ จนวันนึงเจอผู้ชายคนนึงที่เข้ามาจีบในแชท จนเราคิดว่าคนนี้แหละ คนสุดท้ายของชีวิตที่ตามหาแล้ว แต่เชื่อมะ ว่านี่คือผช ที่เหี้..ที่สุดเท่าที่เคยเจอมา ในแง่ของการทำร้ายจิตใจ เพราะมันไม่เคยทำร้ายร่างกาย มันไม่ได้มาหลอกเอาเงินหรือเอาอะไรจากเราทั้งนั้น แต่มันมาหลอกเอาหัวใจ และความรักที่จริงใจของเราไป
มันเป็นคนที่เนียนมาก เนียนทุกอย่าง แล้วคิดว่าตัวเองฉลาดมาก คนอื่นจับไม่ได้ไล่ไม่ทัน ทั้งที่จริง กูรู้ทันทุกอย่างค่ะ แต่แค่กูไม่พูด กูจะรอดูตอแห...ต่อไปเรื่อยๆ และมันก็ตอแห...มาได้นานมาก ส่วนเราก็โง่ให้มันหลอกต่อไปเรื่อยๆ เพราะเวลาเรารักใคร เราทุ่มเทหมดใจ และถอนตัวไม่ได้แล้ว เราเลยทุกข์ทรมานมาก ทั้งเจ็บ ทั้งเสียใจ ทั้งแค้น ที่ตัวเองยังทนอยู่ในนรกขุมนี้ ใจมันออกมาไม่ได้สักที ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจเต็มอกตั้งแต่วันแรกๆแล้ว ว่ามันเข้ามาหลอก และมันไม่เคยรักอะไรเราเลยสักนิด และมันก็ไม่มีทางเลือกเราด้วย
แค่มาบ่น ระบายเฉยๆ ไม่มีอะไร เพราะไม่ว่าใครจะแนะนำอะไรสักกี่ล้านคน แต่คนที่ไม่เจอกับตัวเอง ไม่มีทางเข้าใจหรอกว่าใจที่มันรักฝังลึกไปแล้ว มันออกมาไม่ได้แล้ว เราก็ยังคงวนเวียนให้มันหลอก ใจแตกสลาย พังทลายทุกวัน ร้องไห้ทุกวัน ไม่เคยมีวันไหนที่มีความสุขเลยตั้งแต่รู้จักมัน ผญ ที่ว่าตอแห.. ยังแพ้ผช ที่ตอแห...นะ เกิดมาเพิ่งเคยเจอผช ตอแห..มันแย่กว่าผญ มาก ไม่ว่าใครจะพูดยังไง หรือเราพยายามหาฟังข้อคิด คำคม ธรรมมะ มากมาย แต่มันก็ไม่เคยทำได้เลยสักนิด จนตอนนี้มันกัดกร่อนจิตใจจนเรากลายเป็นโรคซึมเศร้า แพนิค และอีกหลายโรคตามมา เพราะเครียดจนใจสั่น กินไม่ได้นอนไม่หลับ เสียสุขภาพกาย จนผอมเหมือนผี ยิ่งกว่าเดิมอีก สภาพจิตใจนี่โคตรแย่กว่าร่างกายหลายล้านเท่า จนคิดอยากฆตต หลายครั้ง แต่ก็ยังไม่กล้า เพราะกลัวบาป กลัวเจ็บ ไม่รู้จะมีใครบนโลกที่กำลังเผชิญชะตามกรรมเดียวกับเราบ้างไหม แต่ก็คงไม่มีใครโง่แบบเรา ที่รู้ว่ามันเข้ามาหลอก ก็ยังจะอยู่ยอมให้มันหลอก ทั้งๆที่โคตรไร้ตัวตน ไม่เคยทักหา ไม่เคยโทรหา สมเพชตัวเองมาก ว่าตัวเองไร้ค่าได้ขนาดนี้เลยหรอวะ แต่ก็นะ เราเลือกเองที่จะยังอยู่ตรงนี้ เพราะถ้าใจมันออกมาไม่ได้ มันก็ทำไรไม่ได้ นอกจากยอมรับชะตากรรมนี้ต่อไปจนตาย ถึงตายไป มันก็บอกว่ามันไม่มางานศพหรอกนะ และมันคงดีใจที่เราตายๆไปสะ จะได้หลุดพ้นจากชีวิตมันสักที
