..กระทู้ก่อนหน้านี้ เล่าสั้น และลบไปแล้วค่ะ..
ก่อนอื่นต้องขอเล่าก่อนค่ะว่า เราเป็นลูกฝาแฝด ที่พ่อแม่แยกกันตอนยังเด็ก จากที่เคยฟังญาติๆเล่าให้ฟังคือ แม่ไม่ได้ใส่ลูกค่ะ ไม่มีเงินเลี้ยง แต่อยากให้เราอยู่ด้วย คือแย้งกันเลี้ยงดูค่ะ เคยจะเอาแค่พี่สาวเราไป จนไปจบที่ พ่อได้สิทธิ์เลี้ยงดูเราทั้งคู่ค่ะ
เท่าที่จำความได้เราอยู่แถวกทม. เพราะว่าญาติๆ รวมถึงพ่อและแม่เลี้ยงทำงานใกล้ๆกันที่นั่น เราเลยได้เรียนที่นั่นค่ะ จ.ศ.จะอยู่กับป้า1(พี่สาวพ่อ) เพื่อไปรร. เสาร์อาทิตย์ อยู่กับพ่อ ก็ใช้ชีวิตเหมือนเด็กปกติทั่วไป (มีช่วงนึงพ่อเริ่มป่วย ไปรพ.บ่อย) จนเหตุการณ์น้ำท่วมปี54 เลยได้กลับมาอยู่ต่างจังหวัด แต่มาอยู่กับป้า2(พี่สาวอีกคน) อยู่จนโตเลยค่ะ (เรียกลุงป้าว่าพ่อแม่มาจนทุกวันนี้) เรามาเริ่มเรียนป.1 เทอมสอง อยู่ที่นี่ พ่อจะกลับมาช่วงเทศกาล โทรคุยกันบ้าง แต่เราจะไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่ เพราะอยู่กับป้าจนสนิทคุ้นเคยกว่าไปแล้ว จนช่วงป.3 ป.4 (จำไม่ได้) มีช่วงนึงพ่อป่วยหนัก เข้ารพ. จำได้ว่าเลิกเรียนกลับมา ป้าเก็บเสื้อผ้าไว้ให้บอกพ่อเข้ารพ.ให้ไปหาเลย พอได้เจอพ่อ ก็มีป้าๆเล่าว่า พ่อเกือบไม่รอด เพราะไม่ยอมใส่สายช่วยค่ะ แต่พอบอกว่าลูกจะมาหา ก็ยอม แล้วอยู่มาได้ทุกวันนี้ค่ะ ซึ่งในทุกๆเหตุการณ์จะมีแม่เลี้ยงมาโดยตลอดค่ะ (ไม่แน่ใจกว่ามาเจอกับพ่อตอนไหน)
.
เหตุการณ์ที่ทำให้เกิดหัวข้อกระทู้อยู่ตรงนี้ค่ะ คือช่วงเราอยู่ม.ปลายก็ได้เริ่มสร้างบ้านไว้ใกล้บ้านป้า เราก็มานอนที่บ้านประจำ แต่จะใช้ชีวิตอยู่บ้านป้า2ค่ะ พอตอนสักม.5 แม่เลี้ยงก็ป่วยได้เข้าผ่าตัด เป็นจังหวะที่จะกลับมาบ้าน เลยจำเป็นต้องออกจากงานมาอยู่บ้านด้วยกัน เปิดร้านของชำเล็กๆ + ขายก๋วยเตี๋ยว
การใช้ชีวิตช่วงแรก เหมือนเราต้องมาอยู่บ้านนี้ถาวร รู้สึกต้องปรับตัวกันใหม่ แรกๆก็ทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ว่าต้องหยิบจับอะไร เพราะกิจวัตรมันเปลี่ยน จนมันค่อนก็กลายเป็นความอึดอัด แม่เลี้ยงบ่นว่า เราไม่ช่วยแกทำอะไรเลย แต่แกไม่เคยขอให้ช่วย บางทีถามก็ทำเชิงรำคาญ หงุดหงิดใส่ เป็นงี้มาเรื่อยๆ บางวันดีวันร้าย บ่นกับป้าก็บอกให้อดทนไปก่อน แกก็เป็นงี้อย่าใส่ใจ เราสองคนเลยยอมๆ และค่อยมาระบายด้วยกัน แต่แกจะมีความคิดที่ไม่ค่อยดีค่ะ มีปัญหากับลูกค้า ก็ด่า บ่นใส่เรา นินทาคนอื่นบ้าง ทะเลาะกับป้าๆญาติฝั่งพ่อบ่อยๆ ชอบติเพื่อ.... ไม่มีใครทำถูกใจแกเลย คือเป็นพลังลบมากๆค่ะ บางวันเราไปช่วยงานที่สวนผัก แกก็บ่นเรา เวลาสอนเราทำอะไรก็จะทำเหมือนไม่เต็มใจ ขอออกตัวก่อนนะคะว่า เราไม่ได้ปิดกั้นการที่ใครจะมาสอนอะไรเลยนะคะ จนมีเหตุการณ์ที่แกบ่นว่า เราตื่นสาย ไม่ช่วยทำอะไร ไม่เฝ้าร้าน กว่าจะออกมา แค่จับไม้กวาดแปปๆ เรื่องคือแกจะใส่บาตรค่ะ เราออกมาหน้าบ้าน เห็นแกกำลังทำก๋วยเตี๋ยวไปใส่บาตร พอแกทำเสร็จก็ไปอาบน้ำ ก็สักพักใหญ่ๆ จนเราเห็นพระผ่านไป(บ้านเราห่างจากถนนหลักค่ะ อยู่หลังบ้านป้า2มาอีก) แกก็รีบ จนต้องขับมอไซต์ตามพระไป กลับมาด้วยท่าทางอารมณ์ไม่ดี สารภาพว่า เราตื่น 6 โมงค่ะ ซึ่งก่อนหน้า เราตื่นตี5 ครึ่งมาตลอด ตื่น 6 โมง ช่วงเรียนหนักๆมีฝึกสอน แล้วรู้สึกว่า ตื่นเช้าก็ไม่มีอะไรทำ ซึ่งก็พูดไม่หยุด กินข้าวอยู่กันพร้อมหน้าก็พูดขึ้นมาอีก จนเราต้องตอบกลับไป ก็ถือว่ามีปากเสียงค่ะ พ่อก็ไม่มีท่าทีอะไร เป็นคนกลางซะมากกว่า หลังจากที่เหมือนเราปรับตัวได้แล้ว คิดว่าจะลงตัว สงบๆ เหมือนบ้านมันสั่นคลอนอีกแล้ว ประจวบกับแกมีปากเสียงกับคนอื่นตลอด ชอบแขวะป้า2(คงเพราะเราสนิท) และมีปัญหากับพี่ๆของพ่อคนอื่นๆอีกบ่อยครั้ง ช่วงนี้ปิดเทอม เราจะตื่นก่อน6 ช่วยป้า2 เลี้ยงวัวเช้าเย็นตลอด เหมือนตอนยังอยู๋บ้านเดียวกัน ส่วนพี่สาวจะล้างจานและช่วยแม่ทำกับข้าวอยู่ที่บ้าน เป็นงี้มาสักเกือบสองสัปดาห์มาโดยตลอด จนวันนี้ ก็เหมือนลูปเดิมกลับมาค่ะ เช้ามา เราตื่สัก 5.50 รีบไปช่วยป้า2 แกก็บอกจะทำกับข้าวไว้แล้วไปสวน พี่สาวเลยถามว่า จะกินข้าวก่อนไหม แกก็ตอบเชิงอารมณ์ไม่ดีว่า กินข้าวก่อนก็จะสายอีก พอใครถามว่าจะไปไหน แกก็ตอบไม่ดีทำนองว่า โอ้ย มีงานการให้ทำเยอะแยะ แกจะชอบประชดใส่คนอื่นค่ะ ต่อให้คนอื่นหวังดี กลับมาสายๆ แกก็มาบ่นหลานคนเล็ก(หลานป้า2ค่ะ) เป็นหลานเราค่ะ สนิทกันมาก เพราะก็เลี้ยงมาตั้งแต่เด็กอยู่บ้านเดียวกันมาก่อน อ๋อ พ่อก็หาหมอประจำ 3วัน/สัปดาห์ค่ะ
