คนบ้านนอกชอบหยวนๆ ไม่มองหลักความถูกต้อง

เรื่องมีอยู่ว่ามีป้าแถวบ้านทำทีมาช่วยงานที่บ้านเราที่บ้านนอก ซึ่งมาช่วยจริงๆ พอจบว่าป้าเดินมาหาเราบอกว่า นี่ร่มป้าที่หายไปป้าหาจนเจอแล้ว ตอนนั้นเรายุ่งๆไม่ทันได้มองเลยเออออไป สุดท้ายเวลาผ่านไปอาทิตย์กว่า แม่เราตามหาร่มอันนั้น เราจึงอ๋อว่าแท้จริงแล้วไม่ใช่ร่มของเขา แต่เป็นของเรา เราโกรธมากเลยจะไปตามเอาคืน แต่พ่อแม่เรามองว่าไม่อยากมีปัญหาเพราะคนญาติๆหันกลัวมองหน้ากันไม่ติด ซึ่งเรามีหลักฐานพร้อมรูปพร้อม แค่ต้องการร่มคืน ราคาร่มไม่แพงหรอกแต่มันเจ็บใจที่มาทำสนิทแล้วสุดท้ายขโมยของหน้าตาเฉย ที่เราอยากได้คืนไม่ใช่งกหรืออะไรนะ แต่มันต้องสั่งสอนคนแบบนี้ว่าอย่าไปทำกีบใครอีก คนรุ่นพ่อรุ่นแม่เรากลับยอมไปง่ายๆเพียงเพราะเขามาช่วยงานไม่ได้ให้เงิน เรามองว่าถ้ามาขอดีๆไม่ขโมยจะดีกว่าไหม หรือเราใจร้ายเกินไป