เบื่อแม่ในวันสงกรานต์

คืองี้ค่ะ เราทำงานอยู่ที่บ้านแล้วพ่อแม่ทำงานที่ต่างจังหวัดพ่อเลี้ยงแม่จริงนะคะแล้วเค้ามีลูกกันแล้วอยู่คนละเขตเลยในจังหวัดเดียวกันทำให้เราลาออกจากงานที่แรกมาที่อยู่ปัจุจุบัน แต่ปัญหาคือช่วงเทศกาลกลับมาบ้านทีไรเราแทบไม่เคยมีความสุข เพราะแม้จะเอาบ่นๆๆๆ ห้องรกเพราะเอกสารงานก็บ่น ห้องนอนมีกลิ่นขนมก็บ่นแค่เปิดห้องต่างก็หายแล้ว  ขนาดเรื่องธรรมชาติอย่างผมร่วงก็บ่นแค่จะกินน้ำอัดลมสักแก้วยังบ่น ทีค่าเลี้ยงดูน้องแทบไม่ออก ส่งแต่ของเล่นในน้องค่ากับข้าวค่าขนมไม่ต้องกินเลยมั้ง อายุพึ่ง20เหมือนมีลูกอ่อนอ่ะ จบเลยอ่ะความสุขวัยรุ่นอยากไปเที่ยว อยากกลับบ้านเกิดในช่วงสงกรานต์บ้างอ่ะ เผื่อถามทำไมไม่ขี่รถกลับ อยู่ในจังหวัดเดียวกัน ห่างกันราวๆ100โลแถมเป็นเส้นทางที่ต้องผ่านแบบป่าเขาไม่มีไฟเกือบ30โลแถมเป็นช่วงทางที่มีการดักปล้นอีก มอเตอร์ไซค์ไปไม่ได้เลยถ้าพวกเขาไม่กลับมาอย่างก็ยังเป่าสระลมเล่นน้ำกับน้องเหมือนตัวเองเป็นเด็กได้อีกครั้งจริงๆ แต่ถ้าใครบอกเดี๋ยวไม่มีเสียงบ่นจะคิดถึง ไม่คิดถึงค่ะ ไม่เลยไม่ได้ผูกพันขนาดจะมาคิดถึงให้พูดเลยว่าเป็นคนเลวแม่ไม่ได้เลี้ยงดูได้อ.3แม่หนีไปมาสามีใหม่หลายคนละมาแค่คนนี้แหละที่มีน้อง