ขอแชร์มุมมอง Mindset(ทัศนคติ)เชิงลบค่ะ โทษทุกอย่างก่อน ไม่ค่อยยอมรับความหวังดีใคร เช่น เราเห็นแกสั่งครีมออนไลน์ของก๊อปมาใช้ เราก็แนะนำ และสั่งแบรนด์ดีๆมาให้ใช้ ก็ไม่ใช่ และสั่งมาเยอะๆ โปรแถมเอยใด ของเรายังค้างโต๊ะแป้งอยู่เลย แล้วมาบอก ก็ไม่ได้ออกไปไหน มีครั้งหนึ่งที่พูดเรื่องตอนมี ป้า2 พ่อ แม่เลี้ยง เราสองคน ก็ตวาดเสียงดังขึ้นมาจนเราตกใจ เหมือนแกโดนรุมทางคำพูดว่าสั่งเยอะค่ะ(พ่อูดเชิงบ่น) หรือ ป้า2 บอกว่าแดดร้อนนะ ไปทำสวน หรือว่า ไม่มากินข้าว แกก็บอก โตแล้ว ไม่ต้องมาลำบากด้วยหรอก หรือเวลาก็ไม่พอใคร ก็ไม่ไปบอกเจ้าตัวนะคะ แต่มาบ่นกับเรา จนเรารู้สึกโดนดูดพลังไปมาก กับข้าวจากบ้านอื่น แกก็ติ ไม่ถูกปาก แต่ถ้าเป็นแก ไม่รู้ก็ไม่ผิด ดึงทางไม่พอใจไปก่อน
เราสองคนก็เรียนอยู่ อีก1ปีก็จบแล้วค่ะ ค่าใช้จ่ายเริ่มเยอะ แต่พยายามขอตังค์พ่อให้น้อย บางทีขอแค่ครึ่งของรายจ่ายนะคะ พ่อจะบอกว่า มีอะไรจะต้องจ่ายก็บอก (เราสองคน
แต่เราเกรงใจสุดๆ แม่แกก็เคยบ่นด้วยว่า บ้านอื่นลูกเขาเรียนจบก็สบายละ เหลือแต่เรา รอเราสองคนเรียนจบแกก็จะไม่ทำสวนหรืออะไรแล้วค่ะ ทั้งที่ตอนนี้เราก็แทบคลานสุดๆ มีได้ทำงานพาร์ทไทม์ตอนปี 1 ได้เงินมาก้อนนึง บรรเทาค่าใช้จ่ายไปเยอะ ค่าหอค่าเทอม ปี2 แกไม่ให้ทำค่ะ ก็กู้กยศ.(ค่าครองชีพ)บ้าง พ่อออกช่วยบ้าง แกไม่อยากให้กู้ค่าเทอมกลัวจะเยอะ พอจบปี 3 (ล่าสุดเลยค่ะ) ขอทำพาร์ทไทม์ พ่อก็บอก ไม่ต้องทำหรอก เดี๋ยวพ่อขายก๋วยเตี๋ยว เราก็ไปสอบถามหาที่ทำไว้ แต่ก็ไม่ลงตัว เลยได้มาอยู่บ้านค่ะ (ถูกใจพ่อเลยล่ะ) แกห่วงเราเกินไปมั้ยคะ จนมาเจอเหตุข้างต้นค่ะ เราอยากทำอะไรหาตังค์มากค่ะ แต่ตอนนี้ก็ทำ TikTok Affiliate ได้บ้างเล็กน้อยค่ะ พี่สาว(ลูกป้า2) แนะนำมา ซึ่งเราก็ไม่ค่อยมีเวลาส่วนตัวเลยค่ะ ต้องนอนเร็วเพื่อจะตื่นเช้า ทำกับข้าวเอย ขายของมันก็ไม่สนุกค่ะ(ตอนอยู่กับป้า2 แกก็ขายของชำ จนพ่อมา แกก็ปิดร้านไป) แถมวันดีคืนดี ต้องมาเจอแม่อารมณ์ร้ายใส่
ขอเคลมนะคะว่า เราทั้งคู่เป็นเด็กดีมาตลอด ไม่เคยทำอะไรเสียหาย หรือเดือดร้อนที่บ้านเลย มีช่วงหลังที่อยู่บ้านแล้วจะอารมณ์เสียบ่อยๆ ด้วยปัจจัยหลายอย่าง เลยทำให้ร่าเริงแค่กับหมาและเด็กเล็กค่ะ
เราสนิทกับบ้านป้า2มากๆค่ะ คือตอนเราเกิดแรกๆ ก็มีเลี้ยงดูแลมาตลอดเลย เราเลยจะเล่าอะไรๆให้แกฟังมากกว่า ผ่อนคลายมากว่า ต่างกับพ่อแม่บ้านนี้ ที่เหมือนเรามาอยู่กันตอนเราโต เลยเข้ากันยากนิดนึง รู้สึกเหมือนอะไรๆในบ้านแตะต้องไมไ่ด้ เพราะเราไม่ได้ปลูกสร้างมา (สีม่านห้องยังไม่ได้เลือกเองเลยค่ะ ชมพูจ๋าาา)
