ไม่มีอะไรแค่อยากระบายเฉยๆ

เพื่อนผมมันบอกตลอดนะว่า บาสคือชีวิตจิตใจกู กูรักบาสเล่นทั้งชีวิตยังได้ แต่สิ่งที่ผมเห็นทุกๆวันคือแบบมีลูกบาสแต่ก็ไม่เคยดูแลรักษา ขนาดยืมลูกบาสผมไปยังไม่รักษาเลย ทำหายด้วย 3รอบละ และเอาแต่พูดถูกคนแต่อ่อนกว่าว่ากากผมก็ด้วย เขาจะเป็นคนที่ไม่มีลูกบาสเป็นของตัวเองผมจะชอบซื้อมาให้ทุกคนเล่นด้วยกันสนุกๆ แต่คือแบบโดดแบบนี้ทุกวันอะมันก็รู้สึกว่า ซื้อบาสมาให้เขาเล่นแล้วก็โดนด้อยค่าว่ากากไก่ก็ไก่ และประโยชน์เด็ดที่ตำได้ขึ้นใจ "ไก่ยังไงก็ยังเป็นไก่จนวันค่ำ ไม่มีวันหงได้หรอก" จากที่โดนมา2ปี ผมก็ไม่ได้เก่งอะไรเลยนอกจากเบสิคที่เคยซ้อมกับโค้ชมา แต่เพื่อนผมมันเป็นบาสเย็นที่ท็อกซิกมาก ไม่ได้เล่นแรงแต่เน้นสกิวปาก แต่มันก็เก่งอะ ผมสู้ไม่ได้จริงๆ

ในวันที่มันแข่งบาสแพ้มาผมก็ปลอมไม่เคยซ้ำช่วยตลอด รองเท้าก็หามาให้ประทานทุกอย่างมาให้ จนตัวเองลำบากมากตอนนั้น ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเพื่ออะไร

พดขึ้นช่วงม.4มา ชนะบาสใน รร. ได้ที่1มา มันก็พูดนะสำเสร้จความฝันละ..แข่งได้ที่1 บาสแม้งน่าเบื่อวะ

คือนี้เราก็ไม่เข้าใจอะ พฤติกรรมของคนที่บอกว่าชอบบาสรักบาสมาก เพิ่งรู้


อันนี้ยังไม่หมด ขี้เกียจพิมพ์ต่อเฉยๆ