เมื่อโดนหลอกแต่ใจยังออกมาไม่ได้ โคตรทรมาน
มันเป็นคนที่เนียนมาก เนียนทุกอย่าง แล้วคิดว่าตัวเองฉลาดมาก คนอื่นจับไม่ได้ไล่ไม่ทัน ทั้งที่จริง กูรู้ทันทุกอย่างค่ะ แต่แค่กูไม่พูด กูจะรอดูตอแห...ต่อไปเรื่อยๆ และมันก็ตอแห...มาได้นานมาก ส่วนเราก็โง่ให้มันหลอกต่อไปเรื่อยๆ เพราะเวลาเรารักใคร เราทุ่มเทหมดใจ และถอนตัวไม่ได้แล้ว เราเลยทุกข์ทรมานมาก ทั้งเจ็บ ทั้งเสียใจ ทั้งแค้น ที่ตัวเองยังทนอยู่ในนรกขุมนี้ ใจมันออกมาไม่ได้สักที ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจเต็มอกตั้งแต่วันแรกๆแล้ว ว่ามันเข้ามาหลอก และมันไม่เคยรักอะไรเราเลยสักนิด และมันก็ไม่มีทางเลือกเราด้วย
แค่มาบ่น ระบายเฉยๆ ไม่มีอะไร เพราะไม่ว่าใครจะแนะนำอะไรสักกี่ล้านคน แต่คนที่ไม่เจอกับตัวเอง ไม่มีทางเข้าใจหรอกว่าใจที่มันรักฝังลึกไปแล้ว มันออกมาไม่ได้แล้ว เราก็ยังคงวนเวียนให้มันหลอก ใจแตกสลาย พังทลายทุกวัน ร้องไห้ทุกวัน ไม่เคยมีวันไหนที่มีความสุขเลยตั้งแต่รู้จักมัน ผญ ที่ว่าตอแห.. ยังแพ้ผช ที่ตอแห...นะ เกิดมาเพิ่งเคยเจอผช ตอแห..มันแย่กว่าผญ มาก ไม่ว่าใครจะพูดยังไง หรือเราพยายามหาฟังข้อคิด คำคม ธรรมมะ มากมาย แต่มันก็ไม่เคยทำได้เลยสักนิด จนตอนนี้มันกัดกร่อนจิตใจจนเรากลายเป็นโรคซึมเศร้า แพนิค และอีกหลายโรคตามมา เพราะเครียดจนใจสั่น กินไม่ได้นอนไม่หลับ เสียสุขภาพกาย จนผอมเหมือนผี ยิ่งกว่าเดิมอีก สภาพจิตใจนี่โคตรแย่กว่าร่างกายหลายล้านเท่า จนคิดอยากฆตต หลายครั้ง แต่ก็ยังไม่กล้า เพราะกลัวบาป กลัวเจ็บ ไม่รู้จะมีใครบนโลกที่กำลังเผชิญชะตามกรรมเดียวกับเราบ้างไหม แต่ก็คงไม่มีใครโง่แบบเรา ที่รู้ว่ามันเข้ามาหลอก ก็ยังจะอยู่ยอมให้มันหลอก ทั้งๆที่โคตรไร้ตัวตน ไม่เคยทักหา ไม่เคยโทรหา สมเพชตัวเองมาก ว่าตัวเองไร้ค่าได้ขนาดนี้เลยหรอวะ แต่ก็นะ เราเลือกเองที่จะยังอยู่ตรงนี้ เพราะถ้าใจมันออกมาไม่ได้ มันก็ทำไรไม่ได้ นอกจากยอมรับชะตากรรมนี้ต่อไปจนตาย ถึงตายไป มันก็บอกว่ามันไม่มางานศพหรอกนะ และมันคงดีใจที่เราตายๆไปสะ จะได้หลุดพ้นจากชีวิตมันสักที