สรุปคือ ในฐานะลูกฝดสองคน ที่พ่อป่วย ไม่แข็งแรง แม่เลี้ยงที่ทัศคติเชิงลบส่วนใหญ่ ใกล้เรียนจบ ใกล้ถึงวัยที่ต้องทำงาน ต้องรอสอบ (ช่วงปีนี้ เสียหมาที่เป็นเหมือนน้องสาวน้องชายไป 2 ตัวค่ะ อารมณ์เลยจะแย่ไปอีก เพราะเรารักมาก และได้พวกเขาฮีลใจทุกครั้ง)
ขอจบเท่านี้ก่อนนะคะ อาจจะบอกเล่าดีเทลไม่ครบบ้าง ขาดเกินตกหล่นไป ก็ขอบคุณที่อ่านจบนะคะ กลัวเรื่องมันจะละเอียดเกิน แต่หวังว่าจะยังอยู่ลู่เรื่องราวให้เข้าใจได้นะคะ
จากเรื่องที่เราแชร์ พี่ๆทุกคนคิดเห็นอย่างไรบ้างคะ
แนะนำ ตักเตือน ได้หมดเลยค่ะ รับฟังทุกความเห็น ขอไม่แรงกับใจมากนะคะ ขอบคุณค่ะ
ขออนุญาตแชร์แค่พื้นที่นี้ ไม่เผยแพร่ที่อื่นนะคะ // มือใหม่เขียนกระทู้ค่ะ
แชร์ประสบการณ์การมี "แม่เลี้ยง"
ก่อนอื่นต้องขอเล่าก่อนค่ะว่า เราเป็นลูกฝาแฝด ที่พ่อแม่แยกกันตอนยังเด็ก จากที่เคยฟังญาติๆเล่าให้ฟังคือ แม่ไม่ได้ใส่ลูกค่ะ ไม่มีเงินเลี้ยง แต่อยากให้เราอยู่ด้วย คือแย้งกันเลี้ยงดูค่ะ เคยจะเอาแค่พี่สาวเราไป จนไปจบที่ พ่อได้สิทธิ์เลี้ยงดูเราทั้งคู่ค่ะ
เท่าที่จำความได้เราอยู่แถวกทม. เพราะว่าญาติๆ รวมถึงพ่อและแม่เลี้ยงทำงานใกล้ๆกันที่นั่น เราเลยได้เรียนที่นั่นค่ะ จ.ศ.จะอยู่กับป้า1(พี่สาวพ่อ) เพื่อไปรร. เสาร์อาทิตย์ อยู่กับพ่อ ก็ใช้ชีวิตเหมือนเด็กปกติทั่วไป (มีช่วงนึงพ่อเริ่มป่วย ไปรพ.บ่อย) จนเหตุการณ์น้ำท่วมปี54 เลยได้กลับมาอยู่ต่างจังหวัด แต่มาอยู่กับป้า2(พี่สาวอีกคน) อยู่จนโตเลยค่ะ (เรียกลุงป้าว่าพ่อแม่มาจนทุกวันนี้) เรามาเริ่มเรียนป.1 เทอมสอง อยู่ที่นี่ พ่อจะกลับมาช่วงเทศกาล โทรคุยกันบ้าง แต่เราจะไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่ เพราะอยู่กับป้าจนสนิทคุ้นเคยกว่าไปแล้ว จนช่วงป.3 ป.4 (จำไม่ได้) มีช่วงนึงพ่อป่วยหนัก เข้ารพ. จำได้ว่าเลิกเรียนกลับมา ป้าเก็บเสื้อผ้าไว้ให้บอกพ่อเข้ารพ.ให้ไปหาเลย พอได้เจอพ่อ ก็มีป้าๆเล่าว่า พ่อเกือบไม่รอด เพราะไม่ยอมใส่สายช่วยค่ะ แต่พอบอกว่าลูกจะมาหา ก็ยอม แล้วอยู่มาได้ทุกวันนี้ค่ะ ซึ่งในทุกๆเหตุการณ์จะมีแม่เลี้ยงมาโดยตลอดค่ะ (ไม่แน่ใจกว่ามาเจอกับพ่อตอนไหน)
.
