เรื่องเกิดขึ้นสด ๆ ร้อน ๆ เลยครับ คือกำลังจะทักไปเม้าท์เพื่อนกับอีกคนตามปกติ ฟีลแบบบ่น ๆ ขำ ๆ
ไม่ได้แรงอะไร แต่ก็เป็นเรื่องที่ไม่ควรหลุดไปถึงเจ้าตัว
ตอนนั้นพิมพ์ยาวเลยครับ ใส่อารมณ์เต็มที่ ทั้งบ่น ทั้งแซว ตามประสาคนสนิท แล้วก็กดส่งแบบไม่ได้คิดอะไร
ผ่านไปไม่ถึง 5 วินาที ความรู้สึกแปลก ๆ มันแว้บขึ้นมา เลยกดกลับไปดูชื่อแชทอีกรอบ
แล้วก็…ใช่ครับ ส่งผิด ส่งไปหาคนที่เรากำลังเม้าท์ตรง ๆ เลย
ตอนนั้นใจตกไปอยู่ที่พื้น มือเย็นไปหมด ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่จ้องหน้าจอแบบนิ่ง ๆ
พยายามกดลบก็ไม่ทันแล้ว เพราะอีกฝ่ายอ่านไปเรียบร้อย แถมขึ้น “กำลังพิมพ์…” อีกต่างหาก
วินาทีนั้นคือคิดอะไรไม่ออกจริง ๆ จะขอโทษก็ไม่รู้จะเริ่มยังไง จะเล่นมุกก็ไม่ลง
สุดท้ายก็พิมพ์ไปตรง ๆ ว่า “เมื่อกี้ส่งผิดนะ จริง ๆ จะส่งให้อีกคน” พร้อมกับขอโทษยาวเหยียด
อีกฝั่งเงียบไปพักนึง แล้วตอบกลับมาสั้น ๆ ว่า “อ๋อ ไม่เป็นไร 555”
แต่คำว่า 555 นี่แหละ มันไม่ได้ทำให้สบายใจขึ้นเลยครับ 😅
ตั้งแต่นั้นมาคือหลอนทุกครั้งก่อนกดส่ง ต้องเช็กชื่อแชทอย่างน้อย 2 รอบตลอด
เป็นอีกหนึ่งบทเรียนชีวิตที่จำขึ้นใจแบบไม่ต้องมีใครสอนเลยจริง ๆ
เผลอทักไลน์ผิดคนเต็ม ๆ จากจะเม้าท์เพื่อน กลายเป็นส่งถึงเจ้าตัวตรง ๆ แบบกู้โลกไม่ทัน
ไม่ได้แรงอะไร แต่ก็เป็นเรื่องที่ไม่ควรหลุดไปถึงเจ้าตัว
ตอนนั้นพิมพ์ยาวเลยครับ ใส่อารมณ์เต็มที่ ทั้งบ่น ทั้งแซว ตามประสาคนสนิท แล้วก็กดส่งแบบไม่ได้คิดอะไร
ผ่านไปไม่ถึง 5 วินาที ความรู้สึกแปลก ๆ มันแว้บขึ้นมา เลยกดกลับไปดูชื่อแชทอีกรอบ
แล้วก็…ใช่ครับ ส่งผิด ส่งไปหาคนที่เรากำลังเม้าท์ตรง ๆ เลย
ตอนนั้นใจตกไปอยู่ที่พื้น มือเย็นไปหมด ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่จ้องหน้าจอแบบนิ่ง ๆ
พยายามกดลบก็ไม่ทันแล้ว เพราะอีกฝ่ายอ่านไปเรียบร้อย แถมขึ้น “กำลังพิมพ์…” อีกต่างหาก
วินาทีนั้นคือคิดอะไรไม่ออกจริง ๆ จะขอโทษก็ไม่รู้จะเริ่มยังไง จะเล่นมุกก็ไม่ลง
สุดท้ายก็พิมพ์ไปตรง ๆ ว่า “เมื่อกี้ส่งผิดนะ จริง ๆ จะส่งให้อีกคน” พร้อมกับขอโทษยาวเหยียด
อีกฝั่งเงียบไปพักนึง แล้วตอบกลับมาสั้น ๆ ว่า “อ๋อ ไม่เป็นไร 555”
แต่คำว่า 555 นี่แหละ มันไม่ได้ทำให้สบายใจขึ้นเลยครับ 😅
ตั้งแต่นั้นมาคือหลอนทุกครั้งก่อนกดส่ง ต้องเช็กชื่อแชทอย่างน้อย 2 รอบตลอด
เป็นอีกหนึ่งบทเรียนชีวิตที่จำขึ้นใจแบบไม่ต้องมีใครสอนเลยจริง ๆ