เวลาคิดถึงบ้านมากๆต้องทำไง

บ้านเกิดเราอยู่จ.นครศรีธรรมราช
พอเริ่มโตเราก็ต้องย้ายมาเรียนที่จ.สุรินทร์
ความรุ้สึกตอนนี้คืออยากกลับบ้านมาก อยากกอดอยากหอมแก้ม อยากได้กำลังใจจากพ่อแม่
คิดถึงใจจะขาด เราหวังว่าจะได้กลับบ้านในช่วงสงกรานต์ แต่มันก้อมีโรคระบาด โควิด-19 จึงกลับบ้านไม่ได้  คิดดูดิ้ คนที่หวังอะไรมากๆแล้วผิดหวังอ่ะความรุ้สึกตะเปนยังไง  จะกลับบ้านก็กลับม่ด้
ได้แต่แอบนอนร้องไห้ บอกใครเขาก็ไม่เคยสนใจเราเหมือนแม่เฒ่าเลย  เวลาแกโทรมาเราจะตัดสายตลอด เรากลัวเราร้องไห้เวลาคุยกัน มันคิดถึงมากน่ะเว้ย  เราควรทำยังไงดี ไม่อยากคิดฟุ้งซ่าน //น้ำตาไหล