เหตุการณ์ที่ทำให้เกิดหัวข้อกระทู้อยู่ตรงนี้ค่ะ คือช่วงเราอยู่ม.ปลายก็ได้เริ่มสร้างบ้านไว้ใกล้บ้านป้า เราก็มานอนที่บ้านประจำ แต่จะใช้ชีวิตอยู่บ้านป้า2ค่ะ พอตอนสักม.5 แม่เลี้ยงก็ป่วยได้เข้าผ่าตัด เป็นจังหวะที่จะกลับมาบ้าน เลยจำเป็นต้องออกจากงานมาอยู่บ้านด้วยกัน เปิดร้านของชำเล็กๆ + ขายก๋วยเตี๋ยว
การใช้ชีวิตช่วงแรก เหมือนเราต้องมาอยู่บ้านนี้ถาวร รู้สึกต้องปรับตัวกันใหม่ แรกๆก็ทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ว่าต้องหยิบจับอะไร เพราะกิจวัตรมันเปลี่ยน จนมันค่อนก็กลายเป็นความอึดอัด แม่เลี้ยงบ่นว่า เราไม่ช่วยแกทำอะไรเลย แต่แกไม่เคยขอให้ช่วย บางทีถามก็ทำเชิงรำคาญ หงุดหงิดใส่ เป็นงี้มาเรื่อยๆ บางวันดีวันร้าย บ่นกับป้าก็บอกให้อดทนไปก่อน แกก็เป็นงี้อย่าใส่ใจ เราสองคนเลยยอมๆ และค่อยมาระบายด้วยกัน แต่แกจะมีความคิดที่ไม่ค่อยดีค่ะ มีปัญหากับลูกค้า ก็ด่า บ่นใส่เรา นินทาคนอื่นบ้าง ทะเลาะกับป้าๆญาติฝั่งพ่อบ่อยๆ ชอบติเพื่อ.... ไม่มีใครทำถูกใจแกเลย คือเป็นพลังลบมากๆค่ะ บางวันเราไปช่วยงานที่สวนผัก แกก็บ่นเรา เวลาสอนเราทำอะไรก็จะทำเหมือนไม่เต็มใจ ขอออกตัวก่อนนะคะว่า เราไม่ได้ปิดกั้นการที่ใครจะมาสอนอะไรเลยนะคะ จนมีเหตุการณ์ที่แกบ่นว่า เราตื่นสาย ไม่ช่วยทำอะไร ไม่เฝ้าร้าน กว่าจะออกมา แค่จับไม้กวาดแปปๆ เรื่องคือแกจะใส่บาตรค่ะ เราออกมาหน้าบ้าน เห็นแกกำลังทำก๋วยเตี๋ยวไปใส่บาตร พอแกทำเสร็จก็ไปอาบน้ำ ก็สักพักใหญ่ๆ จนเราเห็นพระผ่านไป(บ้านเราห่างจากถนนหลักค่ะ อยู่หลังบ้านป้า2มาอีก) แกก็รีบ จนต้องขับมอไซต์ตามพระไป กลับมาด้วยท่าทางอารมณ์ไม่ดี สารภาพว่า เราตื่น 6 โมงค่ะ ซึ่งก่อนหน้า เราตื่นตี5 ครึ่งมาตลอด ตื่น 6 โมง ช่วงเรียนหนักๆมีฝึกสอน แล้วรู้สึกว่า ตื่นเช้าก็ไม่มีอะไรทำ ซึ่งก็พูดไม่หยุด กินข้าวอยู่กันพร้อมหน้าก็พูดขึ้นมาอีก จนเราต้องตอบกลับไป ก็ถือว่ามีปากเสียงค่ะ พ่อก็ไม่มีท่าทีอะไร เป็นคนกลางซะมากกว่า หลังจากที่เหมือนเราปรับตัวได้แล้ว คิดว่าจะลงตัว สงบๆ เหมือนบ้านมันสั่นคลอนอีกแล้ว ประจวบกับแกมีปากเสียงกับคนอื่นตลอด ชอบแขวะป้า2(คงเพราะเราสนิท) และมีปัญหากับพี่ๆของพ่อคนอื่นๆอีกบ่อยครั้ง ช่วงนี้ปิดเทอม เราจะตื่นก่อน6 ช่วยป้า2 เลี้ยงวัวเช้าเย็นตลอด เหมือนตอนยังอยู๋บ้านเดียวกัน ส่วนพี่สาวจะล้างจานและช่วยแม่ทำกับข้าวอยู่ที่บ้าน เป็นงี้มาสักเกือบสองสัปดาห์มาโดยตลอด จนวันนี้ ก็เหมือนลูปเดิมกลับมาค่ะ เช้ามา เราตื่สัก 5.50 รีบไปช่วยป้า2 แกก็บอกจะทำกับข้าวไว้แล้วไปสวน พี่สาวเลยถามว่า จะกินข้าวก่อนไหม แกก็ตอบเชิงอารมณ์ไม่ดีว่า กินข้าวก่อนก็จะสายอีก พอใครถามว่าจะไปไหน แกก็ตอบไม่ดีทำนองว่า โอ้ย มีงานการให้ทำเยอะแยะ แกจะชอบประชดใส่คนอื่นค่ะ ต่อให้คนอื่นหวังดี กลับมาสายๆ แกก็มาบ่นหลานคนเล็ก(หลานป้า2ค่ะ) เป็นหลานเราค่ะ สนิทกันมาก เพราะก็เลี้ยงมาตั้งแต่เด็กอยู่บ้านเดียวกันมาก่อน อ๋อ พ่อก็หาหมอประจำ 3วัน/สัปดาห์ค่ะ
ขอแชร์มุมมอง Mindset(ทัศนคติ)เชิงลบค่ะ โทษทุกอย่างก่อน ไม่ค่อยยอมรับความหวังดีใคร เช่น เราเห็นแกสั่งครีมออนไลน์ของก๊อปมาใช้ เราก็แนะนำ และสั่งแบรนด์ดีๆมาให้ใช้ ก็ไม่ใช่ และสั่งมาเยอะๆ โปรแถมเอยใด ของเรายังค้างโต๊ะแป้งอยู่เลย แล้วมาบอก ก็ไม่ได้ออกไปไหน มีครั้งหนึ่งที่พูดเรื่องตอนมี ป้า2 พ่อ แม่เลี้ยง เราสองคน ก็ตวาดเสียงดังขึ้นมาจนเราตกใจ เหมือนแกโดนรุมทางคำพูดว่าสั่งเยอะค่ะ(พ่อูดเชิงบ่น) หรือ ป้า2 บอกว่าแดดร้อนนะ ไปทำสวน หรือว่า ไม่มากินข้าว แกก็บอก โตแล้ว ไม่ต้องมาลำบากด้วยหรอก หรือเวลาก็ไม่พอใคร ก็ไม่ไปบอกเจ้าตัวนะคะ แต่มาบ่นกับเรา จนเรารู้สึกโดนดูดพลังไปมาก กับข้าวจากบ้านอื่น แกก็ติ ไม่ถูกปาก แต่ถ้าเป็นแก ไม่รู้ก็ไม่ผิด ดึงทางไม่พอใจไปก่อน
เราสองคนก็เรียนอยู่ อีก1ปีก็จบแล้วค่ะ ค่าใช้จ่ายเริ่มเยอะ แต่พยายามขอตังค์พ่อให้น้อย บางทีขอแค่ครึ่งของรายจ่ายนะคะ พ่อจะบอกว่า มีอะไรจะต้องจ่ายก็บอก (เราสองคน
แต่เราเกรงใจสุดๆ แม่แกก็เคยบ่นด้วยว่า บ้านอื่นลูกเขาเรียนจบก็สบายละ เหลือแต่เรา รอเราสองคนเรียนจบแกก็จะไม่ทำสวนหรืออะไรแล้วค่ะ ทั้งที่ตอนนี้เราก็แทบคลานสุดๆ มีได้ทำงานพาร์ทไทม์ตอนปี 1 ได้เงินมาก้อนนึง บรรเทาค่าใช้จ่ายไปเยอะ ค่าหอค่าเทอม ปี2 แกไม่ให้ทำค่ะ ก็กู้กยศ.(ค่าครองชีพ)บ้าง พ่อออกช่วยบ้าง แกไม่อยากให้กู้ค่าเทอมกลัวจะเยอะ พอจบปี 3 (ล่าสุดเลยค่ะ) ขอทำพาร์ทไทม์ พ่อก็บอก ไม่ต้องทำหรอก เดี๋ยวพ่อขายก๋วยเตี๋ยว เราก็ไปสอบถามหาที่ทำไว้ แต่ก็ไม่ลงตัว เลยได้มาอยู่บ้านค่ะ (ถูกใจพ่อเลยล่ะ) แกห่วงเราเกินไปมั้ยคะ จนมาเจอเหตุข้างต้นค่ะ เราอยากทำอะไรหาตังค์มากค่ะ แต่ตอนนี้ก็ทำ TikTok Affiliate ได้บ้างเล็กน้อยค่ะ พี่สาว(ลูกป้า2) แนะนำมา ซึ่งเราก็ไม่ค่อยมีเวลาส่วนตัวเลยค่ะ ต้องนอนเร็วเพื่อจะตื่นเช้า ทำกับข้าวเอย ขายของมันก็ไม่สนุกค่ะ(ตอนอยู่กับป้า2 แกก็ขายของชำ จนพ่อมา แกก็ปิดร้านไป) แถมวันดีคืนดี ต้องมาเจอแม่อารมณ์ร้ายใส่
ขอเคลมนะคะว่า เราทั้งคู่เป็นเด็กดีมาตลอด ไม่เคยทำอะไรเสียหาย หรือเดือดร้อนที่บ้านเลย มีช่วงหลังที่อยู่บ้านแล้วจะอารมณ์เสียบ่อยๆ ด้วยปัจจัยหลายอย่าง เลยทำให้ร่าเริงแค่กับหมาและเด็กเล็กค่ะ
เราสนิทกับบ้านป้า2มากๆค่ะ คือตอนเราเกิดแรกๆ ก็มีเลี้ยงดูแลมาตลอดเลย เราเลยจะเล่าอะไรๆให้แกฟังมากกว่า ผ่อนคลายมากว่า ต่างกับพ่อแม่บ้านนี้ ที่เหมือนเรามาอยู่กันตอนเราโต เลยเข้ากันยากนิดนึง รู้สึกเหมือนอะไรๆในบ้านแตะต้องไมไ่ด้ เพราะเราไม่ได้ปลูกสร้างมา (สีม่านห้องยังไม่ได้เลือกเองเลยค่ะ ชมพูจ๋าาา)
สรุปคือ ในฐานะลูกฝดสองคน ที่พ่อป่วย ไม่แข็งแรง แม่เลี้ยงที่ทัศคติเชิงลบส่วนใหญ่ ใกล้เรียนจบ ใกล้ถึงวัยที่ต้องทำงาน ต้องรอสอบ (ช่วงปีนี้ เสียหมาที่เป็นเหมือนน้องสาวน้องชายไป 2 ตัวค่ะ อารมณ์เลยจะแย่ไปอีก เพราะเรารักมาก และได้พวกเขาฮีลใจทุกครั้ง)
ขอจบเท่านี้ก่อนนะคะ อาจจะบอกเล่าดีเทลไม่ครบบ้าง ขาดเกินตกหล่นไป ก็ขอบคุณที่อ่านจบนะคะ กลัวเรื่องมันจะละเอียดเกิน แต่หวังว่าจะยังอยู่ลู่เรื่องราวให้เข้าใจได้นะคะ
จากเรื่องที่เราแชร์ พี่ๆทุกคนคิดเห็นอย่างไรบ้างคะ
แนะนำ ตักเตือน ได้หมดเลยค่ะ รับฟังทุกความเห็น ขอไม่แรงกับใจมากนะคะ ขอบคุณค่ะ
ขออนุญาตแชร์แค่พื้นที่นี้ ไม่เผยแพร่ที่อื่นนะคะ // มือใหม่เขียนกระทู้ค่ะ